Vroege overwinningsroes
Harare – ,,We have won, we have won”. Dat waren gisteravond laat al de woorden van de tweede man in de Movement for Democratic Change, de oppositiepartij in Zimababwe. Volgens Tendai Biti is een overwinning van zijn MDC nu al niet meer te stoppen.
Vroeg
Hij baseert zijn enthousiasme op de eerste resultaten van de verkiezingen gisteren gehouden. En hij opent een bekende valkuil voor journalisten. Ook bij de vorige verkiezingen in 2005 kierde de oppositie vroeg van plezier, nadat de eerste uitslagen een forse voorsprong lieten zien. Die eerste tellingen komen uit de grote stad, traditioneel de machtsbasis van de oppositie. Maar iedereen in Zimbabwe weet dat verkiezingen op het platteland worden beslist. Daar woont 80 procent van de bevolking en daar kon president Mugabe voorheen rekenen op de meeste steun.
Open hand
Als er al sprake is van een revolutie, dan zal die daar moeten beginnen. Er is in de dagen voorafgaand aan deze verkiezingen veel gezegd over de nieuwe wegen die de oppositie heeft gevonden om het platteland te bereiken. Ik zelf de posters kunnen zien hangen, en boerenvrouwen gekleed in t-shirt met de open hand er opgedrukt, het symbool van de MDC. We waren ook aannwezig bij de campagnes van nieuwskomer Simba Makoni, die op het platteland ongestoord zijn gang kon gaan.
Wachten
De grote vraag van deze verkiezingen is of die campagnes kunnen worden omgezet in stemmen. Mugabe is degene die voor het voedsel zorgt in de kleine dorpen, en daar heeft de enthousiaste oppositie nog weinig aan kunnen veranderen. Let’s wait and see…
Bram, dankzij jou worden wij gedwongen (positief bedoeld) ons te blijven intereseren over de ondemocratische werelddelen.
Jouw bijdragen in krant en tv volgen wij op de voet.
Goed gedaan
de MDC die de verkiezingen wint is 1, maar Mugabe die de macht overgeeft, is van een hele andere orde …..
Vanuit ons nieuwe land, Namibie, volgen wij met interesse wat er in Zimbabwe gebeurt. Niet in de laatste plaats ingegeven door onze Zimbabwaanse hulp en haar familie. De verhalen die we via haar familie horen over de dagelijkse belemmeringen en ontberingen die haar familie in Zimbabwe ervaren, zijn ontmoedigend. De verkiezingen zijn voor hen erg spannend: gaat er nu eindelijk iets veranderen? Daar durven ze gewoon niet op te hopen, en tegelijkertijd hebben ze de grote angst dat als er wel iets verandert, er gevechten uit zullen breken. De berichten van het NOS journaal en deze weblog, kunnen hoop welliswaar niet garanderen, maar geven in elk geval meer nieuws dan dat zij via andere kanalen krijgen. Ik heb jullie berichten voor haar vertaald, waar ze erg blij mee was.
Beste Bram,
Ik heb van 1985 t/m 1988 als leraar houtbewerken in Madangombe (onder Gweru) gewerkt.
Daar met Nederlands geld (klein ambassade project) een houtbewerkingslokaal gebouwd. Dat leek in die tijd allemaal prima.
Zou graag eens terug gegaan zijn om te zien hoe de zaken er op de school in Madangombe nu voorstaan.
Vanwege de steeds maar slechter wordende situatie in Zimbabwe geen mogelijkheid gezien. En om er, nadat ik er vier jaar gewerkt heb, als toerist te gaan rondreizen, leek mij nier erg op zijn plaats.
Het gaat mij erg aan het hart, om te zien hoe Zimbabwe van een van de welvarendste landen van Zuidelijk Afrika is afgezakt naar wat het nu is geworden.
En zal het veel beter worden?
Of wordt na de verkiezingen, als wellicht de oppositie heeft gewonnen, de geringe rijkdom van het land weer onder een andere elite verdeeld en verandert er voor de “gewone” Zimbabwiaan helemaal niks?
En wat me ook steeds bezig houdt, wat kunnen we van hieruit nog doen?
In ieder geval ben ik blij, dat jij nog mogelijkheden ziet om vanuit Zimbabwe aan ons te berichten.
groet, hans van weydom
Het ziet er inmiddels naar uit dat Mugabe toch weer aan het langste eind gaat trekken. Uiteraard via fraude, en intimidatie, maar dan nog zijn er grote groepen mensen die nog steeds op hem stemmen. Hoe is het toch mogelijk dat iemand die persoonlijk een land in de afgrond stort, nog steeds steun ontvangt vanuit het volk???
Onlangs nog een goed boek over Zimbabwe gelezen van Peter Godwin, Wanneer een krokodil de zon opslokt. Er goed boek over de situatie in Zim. van de afgelope paar jaar. Een aanrader
Kees; ik snap het nog steeds niet dat een oude kerel van 84 jaar nog zoveel aanhang heeft.Een oude senile man die het land ten gronde heeft gericht. Ik heb er geen antwoord op. Of is het soms angst of ijdele hoop, dat Mugabe het tij weer kan doen keren?