Duitse ziektes
Heb de afgelopen week wat gekwakkeld met de gezondheid maar nu gaat het weer goed, dank u. Het was wel een passende gelegenheid ‘s rustig na te denken over een kwestie die me al langer bezighoudt. Namelijk: waarom hebben Duitsers ziektes die wij niet kennen en andersom?
Neem nou Matthias Platzeck. Minister-president van Brandenburg, hij was ook korte tijd partijleider van de SPD. Die functie moest hij opgeven vanwege problemen met z’n gezondheid. Platzeck had last van een Hörsturz. Er is heel wat afgetelefoneerd onder de Nederlandse correspondenten in Berlijn omdat we kampten met de vraag hoe we dat moesten vertalen. ‘t Houdt in ieder geval in dat je last hebt van oorsuizingen, duizeligheid, je gehoor kan zelfs helemaal wegvallen. Een echte ‘Volkskrankheit’ is ‘t niet maar ’t komt redelijk vaak voor. Ik moet toegeven dat ik, voordat ik naar Duitsland verhuisde, er nog nooit van had gehoord. U wel?
Problemen met de Kreislauf, ook zoiets. Natuurlijk had ik wel van de bloedsomloop gehoord voordat ik hier kwam. Maar dat je er zoveel problemen mee kon hebben? Een ‘Schwache’ is nog wel ‘t minste, een ‘Störung’ al wat ernstiger en een ‘Kreislaufkollaps’ wens je niemand toe. En echt, een bezoek aan de huisarts leg je hier niet af zonder dat ‘t over je Kreislauf gaat. Zowel in de wacht- als spreekkamer.
Staat tegenover dat Duitsers je vreemd aankijken als je klaagt over RSI (‘Sekretärinnenkrankheit’ heet dat hier wat minachtend) of melding maakt van een burn-out. Misschien zijn er nog meer voorbeelden, ik hoor ‘t graag.
Over dat alles lag ik dus na te denken vorige week. En er schoot me nog zoiets te binnen. Mijn hond blaft in Berlijn niet anders dan thuis, in Nederland. Maar dáár zeggen kleine kinderen ‘wafwaf’ en hier zeggen ze ‘wauwau’. Hoe kan dat?
Mischien overbodig maar ik zeg ‘t er maar even bij: ik had géén hoge koorts..
Tags: Hörsturz, Kreislauf, ziektes
Hörsturz komt hier ook veel voor onder de naam syndroom van Méniere: Oorsuizingen (tinnitis), gehoorsverlies, evenwichtsstoornissen.
Ik zou zeggen allemaal vormen van stress.
Daarnaast leven de Duitsers anders dan Nederlanders. Een stap over de grens en er is geen kroket meer te vinden bijvoorbeeld. Afwijkende voeding, afwijkende opvoeding, afwijkende omgangsvormen thuis en op het werk. Genoeg factoren dus zou ik zo zeggen.
Niets dat dit ook maar iets met nieuws te maken heeft,en daar kom ik toch voor naar deze site.
Duitse gezondheidszorg is voor ons NL’ers sowieso een bijzondere ervaring. Nieuwe ziektes heb ik nog niet leren kennen, maar ik heb wel zo mijn ervaringen met de Duitse gezondheidszorg.
Wij Nederlanders zijn helemaal getraind op het kort en bondig vertellen wat er mis is, en er wordt van ons verwacht dat we met vijf minuten weer buiten staan. Als het even kan met recept en/of doorverwijzing. Dan de huisarts is Duitsland! Je komt binnen. De administratie wordt even gecheckt; er kan wat veranderd zijn. Als je in dat kwartaal nog niet bij de huisarts geweest bent, mag je gelijk 10 euro afrekenen.
Daarna begint het wachten. De tijd waarop je een afspraak hebt is namelijk niet meer dan een doelstelling waarvan afgeweken kan worden. Na een uurtje ben je wel aan de buurt. Die tijd breng je al lezend of gezellig kletsend door. Het is een beetje de sfeer van een kuuroord. Als je wordt binnen geroepen vraagt de huisarts eerst hoe het met je gaat, hoe het met het bedrijf is, en ze stelt zich op de hoogte van de laatste bijzonderheden in jouw leven. Aan haar merk je dus niet dat de wachtkamer nog bomvol zit met andere mensen die ook al minimaal een uur wachten. Daarna kom je tot de hulpvraag. Die wordt aandachtig beluisterd, en er worden nog allerlei vragen gesteld die te maken hebben met lichaam en geest. Daarna wordt er zonodig urine of bloed onderzocht in het eigen laboratorium. (wel even een half uurtje wachten in de wachtkamer op de uitslagen. Dan nog een half uurtje wachten tot de arts weer tijd heeft…) Vervolgens wordt er een behandelplan opgesteld, en zonodig worden er terplekke afspraken gemaakt met specialisten waar je dan dezelfde week (!) terecht kunt. Een simpele blaasontsteking kost je op deze manier wel een uurtje of drie. Maar dan ben je wel adequaat behandeld.
