Yes we can!

Dit is mijn laatste blog voor NOSop3. Dit schrijf ik met een beetje weemoed. Mijn mentor op de middelbare school zei: ‘Partir c’est mourir un peu.” Toen begreep ik dit niet zo goed; nu des te beter.

Ik zal het moment niet vergeten dat mijn blog Mijn stem maakt het verschil op de voorpagina van NOSop3 kwam te staan. Het gaf mij een enorme boast om door te gaan met schrijven, maar ook om mijn plannen wat betreft participatie op de arbeidsmarkt voor mensen met een beperking voort te zetten.

Lees meer…

 
 

Je staat niet alleen

Afscheid nemen van iets dat de afgelopen anderhalf jaar een onderdeel is geworden van mijn leven is moeilijk. In een periode van veel onzekerheden was de banenblog voor mij een constante factor en een manier om mijn werkzoekavonturen te delen. Maar een einde is ook een begin van iets nieuws en wie weet wat er in de nabije toekomst op mijn pad zal komen.

Lees meer…

 
 

Toegankelijkheid

Gisteren was het de dag van de witte stok. Ik zei gisteren al dat het wat mij betreft ook de dag van de zwarte hond zou mogen zijn. Maar waarschijnlijk was dat dan 4 oktober; alleen was het dan niet speciaal voor de blindengeleidehond.

Toegankelijkheid is heel belangrijk. In het verkeer, in een vereniging, maar ook op de werkvloer. Gelukkig zijn er veel hulpmiddelen die deze toegankelijkheid bevorderen. Hierbij valt in mijn geval te denken aan een brailleregel en computersoftware die tekst omzet in spraak en braille. Het verbaast mij dat er zo weinig bekend is over deze hulpmiddelen, terwijl ik er toch al zo’n 16 jaar mee werk.

Lees meer…

 
 

De aanhouder wint

Het heeft zo moeten zijn. Op het moment dat NOS op 3 besluit de stekker te trekken uit het Banenblog, mag ik mijzelf feliciteren met twee banen. Wat vertel je me nu? hoor ik je denken. Maar je hebt het goed gelezen: twee echte uitdagende banen waar ik nog trots op mag zijn ook. Twee grote-mensen-banen die beide nog eens heel erg studieschuldwaardig zijn ook. Zo heb je negen maanden geen enkel toekomstperspectief, zijn de redenen om ’s morgens op te staan op zijn minst onbeduidend te noemen en sleep je jezelf van vacature naar vacature en zo ineens kun je twee contracten ondertekenen. Het zal je maar gebeuren. Lees meer…

 
 

Niks doen en toch druk hebben


“Ga eens wat doen, je zit toch zonder werk thuis” of “Je hebt toch niks te doen, kun je niet ergens vrijwilligerswerk gaan doen?”

De standaard uitspraken als mensen merken dat je na 4 jaar uitkering het wel beetje zat bent.  Maar je zit niet gewoon alleen maar thuis, ik niet te minste.
Lees meer…

 
 

Met trots terugkijken op de afgelopen maanden

Ik heb een drukke maar vooral leuke periode achter de rug. De afgelopen vier maanden heb ik in een bijna aaneengesloten periode kunnen werken en dat voelde ontzettend fijn. Na maanden van thuiszitten en doorlopend zoeken naar werk, had ik de afgelopen periode het gevoel er spreekwoordelijk weer bij te horen.

Mijn reis begon op Theaterfestival de Parade. De Parade is een rondreizend theaterfestival, dat plaatsvindt in de zomermaanden in vier Nederlandse steden (Rotterdam, Den Haag, Utrecht en Amsterdam). Lees meer…

 
 

Een nieuw jaar

September, de maand waarin alles weer begint. Een nieuwe kleuterklas, een nieuwe basisschool, een nieuwe middelbare school, de universiteit: je werd aan het werk gezet, had zin om weer nieuwe notitieblokken te halen en om je neus in verse studieboeken te steken (wat na twee weken overigens weer zou veranderen in het terugverlangen naar de vakantie, maar dat terzijde). Lees meer…

 
 

Dé persoon met een arbeidsbeperking bestaat niet

Het gaat goed… Ja, het gaat geweldig zelfs! Vrijdag heb ik een presentatie gegeven over mijn vrijwilligerswerk en over mijn eigen bedrijf! Het ging goed en was leuk om te doen. En ja, ik heb de laatste weken goede gesprekken gevoerd, mijn website begint vorm te krijgen. En toch… Lees meer…

 
 

Je droom realiseren is een risico

Vorige week had ik weer een training bij Ondernemen In Cool. Een belangrijk onderwerp was: ondernemerseigenschappen, doorzettingsvermogen, creativiteit, financiën helder hebben, overtuigingskracht en resultaatgericht zijn. Maar één eigenschap sprong er voor mij uit, namelijk: het nemen van risico’s.

Durven dromen is één ding, maar je droom realiseren, is een tweede. Dit merk ik ook wel in het opzetten van een eigen bedrijf. Het is spannend, want je kunt nu eenmaal niet in de toekomst kijken en voortdurend heb je het nodig om in jezelf en je bedrijfsidee te geloven. Tja… dat is een hele uitdaging!

Lees meer…

 
 

Solliciteren in een kledingwinkel: CV en motivatiebrief te geleerd

Een sollicitatiegesprek staat op de planning. Een hippe kledingwinkel nodigt mij uit om op gesprek te komen. Ik bestudeer vooraf uitgebreid welke kledingstijl de winkel heeft en hoe het team in elkaar zit. Ik hoor tenslotte aan de telefoon dat mevrouw de manager een hippe, vrolijke en joviale vrouw is.

De kledingstijl is hip en modern, vooral neon en felle kleuren, alhoewel dat eigenlijk al vorig seizoen was en inmiddels niet echt meer actueel is. In mijn kledingkast vind je echter zulke kleren helemaal niet, dus probeer ik de meest felle kleuren die ik heb met elkaar te combineren. Een blauwe broek met een roze hemd is het geworden. Bijpassende sokken en een mooie sjaal. Het is warm vandaag en ik loop er dus ook zomers bij.

Lees meer…