‘s Ochtends kwam het bericht over een verhoogde staat van paraatheid. In Oeganda. Daartoe was besloten, omdat het land tijdens de kerst mogelijk opnieuw doelwit van een terroristische aanslag zou worden. Laat op de avond, diezelfde maandag, kwam het bericht over de explosie. In Kenia.

Het gebeurde bij een bus, die van Nairobi naar de Oegandese hoofdstad Kampala zou gaan. De eerste dode die bij de explosie viel, was waarschijnlijk de eigenaar van de tas waarin een bom zat verborgen. Twee andere mensen zijn later aan hun verwondingen bezweken. Meer dan twintig mensen raakten gewond.

Slecht nieuws dus, op alle fronten. In Kampala kwamen op 11 juli, de avond van de finale in het wereldkampioenschap voetbal, zeventig mensen bij aanslagen om het leven. Die zouden het werk zijn geweest van al-Shabaab, de Somalische terreurbeweging die zich onder meer keert tegen de aanwezigheid van Oegandese vredesmilitairen in hun land. En nu dit, in Nairobi.

Kerst en oud&nieuw is in deze contreien de tijd van het jaar waarin veel mensen eindelijk eens een paar dagen vrij kunnen nemen. Dat betekent dat dezer dagen de bussen die tussen steden rijden overvol zijn. Dat betekent straks, bijvoorbeeld in Kenia en Oeganda, dat mensen elkaar willen ontmoeten, zoals in bars en restaurants. Op ‘kwetsbare’ plekken dus.

De bom, die mogelijk had moeten ontploffen in een drukke openbare gelegenheid in Kampala, werd voortijdig ontdekt. Voordat de reizigers de bus in konden, vond namelijk een veiligheidsinspectie plaats. Het is nog onduidelijk of de drager van de tas daarop besloot het explosief af te laten gaan. Maar natuurlijk hadden ook in Nairobi veel meer slachtoffers kunnen vallen.

In 2002, ook tegen het einde van het jaar, vond in Kenia een zelfmoordaanslag plaats. Die was gericht tegen Israelische gasten in een hotel bij de kustplaats Mombasa. Ik herinner me hoe een van de overlevenden zei: ‘Geen plek ter wereld is nog veilig.’ Acht jaar later geldt dat hooguit nog meer.