19 maart 2010
fifalogo3
Kees Broere
Toen ik gisteren een blog plaatste over een nieuwe poliocampagne in Afrika en op zoek ging naar het logo dat hiervoor destijds werd gebruikt, zag ik meteen de overeenkomsten met het logo voor de wereldkampioenschappen voetbal in Zuid-Afrika, dat over minder dan honderd dagen begint. Het polio-logo lijkt mij al langer te bestaan dan het Fifa-logo.
polio
Kees Broere

Nog even, en we hebben de polio de wereld uit. Over een jaartje of twee misschien al. Elders ter wereld komt de ziekte al zo goed als niet meer voor, maar op een paar plaatsen in Afrika blijkt zij hardnekkig. Dat komt omdat we nog niet alle kinderen daar kunnen bereiken. Maar nog even, en het is zo ver.’ Ik herinner me de woorden. Ze dateren van ergens in de eerste jaren na de eeuwwisseling.
sax
Kees Broere
Eindelijk eens geen politiek, zo verzucht menig krantenlezer en televisiekijker in Kenia. Eindelijk eens een puur menselijk drama, met alle ingrediënten die daar in dit land bij horen: geloof, hoop en liefde. En gelukkig ook, om het allemaal niet te droogjes te laten worden: roddel, achterklap en een vleugje glamour. Daar kunnen we wel even mee vooruit.
togoflag
Kees Broere
Voor wie het woord nog aankan: vandaag vinden in Togo verkiezingen plaats. Verwacht geen speciale uitzending van de NOS. De stembusgang in het West-Afrikaanse land valt niet in de categorie ‘urgent nieuws’. Behalve voor de Togolezen zelf natuurlijk. Voor de regio waarvan het land deel uitmaakt. En eigenlijk toch ook voor het hele Afrikaanse continent.
mogadishu
Kees Broere
Vroeger gingen we zelf nog naar Bakara Market. Vroeger, ja. Om te praten met geldwisselaars, of om vlak in de buurt een reportage te maken over jonge zakenlieden, die het mobiele netwerk aan het moderniseren waren. Als we dan filmden, kregen we hooguit een plastic zak naar ons hoofd geslingerd. Vroeger was het anders, ook in Mogadishu.
Rellen in Sakhile, eind 2009
Lucas Waagmeester
Niet alleen de autobanden op de weg naar Sharpeville smeulden gisterochtend. Niet alleen het conflict in Sharpeville smeult. In heel Zuid-Afrika smeult een conflict. Dat op iedere plek, in iedere township, een andere directe oorzaak heeft. Maar bijna overal dezelfde achtergrond: slechte leefomstandigheden en het feit dat daar al tientallen jaren vol beloften niets aan verandert. Een verhaal dat stilstaat, maar toch is Sharpeville een interessant verhaal.
Lucas Waagmeester
Makarapa!, wat een leuk verhaal liepen we deze week tegen het lijf. Beetje te vroeg om voor de NOS een groot nummer van te maken, maar gelukkig zijn er meer media geïnteresseerd in Zuid-Afrika. We werken vanuit Johannesburg onder anderen voor een samenwerkingsverband van Europese omroepen. Dat wil graag in kleine, menselijke verhalen zien hoe Zuid-Afrika zich voorbereidt op het WK.

Voetbal supporter
Lucas Waagmeester
Wel eens een vier-jarig kind kwijt geweest in een stampend vol voetbalstadion, terwijl je eigenlijk voor het einde van de wedstrijd nog de helft van een reportage moest filmen? Ik wel. De ‘76e minuut’ kreeg voor mij afgelopen weekend een nieuwe lading.
Malema speecht
Lucas Waagmeester
De angstdroom van een verslaggever: een paar dagen na het nieuwsmoment, een paar dagen nadat verslag is gedaan, daalt het echte nieuws in. Alles nog eens overdacht, worden bovenin de noot van de correspondent verbanden gelegd, die misschien wel het echte nieuwsfeit bevatten. 
office-desk
Kees Broere
Het valt ook niet mee. Laatst vertelde iemand me het verhaal van een man die ooit in Ethiopië minister was geweest. De redenen voor het vertrek uit zijn departement waren onduidelijk, maar de vroegere bewindsman had inmiddels een baan gevonden bij een grote internationale organisatie. Toch vond hij het daar maar niks: hij werd onder meer geacht zelf de telefoon op te nemen.