-
Barbecue bedreigd?
Roemenië schudde deze week op zijn grondvesten: Mici zijn in gevaar! Ze zijn ook wel bekend als cevapi, kebabs, of voor de oningewijden: een rol gehakt in de vorm van een kroket. Liefst te grillen boven een barbecue. Zowel bewoners als bezoekers van de Balkan zijn er gek op. Ze bevatten alleen een beetje sodiumbicarbonaat.
Die stof, E500 in de Europese ingrediëntenlijst, mag niet zomaar aan vlees worden toegevoegd, alleen nam niemand ooit de moeite zich daar druk over te maken.
Tot woensdag. Druk grillend aan de traditionele 1-mei barbecue overviel Roemenen het ‘nieuws’ dat de mici gevaar liepen: ‘Brussel’, bron van al het kwaad en onredelijks, dreigde de delicatesse te verbieden. De Europese Commissie hanteert immers per 1 juni een nieuwe lijst van stoffen die aan voedsel mogen worden toegevoegd en E500 stond daar niet op. Paniek.
De trotse auteur, klaar voor de grill
Razendsnel begon de regering een offensief om de mici te redden. Op gedragen toon liet ze weten alles te zullen doen om het stuk vlees voor Roemenië te behouden en stuurde een brandbrief naar de Europese Commissie. Die reageert verbaasd op de heisa. Een woordvoerder liet weten dat een simpele aanvraag voldoet. ,,Het gebruik van E500 in dit traditionele produkt lijkt acceptabel, maar de procedure moet gevolgd worden.”
Kortom, Roemenië heeft dus zitten slapen. Dien de aanvraag in en alles komt goed. Maar leg dat maar eens een gepassioneerde barbecue-er uit. Non-affaires als deze betekenen een flinke knauw voor het vertrouwen in de Europese Unie, toch al niet enorm in landen als Roemenië.
Volgens de televisiezender RTV verstouwden Roemenen in 2012 22.000 ton mici, pakweg anderhalve kilo per inwoner. Ook in omringende landen is een soortgelijke delicatesse razend populair. -
Standbeeldenexplosie stilgelegd
Niets leek de bouwwoede in de Macedonische hoofdstad Skopje de afgelopen jaren te kunnen stoppen. De stad en de regering zetten alles op alles om Skopje een nieuwe ‘klassieke look’ te geven. Geen nieuwbouw verrees zonder dat er een zuilengang vóór werd geplaatst en een ware explosie van klassieke standbeelden werd her en der door de binnenstad uitgestrooid. Maar plots staan de hijskranen stil. Bewoners mogen zich opmaken om nog wel een tijdje in een half verbouwde stad te leven.
‘Skopje 2014′ begon als een relatief bescheiden plan met een begroting van 80 miljoen euro. Het moest per 2014 een einde maken aan het gebrek aan kantoorruimte op ministeries, en terloops de claim van Macedonië als ‘geboorteplaats van de klassieke beschaving’ kracht bij zetten.
Maar de regering moest deze week erkennen dat de teller voor het project inmiddels op 208 miljoen staat. Critici houden het eerder op het dubbele.
Het zijn niet alleen de kosten die de gemoederen bezig houden. Veel bewoners klagen over classicistische kitsch die hun stad ontsiert, en over gebrek aan burgerinspraak bij de bouwwoede. Maar de bezwaren werden luchtig weggewuifd. Uiteindelijk, hielden de autoriteiten vol, zou Skopje profiteren van de nieuwe stijl, en zouden toeristen de stad ontdekken. Om iedereen lekker te maken werden alvast visionaire video’s over het gedroomde resultaat verspreid, zoals deze.
En toen kwam er plotseling een spaak in het wiel: stadsdeel centrum koos een nieuwe burgemeester. Als eerste daad na zijn beëidiging legde die de hele boel plat. Hij wil een grondig onderzoek naar financiële onregelmatigheden bij het hele project, en tot die tijd wordt er niet gebouwd. Onder de slachtoffers is een gepland megastandbeeld van Moeder Teresa, de beroemde non die in Skopje werd geboren.
Het besluit van de burgemeester wordt met zowel gejuich als boegeroep ontvangen. Of het aan hem is om een dergelijk megaproject met één pennestreek stil te leggen is voer voor juristen. Zeker is dat ‘Skopje 2014′ tot ver na de geplande einddatum van de werkzaamheden voor controverse zal blijven zorgen.Reageren uitgeschakeld Lees verder →
-
De kus
Vanochtend werd ik wakker met deze foto in de ochtendkranten. Hij is van zaterdag, schijnt, maar “viral” gaan duurt altijd even.
In dit geval hielp de Huffington Post een handje door het “the bravest thing ever” te noemen. Ook dat stond uitgebreid in de ochtendkranten. In deze regio is er altijd erg veel interesse in wat het buitenland over ons schrijft.
De overlevering wil dat jongen en meisje in kwestie een stel zijn, beiden student aan het United World College in Mostar, een school die jongeren uit diverse groepen bijeen brengt. Tijdens een optocht door de stad waarbij studenten hun eigen vlag meedroegen kregen ze nare opmerkingen en ze besloten een daad te stellen, hij gehuld in de Servische vlag, zij in de Kroatische.
