Sipho is weer vrij. Ik zit thuis in Johannesburg al even te staren naar de foto op de voorpagina van een van de Zuid-Afrikaanse kranten die hem fotografeerden voor de uitgang van het politiebureau in de Zimbabweaanse hoofdstad.

Sipho is een van de journalisten die de afgelopen weken werden opgepakt in Zimbabwe wegens gebrek aan accreditatie. Sipho heeft geluk gehad. De collega’s van The New York Times, Sunday Telegraph en The Times zitten nog steeds vast.

Ineens dringt het tot me door dat ik Sipho ken. Hij was een van de cameramensen die rondliep op het congres van de Zuid-Afrikaanse regeringspartij ANC. Hij was degene die me had beloofd het live-gesprek te filmen tussen mij en het NOS-journaal op het moment dat de nieuwe leider van dat ANC bekend zou worden gemaakt. ,,Sharp, sharp’’, zei Sipho die middag. ,,Dat doe ik wel even.’’

Al dagen hadden de honderden journalisten zitten wachten op de bekendmaking van de winnaar: de zittende leider Thabo Mbeki, of de omstreden Jacob Zuma. Het wachten op het ANC was een generale repetitie voor het wachten op de uitslagen van de presidentsverkiezingen in Zimbabwe, zo lijkt het nu. Ze wachten veel, de correspondenten aan deze kant van de wereld.

Maar zo vrolijk als Sipho de belofte was aangedaan, zo onrustig werd hij een half uur voor aanvang van het NOS-Journaal. Ineens kreeg Sipho door dat uitgerekend in dit half uur de toekomst van het ANC en dus Zuid-Afrika zou worden beslist. Terwijl binnen in de tent duizenden gedelegeerden zich verzamelden voor de bekendmaking, moest hij boven op een modderheuveltje een gesprek gaan filmen tussen een onbekende journalist en een nog veel onbekender nieuwsrubriekje in The Netherlands. En dus zei Sipho: ,,bekijk het maar, ik ga de tent in’’. En hij verdween in de kolkende massa.

Ik herinner me nog het telefoontje naar de redactie. ,,Euh, ik heb een probleem: de cameraman is verdwenen.’’ Ik herinner me ook nog het inlevingsvermogen aan de andere kant: ,,je hebt nog vijftien minuten.’’ Ik heb Sipho zeven minuten voor uitzending gevonden, op het moment dat het ANC-bestuur zijn keel schraapte voor de bekendmaking. Ik heb Sipho de tent uitgesleept, de modderheuvel op, waar voor de camera’s van BBC, Sky News en CNN heel bekende verslaggevers hun praatje aan het oefenen waren. Ik heb de correspondent van Al Jazeera van zijn positie moeten praten. ,,Sorry de NOS heeft hier geboekt.’’ Wie?

Ik heb Sipho achter zijn camera moeten duwen, die maar bleef roepen dat ik ,,omlaag’’ moest, omdat zijn statief niet hoog genoeg was om een correspondent van twee meter te filmen. Sipho loste dat probleem uiteindelijk op door mijn benen als een giraf te spreiden. Een minuut voor uitzending propte Sipho nog een koptelefoontje in mijn oor, en hoorde ik behalve een gerustgestelde regisseur ook de bekendmaking van de winnaar van die avond: Jacob Zuma. Sipho en ik brachten het er goed vanaf die avond en na afloopheb ik hem omhelsd. ,,Bedankt dat je toch gekomen bent.’’ Sipho is vanochtend in Zuid-Afrika aangekomen, hoor ik op het nieuws. Welkom thuis, kameraad.

Bekijk hier de betreffende Journaal-uitzending terug: Zuma gekozen