Juul: dank je wel. Daar heb ik echt wat aan, weet nu voortaan hoe ik Hörsturz moet vertalen!
Albert: klopt, voor kroketten, bitterballen en (gek genoeg) rookworsten, moet je niet in Duitsland zijn. En nee, met nieuws heeft ‘t niks te maken maar we gebruiken deze weblogs regelmatig om iets te vertellen dat wél typisch is voor ‘t land, maar niet de voorpagina’s haalt.
Marion: een kenner! Je moet er inderdaad tijd voor uittrekken, voor een bezoek aan de huisarts. En als je die huisarts wilt omzeilen, kun je in veel gevallen ook rechtstreeks naar een specialist. Al met al niet zo gek dat de kosten voor de gezondheidszorg in Duitsland de pan uit rijzen.
Ik woon al 21 jaar in duitsland en ken “Land und Leute” dus al een beetje. Eigenlijk klopt het wel de vergelijking met de honden, de ziektes zijn in duitsland eigenlijk het zelfde als in nederland maar ze worden anders benoemd en soms anders behandelt. Problemen met de “Kreislauf” is in het algemeen niets anders als te hoge of te lage bloeddruk al dan niet met een hartafwijking. Bij burn-out en RSI is het zo dat dit “moderne” ziektes zijn. In Duitslaqnd is de gezondheidzorg en opleiding van artsen traditioneler als in nederland. Dit betekend dat zolang de ziektes niet officieel zijn erkend “bestaan” ze ook niet. Dat heeft gedeeltelijk ook te maken met het verzekeringssysteem en de arbeitsongeschiktheids- verzekering. Zo is RSI geen “Berufskrankeit” dus moet het een andere naam krijgen zodat de verzekering de kosten betaald. Kijk hiervoor maar eens op de Duitse en Nederlandse Wikepedia onder RSI en Burn-out.
Ik ken dat als tandarts ook. Het heeft hier heel lang geduurt voordat poetskontroles en fluorprofylaxe voor kinderen in het ziekenfondspaket kwamen, iets wat in nederland al sinds de jaren ’60 meen ik is. Maar de wetgeving voor de ziektekosten schreef voor dat de ziekenfondsen alleen de kosten van behandelingen vergoedden en niet van preventie.
Maar er zijn ook andere verschillen. Zo kent men hier vrijwel geen wachttijden. 10 Dagen wachten op een uitslag van een röntgenfoto komt hier niet voor. Evenmin 8 weken wachten op een chemotherapie.
Ook in de tandheelkunde heb je goede bahandelingen die in nederland niet worden gedaan. Zo heb je de teleskoopkroon. Een kroon waarmee je een gedeeltelijke prothese aan je eigen tanden bevestigt. Deze kronen worden in de literatuur ook wel “German Crowns” genoemd. Dit is een vrij dure behandeling maar wordt al vele jaren, gedeeltelijk, door het ziekenfonds betaald.
Zo een paar verschillen waar ik als eerste aan dacht.
Groeten
Harry ter Heide.
Groeten Harry ter Heide
Een whiplash schijnt ook nergens anders voor te komen dan in Nederland. Nu heb ik ook wel eens gehoord dat dit geldt voor het vermoeidheidssyndroom ME; maar zeker weten doe ik dat niet.
Erg leuk zo interactief:)
Beste Margriet,
Je hebt helemaal gelijk. Ik heb 10 jaar in Oosterrijk gewoond en heb mij verbaast over de daar heersende Kreislauf epidemie. Mochten ze geen Kreislauf problemen hebben, dan komt de Kreuzwee om de hoek kijken, wat niets met je kruis, maar met je rug te maken heeft. Verder als ze pijn hebben zeggen ze geen AU, maar AUWE. Nu woon ik al weer zeven jaar in Zweden. Hier zeggen ze gewoon helemaal niets. Er bestaat zelfs geen huisdokter. Daar hebben ze nog nooit van gehoord. Niet zeuren en gewoon met 40 graden koorts naar het ziekenhuis voor een diagnose, als je tenminste je fit genoeg voelt om …tig km te rijden.