Of de foto ook echt “viral” gaat is nog niet duidelijk. Het is voorlopig meer een rustige maar zekere opmars. In ieder geval zijn de reacties voor het overgrote deel positief. De twee zijn in hun opzet geslaagd. -
Honden geven oversteekles
De straathonden van Boekarest hebben een grote naam als bezorgers van overlast. Iedere reisgids waarschuwt toeristen voor het harige gevaar, en dagelijks melden mensen zich met hondebeten bij de ziekenhuizen. Geregeld gaan er dan ook stemmen op om de dieren massaal af te maken. Vorig jaar werd een slachtplan op het laatste moment door het hooggerechtshof voorkomen.
Maar nu krijgen de straathonden eindelijk erkenning voor de positieve kanten van hun gedrag, en van niemand minder dan de verkeerspolitie. Die gebruikt beelden van keurig overstekende honden in een reclamecampagne. Onder het motto “als zij het kunnen, kan iedereen het” worden burgers opgeroepen zebrapaden te benutten.
De reclame is gemaakt met originele beelden die voorbijgangers in de afgelopen jaren schoten, meestal met mobiele telefoons. Het oversteekgedrag van straathonden spreekt al jaren tot de verbeelding. Er gaan een paar mooie collecties van rond.
-
Wanbetalers aan de macht
Eén op de drie leden van het Albanese parlement heeft zijn wegenbelasting over 2010 nog niet betaald. Ook de president heeft een betalingsachterstand. Dat blijkt uit een onderzoekje van het Balkan Investigative Reporting Network, de organisatie achter de website Balkan Insight.
Balkan Insight specialiseert in het afgrazen van publieke gegevens, een onderzoekspraktijk die in Nederland bekend staat als “wobben”, naar de Wet Openbaarheid van Bestuur.
Temidden van alle grote schandalen over gaten in de begroting en belastingontduiking zijn het vaak dit soort feitjes die tot de verbeelding spreken. Om enorme bedragen gaat het bij de wegenbelasting niet, maar de wijdverbreide laksheid geeft een mooie inkijk in het grote verhaal.
Er verdwijnt in Albanië namelijk wel wat meer dan wegenbelasting. Vorige maand schatte de organisatie Global Financial Integrity dat er tussen 2005 en 2010 ongeveer een miljard euro uit het land werd gepompt. Ook in omringende landen is veel geld in rook opgegaan.
Speculeren over de grote bedragen is een favoriet tijdverdrijf, zeker in deze regio, waar de transparantie van bestuur voor heel veel verbetering vatbaar is. Maar de data over de wegenbelasting laten zien dat met wat graafwerk wel degelijk harde feiten te vinden zijn. Als je maar hard genoeg trekt aan de administratieve cijfers komt er vast wel meer tevoorschijn.
-
De eerste uit Moskou
Een paar dagen heb ik gedacht dat mijn komst naar Moskou van een leien dakje zou verlopen, dat ik als het ware van Belgrado naar Moskou zou overvloeien. Maar zoals iedereen die professioneel iets met Rusland te maken heeft (gehad) weet: vroeg of laat loop je tegen een probleem aan.
-
Alledaags nepotisme
Vriendjespolitiek. Net als corruptie en andere vormen van machtsmisbruik een geliefd gespreksonderwerp hier op de Balkan. En terecht, want het is epidemisch. Maar hoe werkt dat in de praktijk? Nou zo:
-
Macedonië Griekenland
Het Internationale Gerechtshof in Den Haag gaf gisteren een klip
en klaar oordeel over een onderdeel van het slepende conflict tussen
Griekenland en Macedonië. Griekenland probeert zich daar nu onderuit te kletsen. -
(Geen) Gay Pride
Er zou nu een helikopter boven Belgrado moeten hangen. De
binnenstad zou afgesloten moeten zijn. -
Noord-Kosovo
Ik kreeg een ontroerende e-mail van een vriend uit Kosovska Mitrovica. Een brandbrief, een hartenkreet. Miloš (zo heet die vriend) is geen heethoofd, geen man die ergens tussen Mitrovica en Brnjak op de barricaden zit, geen extremist en geen Servische crimineel. Hoewel hij de afgelopen jaren verschillende mogelijkheden heeft gehad om te verhuizen naar Belgrado, en zelfs naar het buitenland, heeft Miloš er doelbewust voor gekozen om met zijn gezin in Noord-Mitrovica te blijven wonen. Hij heeft besloten zich niet weg te laten jagen, want hij ziet het als zijn thuis. Een moedige beslissing, maar wel eentje met consequenties. Ik plaats zijn brief hieronder, met zijn toestemming. Niet om partij te kiezen, niet om iemand zwart te maken, maar om te tonen hoe moeilijk de situatie daar is. Ik nodig iedereen van harte uit om erop te reageren en zie ook graag verhalen van de ‘andere’ kant tegemoet. Maar wel graag met argumenten.
