Ghana is een van de zes Afrikaanse landen die komende maand uitkomen op het wereldkampioenschap voetbal in Zuid-Afrika. Voor de Black Stars, zoals zij in de volksmond bekendstaan (zwart is ook de ster in het midden van Ghanese vlag), is het niet voor het eerst. In 2006 bereikten zij in Duitsland de tweede ronde. En ook nu gelden zij als een van de sterkere Afrikaanse teams.

Een van de verschillen tussen Ghana en de andere Afrikaanse WK-deelnemers (Algerije, Ivoorkust, Nigeria, Kameroen en gastland Zuid-Afrika) is niet zozeer hun jonge gemiddelde leeftijd, alswel het feit dat een behoorlijk aantal spelers op dit moment nog als geblesseerd geldt. Toch zijn eind vorige week dertig voorlopige namen voor het WK-team bekendgemaakt.

In de hoofdstad Accra is dat niet onopgemerkt gebleven. Dagen ervoor zongen de speculaties rond, en nog vele uren na de bekendmaking van de eerste lijst deden allerlei deskundologen er op radiozenders hun kritische zegje over. Dat voetbal in Ghana leeft, mag een understatement heten. Het is er al jaren een razend populaire sport.

Al hoort daar een kanttekening bij. De meeste Ghanezen zijn niet alleen nuchter genoeg om te beseffen dat hun voetbalhelden het in Zuid-Afrika mogelijk niet zo heel ver zullen schoppen, zij beperken hun steun voor Ghanese voetballers doorgaans ook tot die mannen en jongens die uitkomen voor het nationale elftal. Clubvoetbal in eigen land kan op veel minder belangstelling rekenen.

De landelijke competitie is ten einde gekomen. Dat gaf op straat stof voor de nodige gesprekken, zo merkten we tijdens ons bezoek aan Ghana. Maar het echte voetbalenthousiasme richtte zich op iets anders, op het voetbal dat in deze voormalige Britse kolonie nog steeds het populairst is: de Premier League in Engeland dus.

De dag voor de kampioenswedstrijd van Chelsea vertelde onze vriend en chauffeur Anthony ons dat hij, terwijl wij aan het werk waren, in zijn auto zou bidden voor zijn favoriete team. Tijdens de wedstrijd, die hij thuis bekeek, liepen zijn zonen (fans van Manchester United) gefrustreerd weg. Anthony’s gebeden werden meer dan verhoord: 8-0.