Ik ben Italiaanse en kan ook wat toevoegen: net zoals de Duitsers, vond ik het ook bijzonder dat ik, toen ik naar Nederland verhuizde, zo vaak over burn outs te horen kreeg. Ik was in Italie namelijk de benaming “burn out” zelfs aan de faculteit Psychologie zelden tegengekomen. Na twee jaar gericht integreren, begin ik zelf de term ‘burn out” heel normaal te vinden en te gebruiken (geef ik eerlijk toe). Misschien want ik mijn italiaanse “levenstijl” aan het verliezen ben, of misschien is er een ander wat minder aan de hand liggend reden ervoor.Over de Nederlandse gezondheidszorg heb ik ook wat te vertellen: voor simpele, snelle, behandelingen of ziektes zijn de vijf minuten afspraken bij een huisarts meer dan voldoende (en ik bewonder nog steeds de praktische en nuttige manier om de “gewone” patient hier te behandelen zonder uren lang in de wachtzaal hoeven te verblijven). Het is pas als er iets “echts” aan de hand is, dat je als patient ontdekt dat je een Odyssee ook elders dan op ons Middelandse zee kan ervaren; Het werk van de huisartsen stopt te vroeg om een algemene ziektesbeeld te kunnen schetsen en een wat meer gecompliceerde diagnose te stellen. Integendeel het werk van de specialisten is zo vakgebied beperkt dat de gebieden die tussen twee specialismen liggen, zijn vaak de oorzak van eideloze zoektochten naar een diagnose. De oplossing heeft dan veel te vaak een al beroemde naam in de mond van de overgewerkte arts: “Mevrouw, een burn out?” Natuurlijk is wat ik net heb geschreven bedoeld als gedachte over sommige zwakkere punten van het systeem zelf en niet als strenge kritiek hierop. Mijn excuses voor de zekere fouten in jullie taal.
Duitse ziektes en de duitse nazorg:
In Duitsland gaat men als het even kan na een operatie ‘auf Reha’; uitzonderingen worden nu gemaakt als het een ‘Bandscheibevorfall’ betreft.
Leuk om dat alles te horen.
Harry: daar was ik inderdaad niet opgekomen, het is waar: Duitsers zijn traditioneler dan Nederlanders. Interessant dat dat zelfs doorwerkt in de gezondheidszorg. Enne..ik ben mijn tandarts in Nederland altijd trouw gebleven maar overweeg nu toch een overstap!
Elektra: Klopt, van een whiplash of ME heb ik hier ook nog nooit gehoord. Maar dat zou dus te maken kunnen hebben met wat Harry opmerkt: nieuwe ziektes, die in Duitsland nog niet zijn ‘erkend’
Emine: héél erg leuk dat interactief..
Jan: Kreuzwee, dat ken ik ook niet. Hoe staat ‘t in Zweden met de kosten voor de gezondheidszorg? Die moeten, t.o.v. veel andere Europese landen erg gunstig uitvallen lijkt me.
Paola: Sterk punt van het Nederlandse gezondheidssysteem vind ik ook dat je bij de huisarts snel en (meestal) effectief geholpen wordt. Hier in Duitsland is ‘t meer een ‘uitje’ waar je echt wel wat tijd voor moet uittrekken (zie ook reactie Marion). Of ‘t echt zo is dat in Nederland een burn-out vaak voorkomt vanwege het feit dat artsen zelf overwerkt zijn? Geen idee, maar een studie waard!
Harriet: Klopt, maar op kosten van het ziekenfonds naar een Kurort, dát wordt steeds moeilijker.
Hoi,
een wiplash is een ‘Schleudertrauma’ (zoals altijd bij ons is een woord drie keer zolang als in andere talen).
Groetjes,
Andrea
Hallo Margriet, Kreuzwee is een lage rugpijn. Ik heb 9 jaar in een wijndorp gewoond in Rheinland Pfalz en daar hadden veel mensen last van hun “Kreuz” o.a. door het zware landwerk en door de Lese (druivenpluk) in de nazomer. Ze lopen ook totaal verkeerd, vooral de vrouwen, ze “schommelen” en dat doet een aanslag op rug en heupen. De huisarts staat gauw klaar met een Spritz, want bij de dokter vandaan komen zonder dàt ben je niet goed geholpen. Ik heb het altijd geweigerd en werd ook zo verlost van een of ander kwaaltje.
