Ze staan om veel bekend, maar niet om hun harde werken. Woensdag echter hadden de parlementsleden van Kenia bepaald een drukke dag. En dat vooral, zoals zo veel vaker, omdat de zaken die aan de orde werden gesteld niet zozeer het algemeen maatschappelijk belang alswel hunzelf betroffen.

‘s Ochtends al diende iemand een motie in. De voorzitter echter weigerde die in stemming te brengen, omdat de formulering ervan niet aan de parlementaire regels voldeed. Kan gebeuren. En de dag was nog jong. Op die motie komen we dan ook terug.

Daarna mocht George Saitoti aantreden, de minister van Veiligheid (en net als elk bewindspersoon ook zelf parlementslid). Hij zag zich genoodzaakt om de namen bekend te maken van geachte afgevaardigden tegen wie een onderzoek loopt naar betrokkenheid bij drugssmokkel, een forse business in dit land.

Onder de namen ook die van onze vriend ‘Sonko’. We mochten hem hier eerder introduceren. We kwamen later op hem terug. We kunnen nu afscheid van hem nemen. Met zulke wetsvrienden heeft de Keniaanse bevolking geen vijanden meer nodig.

En toen dus nog een keer de motie. Ingediend door Isaac Ruto. Hij is geen familie, maar wel een goede vriend van William Ruto. En wie dat weer is, kunt u wellicht het best navragen bij de hoofdaanklager van het Internationaal Strafhof (ICC).

De motie roept de Keniaanse regering op zich te ‘ontvrienden’ van het ICC. Daarbij kreeg Ruto steun van Energieminister Kiraitu Murungi, zelf ook een boef, maar dat om weer andere redenen dan die, welke interessant zijn voor het ICC.

‘Het zijn enkel Afrikanen uit vroegere kolonies die bij het ICC terecht staan’, zei Murungi. Zoals de zes Kenianen inderdaad, van wie ICC-aanklager Ocampo vorige week de namen bekendmaakte. Een typisch geval van het eigen straatje schoonvegen derhalve.

De motie werd aangenomen. Maar de regering hoeft zich er niets van aan te trekken. Dat zal pas gebeuren als het parlement zelf met een wetsvoorstel in die richting komt. De minister van Justitie, Mutula Kilonzo, sprak al wel van een zwarte dag. En het parlementslid dat tegenstemde, Martha Karua, herinnerde haar collega’s er nog even fijntjes aan dat Kenia zelf had gevraagd om onderzoek van het ICC naar de misdaden na de verkiezingen van eind 2007. Al was het slechts om recht te doen aan de nabestaanden van meer dan duizend doden.

Ook de Amerikaanse ambassadeur in Kenia, Michael Rannenberger, moest het in het parlement ontgelden. De dames en heren volskvertegenwoordigers zijn immers woedend om wat hij en de regering die hij vertegenwoordigt in de ambtsberichten (volgens Wikileaks) allemaal zeggen – over diezelfde volksvertegenwoordigers.

Waarna de vergadering tot ieders tevredenheid kon worden afgehamerd en het Huis tot nader order werd gesloten. De parlementsleden gaven zichzelf ‘voor onbepaalde tijd’ verlof.

Een wijs besluit. Ook voor hen fijne dagen gewenst.