Ineens stond de Ierse rockzanger Bono voor mijn neus. De verzamelde Duitse pers stond eigenlijk op Kurt Beck te wachten, de geplaagde SPD partijleider die al wekenlang middelpunt van de politieke crisis in de SPD is. Maar Beck liet zich even niet zien. ‘Ich schick den Bono mal vorbei’, grijnsde fractievoorzitter Struck tegen de journalisten.

De SPD doet dat wel vaker, zo blijkt. Beroemdheden die goed kunnen zingen, schrijven of toneelspelen, zijn van harte welkom om de taaie fractievergadering luister bij te zetten. Twee weken geleden nog was schrijver Günther Grass er, nu dus de zanger van U2. Niet om te zingen, maar om de Duitse politici te danken voor hun inzet om arme landen hun schulden kwijt te schelden.

En de SPD kan een beetje positieve aandacht wel gebruiken, in deze dagen van crisis in de partij. Ondertussen speculeren mijn collega journalisten er driftig op los wie de ideale kandidaat bondskanselier van de SPD zou kunnen zijn. Kurt Beck, de huidige leider, heeft zich onmogelijk gemaakt door de weg vrij te maken voor een innigere samenwerking met de populistische concurrent op links, ‘Die Linke’. Bovendien, zo fluistert men, ligt Beck in Berlijn erg slecht, omdat mensen uit de hoofdstad de gezette man uit Rheinland-Pfalz eerder als wijnboer zien dan als politicus.

Nee, dan Peer Steinbrück, de minister van financiën. Die probeert zich te manifesteren als een man van het volk door Currywurst te eten en ineens van voetbal te houden. Maar eigenlijk kun je met hem het best een hele nacht over literatuur praten, zo weten de collega`s van de ARD.

Nee dan Klaus Wowereit, de populaire burgemeester van Berlijn. Die staat bij de collega´s met stip bovenaan als de beste kanshebber om de kandidaat bondskanselier te worden bij de volgende verkiezingen. Al was het maar omdat hij het zo goed kan vinden met de huidige kanselier Angela Merkel. “Mein lieblingskanzlerin” noemt Wowereit de leider van de concurrerende CDU. Gisteren op de ‘Kommandeurtagung’ wilde de burgemeester zich gelijk naast Merkel op de bank vleien, maar werd resuluut volgens protokol naar een andere plek gestuurd. ‘Schade… ‘ mompelde Wowi.

Wowereit heeft voor de SPD twee keer achter elkaar de verkiezingen in Berlijn gewonnen, heeft niet het imago van een wijnboer, en hoeft niet gekunsteld te leren Currywurst te eten, dat doen Berlijners sowieso elke dag. Misschien is hij de gedroomde popster, die de SPD gewoon zelf in huis heeft, en waarmee de partij de volgende verkiezingen hoopt te winnen. Dan hebben ze Bono niet meer nodig.

Onze Haagse verslaggever Chris Ostendorf heeft de Haagse kaasstolp tijdelijk verruild voor de Duitste Bundestag. Hij werkt twee maanden als uitwisselingsjournalist bij de collega’s van de ARD in de Haupstadtstudio in Berlijn. Hij bericht regelmatig over overeenkomsten en verschillen tussen Duitse en Nederlandse politici en journalisten.