Doe maar de groeten aan Wouter en Chris!
Niet alleen de ziektes zijn anders, ook hebben Duitse vrouwen andere vitamines wel of niet in de moedermelk zitten. (ben even kwijt hoe dat precies zat, maar het was iets met K of D). Ook is “ontzwangeren” onbekend in Duitsland.
Wat betreft de dierenwereld: Ik ben zelf opgegroeit in Duitsland en ken zelf alleen honden die “wauwau”doen, maar de koeien doen wel “muh” ipv “boe”.
Ik woon (sinds een paar jaar) in Oostenrijk en vind het ook erg herkenbaar. Naast de onbekende ziektes verbaasde ik me in het begin ook over het ‘biowetter’-bericht in de krant. Naast de gewone weersvoorspelling, wordt er ook aangegeven voor wie het voorspelde weer problemen op kan leveren of juist gunstig kan zijn. Hier gaat het dan o.a. weer om de genoemde kreislauf-patienten, maar bijvoorbeeld ook om mensen die gevoelig zijn voor Föhn(warme wind).
Andrea: ook jij bedankt vooor de vertaling. Schleudertrauma, wél een mooi woord
Joos: kennelijk is ‘t dus een woord dat regionaal wordt gebruikt, Kreuzwee. Heb ‘t hier in ieder geval nog nooit gehoord.
Marita en Geja: Er gaat dankzij dit weblog een wereld voor me open! Andere vitamines in de moedermelk? Had ‘t met Albert al over de verschillende eetgewoontes, zou ‘t daar mee te maken hebben?
Mijn uit Duitsland afkomstige ex-partner die 5 jaar in Nederland heeft gewoond vond de Nederlandse huisarts maar erg vreemd. Je staat na 5 minuten, zonder briefje (dus niet “krankgeschrieben”) en met een paracetamolletje, weer buiten. “Gewoon doorgaan, gaat vanzelf weer over” (unverschamt!). Daarnaast was het voor haar ook onmogelijk/ondenkbaar dat een huisarts(!!) b.v. in het kader van het vijfjaarlijks bevolkingsonderzoek een uitstrijkje zou uitvoeren.
Voor elk kleinigheidje was er een bijbehorend zalfje/drankje/poedertje/tabletje in huis (Zu risiken oder….).
Ik heb haar in zo’n geval altijd “Erg Duits” genoemd.
Al die tijd heeft zij ook haar Duitse tandarts aangehouden, elk jaar werd zij door hem schriftelijk uitgenodigd om een controle-afspraak te maken (egards?). Waar ik mij in Duitsland aan stoor is dat er nog steeds krampachtig wordt gedaan over het onderwerp Euthanasie, het geloof heeft daar nog een grote invloed. Verder geen kwaad woord over Duitsland of Duitsers, ‘s lands wijs, ‘s lands eer.
Hand in eigen boezem? Lees het boek “The Undutchables (leven in Holland) van Colin White & Laurie Boucke, dat is lachen en waar!
Margriet:
Nee, zeker niet, het is gewoon een kwestie van landelijk beleid. Je zou een weblog kunnen openen over kinderen krijgen in Nederland en Duitsland, en, geloof mee, dan gaat opnieuw een wereld voor je open. Inmiddels kan ik, die ik allebeide kanten ken, me er kapot om lachen, maar toen ik als Duitse vrouw in NL kinderen kreeg en naar het consultatiebureau moest vond ik het erg vermoeiend.Bijna alles was fout wat ik deed! Kinderen mogen zelfs verschillende dingen eten en de donse dekens, waarmee elke moeder in de winter haar kind in de wagen toedekt, zijn in Nederland zeker dodelijk. Raar, dat wiegendood in Duitsland evenveel (evenweinig?) voorkomt dan in NL. Een beetje souplesse aan alle kanten zou zeker geen kwaad kunnen!
In Karambolage, een programma op Arte over verschillen tussen Duitsers en Fransen, besteedden ze ook reeds aandacht aan je taalkundige vraagstuk, Margriet. Zo zegt een Franse koe “brut brut”, maar een Duitse “buh”. Waarom weet niemand. En Duitse honden blaffen niet, die ‘bellen’.
