Andere Tijden Sport

Op 12 juli 1998 keerde het Nederlands Elftal terug van het WK Voetbal in Frankrijk, waar het slechts door het missen van twee strafschoppen tegen Brazilië de finale niet haalde. Duizenden mensen stonden de spelers op te wachten. Het land was weer trots op het nationale voetbalelftal. Het was de wraak van Oranje op zichzelf.

Waar Oranje in 1998 de trots van de natie was, ging het twee jaar eerder op het EK in Engeland met vrijwel dezelfde spelersgroep volledig mis. Er was onderling wantrouwen, cultuurverschillen heersten, er werd slecht voetbal gespeeld en zo ontstonden steeds meer irritaties. Het dieptepunt was uiteindelijk het gedwongen vertrek van Edgar Davids.

Na de wedstrijd tegen Zwitserland vertelde hij tegen de pers dat Hiddink zijn hoofd wat minder ‘in de reet van bepaalde spelers moest steken’. Davids werd meteen naar huis gestuurd en Nederland speelde daarop een matig toernooi eindigend met verlies in de kwartfinale tegen Frankrijk.

Andere Tijden Sport maakte hierover in 2008 al een uitzending, waarin verschillende hoofdrolspelers aan het woord kwamen. Die uitzending kunt u HIER online nog bekijken.

WK 1998

De goal van Bergkamp tegen Argentinië, de galavoorstelling tegen Zuid-Korea, de tranen bij Edwin van der Sar na de uitschakeling tegen Brazilië zijn beelden, die zijn blijven hangen van het WK in 1998. Maar het meest betekende beeld van dat toernooi voor Nederland is misschien wel de innige omhelzing van Edgar Davids en bondscoach Guus Hiddink na de overwinning op Joegoslavië. Davids had even daarvoor met een vlammend afstandschot Nederland naar de kwartfinales geschoten.

Deze revanche van Oranje op het compleet mislukte toernooi van 1996 begon met een verzoening tussen Edgar Davids en Guus Hiddink. Voor de eerste oefenwedstrijd na het EK had Hiddink een aantal malen geprobeerd contact te zoeken met Davids, die op dat moment bij AC Milan speelde. Hij kwam echter niet verder dan zijn antwoordapparaat. Davids belde niet terug en werd voorlopig niet geselecteerd.

Davids kwam bij AC Milan mede door blessures weinig aan spelen toe – toentertijd bij Juventus. Daar ging het een stuk beter als dienende middenvelder naast Zinedine Zidane. Nederland plaatste zich zonder hem heel gemakkelijk voor het WK, maar de roep om Davids verdween niet – zeker omdat hij zo goed speelde bij Juventus.

Verzoening

Voormalig hockeycoach Hans Jorritsma, die na het EK was aangesteld als teammanager speelde een belangrijke rol in de terugkeer. Hiddink en Jorritsma bespraken met de spelersraad van Oranje de eventuele terugkeer van Davids in het team. De spelers waren unaniem vóór een verzoeningspoging. Met hem erbij was simpelweg de kans op een wereldtitel groter.

Jorritsma arrangeerde daarop in een hotel in Milaan een ontmoeting tussen Davids en Hiddink, waar ze de zaak hebben uitgepraat. Davids zei daar: “Mooie woorden zijn niet altijd waar en ware woorden zijn niet altijd mooi.” De lucht tussen de twee klaarde al aardig op en Hiddink schreef de wijze woorden zelfs op. Maar Davids zei ook dat als hij er bij is, hij ook wil spelen. Hiddink verzuchte daarop dat Davids dat nog maar even moest afwachten.

In april 1998 was er een tweede gesprek. Dit keer was het in Amsterdam, bij Jorritsma thuis in de Jordaan. Hiddink toonde Davids een brief met daarin een aantal gedragsregels. Als hij de brief zou onderschrijven was een terugkeer mogelijk. Davids ging akkoord met de punten en was vanaf dat moment weer welkom bij de selectie.

Davids wachtte af. Tijdens de eerste wedstrijd op het WK zat hij nog op de bank, maar tegen Zuid-Korea begon hij in de basis. Het werd 5-0. Daarna verliep het toernooi voorspoedig voor Nederland met Davids als grote uitblinker. De ontlading kwam na het doelpunt tegen Joegoslavië: van afstand schoot hij vlak voor tijd het Nederlands Elftal naar de kwartfinale.

Na afloop was de omhelzing. Hiddink riep al een paar keer, maar Davids hoorde het aanvankelijk niet. Eindelijk kwam er oogcontact, waarna ze elkaar in de armen vielen. Het werd het meest ontroerende moment van het WK. Davids werd uiteindelijk gekozen in het FIFA Wereldelftal en Guus Hiddink was vanaf dat moment een topcoach. En dat allemaal met dank aan het conflict.