Elk volk heeft helden nodig. Illustere voorbeelden, om in tijden van trots en voorspoed naar te wijzen: ‘Zo zijn wij er gekomen!’ Troostende steunpilaren, om zich in dagen van weemoed en ellende aan op te trekken: ‘Zo komen we er wel weer bovenop!’ Iconen van een natie, schragende pijlers zonder welke geen samenleving kan. Maar wat kenmerkt een held?

Zijn of haar heldendaden, zou je zeggen. De bewijzen die de geschiedenis daarvoor geeft (zonder die geschiedenis, zoals in de katholieke poging tot een heiligverklaring, geweld aan te doen). De daden zijn aantoonbaar, zoals de held ooit aanraakbaar is geweest. Zo gold het toch. In een wereld die leeft van en door de werkelijkheid. Noem het ‘de echte wereld’.

Maar die wereld is niemand ooit helemaal genoeg. Dat blijkt ook in Kenia. Daar is een nieuwe volksheld opgestaan. Zijn naam is Makmende, wat in het Sheng, die mengelmoes van Swahili, Engels en andere inheemse Keniaanse talen, ‘held’ betekent. Makmende is dus vernoemd naar zijn eigen status, al is de naam oorspronkelijk een verbastering van ‘Make my day’, die beroemde frase uit een film met Clint Eastwood.

Makmende, zo schreef de Keniaanse lifestyle-commentator Oyunga Pala, is ‘onze geheel eigen superheld van eigen bodem’. Dat is wat dubbelop, maar voor een held die meerdere taken tegelijk dient te vervullen, is dat ook wel weer verklaarbaar. Makmende is namelijk, zo blijkt, in zijn eentje de steunpilaar voor een samenleving die haar fundamenten kwijt lijkt.

Als het aan Makmende ligt, zullen alle politieke problemen worden opgelost. In één rake klap. Hij zal ook, zo beweert een enkeling, voor iedereen de belasting betalen. En als Makmende naar de hel mocht gaan, zo schreef een ander, zal die plek in ijs veranderen. U noemt het maar; Makmende heeft voor iedereen wat wils. Hij is bijna te goed om waar te zijn. En natuurlijk is hij razend populair.

Wie niet van Makmende heeft gehoord, zo schreef een krant, is recentelijk op een andere planeet geweest. Makmende is omnipresent.

Maar wie is Makmende?