Geinig, Armando verwonderde zich ook al over ‘Kreislauf’. Ik meen dat hij dit deed in zijn bundel Krijgsgewoel.
Tijdens mijn studieperiode in Berlijn had ik ook wat plotselinge lichamelijke ongemakken. Het viel me toen op dat de artsen die ik bezocht allen een dubbele specialisatie hadden: bijvoorbeeld Fachartzin für Allgemein Medizin/Sportmedizin en Fachartzin für Allgemein Medizin/Innere Medizin. Later ben ik er op gaan letten en kwam ik dat nog veel vaker tegen. Is het in Duitsland (i.t.t. in Nederland) verplicht om als huisarts ook een tweede medische specialisatie gedaan te hebben? Of is dit alles puur toeval?
cenesx jkdhfyrt ofkjgfur hhfggryt fhghfbdyr fhhfgb bfggdhg
Over de gezondheidszorg in Duitsland kan ik alleen maar positief zijn. Wat mij wel opvalt, als Nederlandse die sinds enkele jaren in Duitsland woont, is dat men in Duitsland veel eerder ‘ziek’ is. Heb je in Nederland een stevige verkoudheid, hier heb je de griep. Heb je in Nederland rugpijn, hier heb je een Bandscheibenvorfall (een MRI-scan wordt ook onmiddellijk gedaan en de fysiotherapeut staat meteen weken voor je klaar). Kinderen in de groei hebben geen groeistuipen, maar een ingewikkelde spier-pees storing, waardoor sportles gevaarlijk wordt en een half jaar niet gefietst mag worden. De zorg van de medische sector is geweldig, maar wat het een beetje onnederlands maakt is dat men zich voortdurend ook veel meer ‘zorgen’ maakt over – naar mijn mening – vaak kleinigheidjes. Een ander verschil met Nederland: tien jaar geleden kwam ik zes maanden zwanger aan in Duitsland (twee kinderen had ik al in Nederland gekregen, thuisbevalling). Ik kwam meteen in de gezondheidszorg terecht. Vele artsbezoeken, tests en onderzoeken en vooral veel informatie over de gevaren en risico’s waaraan een zwangere vrouw werd blootgesteld. Ik was in een klap geen zwangere vrouw meer, maar een patient en zwanger zijn voelde als ziek zijn. Nogmaals, de zorg voor de zieke is hier heel goed geregeld, maar ze zouden de drempel iets hoger kunnen leggen en kleine alledaagse kwaaltjes niet als een ziekte moeten behandelen.
hoersturz is in NL plotse complete doofheid; ik zag een paar jaar geleden een programma op NDR tv hierover; in Nl en Dld is men het er wel over eens dat dit snel behandeld moet worden; in Nederland wordt erkend dat de oorzaak onzeker is, men geeft prednisolon in hoge dosis; in Dld wordt het wel als een binnenoor infarct beschouwd en men geeft bloedverdunners en een rheomacrodex infuus; destijds nog wel wat experimenteel. Je bent wel een beetje gesjochten als je dit in NL overkomt en regelrecht via de ambulance wordt opgenomen bij de verkeerde specialist, (cardioloog) zoals mijn vader overkwam. Naast de doofheid braakte hij en kreeg ritmestoornissen als gevolg van het braken.
Hallo Margriet,
Even nog een antwoord op jevraag betreffende de ziektekosten in Zweden. Ik weet het niet en mijn collega’s ook niet. Dat zit hier gewoon in de (hele hoge) belasting en de lage salarissen. Een bezoek aan de Vårdcentrale/ziekenhuis kost je 150 SEK (zo,n 15Euro)per keer met een max. van 100 EURO per jaar. Voor de medicijnen geldt hetzelfde, een max van zo’n 100 Euro per jaar. Dit geldt voor iedere inwoner in Zweden. De rest is gratis. Je moet vaak wel heel lang wachten tot je geopereerd wordt, indien niet ernstig. Echter als je zegt, ik kan niet meer werken, ik hou het niet meer uit etc. wordt je gelijk geholpen. Je komt dan in een ziekenhuis, waar een oase aan rust heerst. Je vraagt je af waar iedereen is. Dokters en zusters en onderzusters (in NED. Hoofdzusters en zusters) hebben alle tijd voor je en voor je familie, want hoe het thuis nou loopt als je in het ziekenhuis ligt, is wel een verantwoording voor de hoofdzuster. De zuster is hier trouwens een halve dokter, waar je niet omheen kan. Dokters, specialisten, zusters etc. zijn in dienst van de overheid en verdienen nog niet de helft van wat een dokter in Nederland etc. verdient. Een voordeel is dat ze alle tijd hebben om je te genezen. Soms denk ik dat een beetje competitie niet zo slecht zou zijn, maar aan de andere kant is het misschien wel daarom dat Zweden een heerlijk relaxed en ongecompliceerd land om in te wonen. Wat me inschiet is, dat de narcotiseur een Zweden een (hoofd)zuster is met een netto inkomen van zo’n 1500 EURO per maand, schat ik, terwijl in Nederland de narcotiseur een specialist is met een heel riant inkomen, als ik het niet mis heb. Je ziet er zijn nog alternatieven om de kosten naar beneden te brengen. Groeten uit Zweden.
Heiny en Astrid: we zijn ‘t helemaal eens, de Duitse gezondheidszorg is erg goed – grondig, in onze ogen misschien wel ‘s wat overdreven maar hier geldt: het zekere voor het onzekere.
Marita (en ook Astrid): Het verschil begint inderdaad al bij het krijgen van kinderen: bevallen doe je in in Duitsland in het ziekenhuis, alleen bij hoge uitzondering thuis
Michiel: zoek ik uit – want het is inderdaad opvallend dat je heel vaak ziet dat artsen hier een dubbele ‘titel’ hebben, meerdere specialisaties dus
Jan en Freerk: dank voor de informatie!
Heb vraagje aan Marita met name: kun je mij misschien wat vertellen over typisch Duitse ‘bakerpraatjes’? Ik ben journalist en schrijf een serie over bakerpraatjes, rituelen en gebruiken rondom zwangerschap in andere landen. Het gaat vooral om bijgelovigheden, zoals hoe kun je zien of het een jongen of meisje wordt, wat brengt (on)geluk tijdens zwangerschap, dat soort dingen. Feitelijkheden (gezondheidszorg, zwangerschapsverlof) komen ook aan bod in de serie, maar die heb ik al genoeg kunnen vinden op internet.
Dank alvast, Hetty Dekkers
Ik heb een vraag.
Ik kreeg vandaag een sms van mijn zus,zij woont inmiddels al weer heel wat jaren in Oostenrijk.
Ik schrik want ik krijg te lezen dat mijn zus dus acuut is opgenomen in het ziekenhuis in Oostenrijk met hörsturz, wordt behandeld met cortisonen en 2x daags 3 uur lang infuus. Wat er in het infuus zit heeft ze me niet geschreven.
Nu las ik iets over infarct in het oor????
Ziekte van Menière????? In onze familie komt wel evenwichtsstoornis voor, maar ook hartinfarcten. Mijn moeder is nog maar net 3 weken uit het ziekenhuis vandaan na een redelijk zwaar hartinfarct, en mijn vader heeft jaren terug een zwaar hartinfarct gehad en inmiddels ook een aantal bypasses.
Is hörsturz nu relateerbaar naar hartinfarcten of in ieder geval een stoornis aan aderen cq slagaderen (vernauwingen)????
Kan iemand mij hier iets zinnigs over vertellen misschien?.
Groetjes van een bezorgde zus.
IK HEB SINDS 2 JAAR VEEL LAST VAN KREISLAUFSTORUNGEN KENT IEMAND EEN GOEDE ARTS IN DUISLAND DIE DIT BEHANDELEN KAN HEB VEEL LAST VAN ANGST EN PANIEKAANVALLEN ALVAst HARTELIJK DANK.loop soms met zelfmoorneigingen rond kan mij alleen maar volstoppen met lorezepampillen als er iemand een goede arts kent graag hoor ik van je.
Ik heb niet zo lang geleden een preventief medisch onderzoek gehad in Duitsland. Ook ik hoorde dat ik iets had wat zich niet makkelijk in het Nederlands liet vertalen. Hierbij ging het om een zgn. “Bandscheiben Vorfall” en zo nog een paar van die dingetjes.
Ik heb me laten bemiddelen door het Nederlandse bedrijf Privatescan. Gelukkig maar. Wat een verschil met de gezondheidszorg in Nederland. Zo he ik uitvoerig met de artsen mijn probleempjes kunnen bespreken en werden mij de artsen door de arsten persoonlijk toegelicht. Alles op slechts één dag. Geweldig. Daar neem ik dan graag die wat vreemde benamingen voor op de koop toe.
Arnoudt