Spaghetti uit Togo
Dat de Duitse televisie na-synchroniseert in plaats van ondertitelt, is ons Nederlanders zoals bekend een doorn in ’t oog. Duitsers zelf vinden het vanzelfsprekend. In dit land kan de stem van een filmster beroemder zijn dan de ster zelf. Vorige zomer vertoefde Tom Cruise een tijdje in Berlijn. Tom zei niet veel op straat maar de enkele keer dat hij zich liet horen, keken mensen verschrikt op. Wat? Is dat Tom Cruise? Zo klinkt ie helemaal niet!
En nu wil Brussel als tegemoetkoming aan doven en slechthorenden alle publieke zenders in Europa verplichten programma’s te ondertitelen? De ARD en ZDF zijn voorzichtig uitgedrukt not amused, nicht amusiert, zou een Duitse stem nu zeggen. Het Brusselse plan is niet bedoeld om na-synchronisatie af te schaffen maar maakt dat natuurlijk wel overbodig. En daar willen ze in Duitsland niet aan. En dat, aldus de Tagesspiegel vandaag, terwijl ’t toch zo goed zou zijn voor onze talenkennis. Vervolgens, je ziet ’t altijd al mijlenver van tevoren aankomen, worden Nederlanders opgevoerd. Wij spreken in de ogen van Duitsers goed Engels omdat we ’t de hele dag op televisie horen. “Als Nederlanders Engels spreken, spreken ze Amerikaans. Dat danken ze aan hun televisiezenders,” schrijft de krant. Voorbeelden? Wij zeggen ‘pants’ in plaats van ‘trousers’ en ‘fries’ in plaats van ‘chips’ volgens de Tagesspiegel.
Dat Duitsers zich wat minder thuis voelen in ‘t Engels (of sterker aan hun eigen taal hechten, dat kan natuurlijk ook) leidt soms tot komische taferelen. Een firma die verse pasta verkoopt op een markt in Berlijn, had laatst een bord opgehangen met de tekst: Pasta-to-go! Dat leek de twee dames voor me in de rij wel wat. Hun bestelling: “Die Spaghetti aus Togo bitte.!”
Een aardverschuiving op de Duitse TV?!
De meeste Duitse jongeren die ik ken zouden het geen probleem vinden om ondertiteling ipv nasynchronisatie op TV te krijgen. Voor de oudere Duitsers is het waarschijnlijk wat “gewöhnungsbedürftig”.
Ik meen toch wel eens Duitse ondertitels gezien te hebben, op Arte. Ze waren geel en gecentreerd en daarom niet fijn om te lezen. Maar wat ik me afvroeg: reichen dan de ondertitels op teletekst nicht schon, voor de EU?
En sorry voor de Tagesspiegel, maar ik zeg toch echt geen trousers, crisps en bag (ipv ‘purse’). Ik heb als kind misschien teveel naar de BBC gekeken.
Andersom dus: ik zeg juist wel trousers, crisps en bag. En juist niet pants, fries en purse.
Inderdaad spreken de jongeren redelijk goed Engels, die luisteren over het algemeen niet naar schlagermuziek. In de TV-top bevinden zich hoogstwaarschijnlijk nog “aardsconservatieve krasse knarren” die hun hakken in het zand zetten. Natuurlijk zit er een flinke nasynchronisatie-industrie achter (stemmen, techniek, regie etc.) en zouden veel mensen hun baan verliezen.
1 vertaler/ondertitelaar is niet gebonden aan een bepaalde acteur (m/v)
uit film of TV-serie, dat is bij stemmen natuurlijk wel van toepassing.
Wat mij is opgevallen dat de teletext-ondertiteling voor doven en slechthorende bij Duitstalige progamma’s vaak niet overeenkomt met het gesprokene, meestal korter en men gebruikt andere bewoordingen, dit zonder afbreuk te doen aan de strekking van het verhaal, maar het is niet Lip-sync. Het verschil tussen wat je ziet en wat je leest lijkt mij in dit geval erg verwarrend.
Gewoon per direct, korte pijn, invoeren die ondertiteling.
Het zou ook een klein stapje in de richting zijn naar het ontstaan van “de Duitse wereldburger”.
Duitsers zullen Nederland altijd als de ongehoorzame provincie van Duitsland blijven beschouwen. Wij zijn slecht, maar toch slecht genoeg om af en toe een goed voorbeeld te zijn.
“Wie lacht niet die de mens beziet”
Ook ik heb tijdens vakanties wel een stiekem gelachen of met kromme tenen in mijn schoenen gestaan op het moment dat DE, wat oudere, Duitse tourist in het Duits (wereldtaal!) aan een Engelstalige duidelijk probeert te maken wat ‘ie wil hebben. Natuurlijk zonder gunstig resultaat, maar dan probeer je het gewoon wat luider sprekend nog een keer
Groeten van een wannabee a wereldburger met Nederlands paspoort.
Ik woon sinds 6 jaar in Berlijn, werk veel met Video en wordt vaak over het thema synchronisatie aangesproken. Vaak hoor ik tussen de regels door dat men in Duitsland het synchroniseren een privilege vindt. De Duitsers begrijpen best waarom we in Nederland ondertitelen “dat is goedkoper, synchronisatie is voor een klein land als Nederland niet rendabel” hoor ik vaak.
PASTA-TO-GO! Oh Oh wat zijn die Duitsers toch oliedom! Zeg maar gerust achterlijk! Nee, dan die vrolijke frisse Hollanders. Die spreken allemaal zo verschrikkelijk goed hun buitenlandse talen… . Frans, Engels, Spaans, Amerikaans, noem een taal en een Hollander spreekt het vlot. Nou ja, behalve dan de Duitse taal. Maar daar hebben die Duitsers het dan ook wel naar gemaakt, nietwaar?
En dat nasynchroniseren van die Duitsers, ook zoiets doms. Dat er in het grootste deel van Europa wordt nagesynchroniseerd is even niet belangrijk. Nee, wij vrolijke frisse Hollanders vinden het belangrijker dat de helft van het zorgvuldig geregisseerde beeld wordt ingenomen door lappen tekst. Lappen tekst die een aanslag plegen op de filmbeelden en de aandacht danig kunnen afleiden van de film. Kort en goed, Duitsers zijn appieknots en Margriete Brandsma vertelt daar met graagte over.
@bbbd: Probleem met de ondertiteling via teletekst is dat nog lang niet alle programma’s daarvan zijn voorzien. ZDF en ARD gaan daar nogal willekeurig mee om
@Oom Bob: ‘t Valt mij ook regelmatig op dat Nederlanders naar Duitsland komen en denken dat ze redelijk tot goed Duits spreken – dat valt dan in de praktijk nogal tegen. En klopt: veel Europese landen werken niet met ondertitels, dat wordt wel eens vergeten als het gaat over de manier van werken in Duitsland. Duitsers zijn zeker niet ‘appieknots’, ik heb ze de jaren dat ik hier nu woon leren kennen als over het algemeen vriendelijke mensen. Wat wij op dit weblog proberen te doen is schrijven over de dingen die ons opvalt in de landen waar we wonen en werken.
Hallo Margriet,
Ik kijk altijd graag naar je reportages. Vanaf het begin dat ik je op tv zag, vraag ik mij iets af. Ben je soms familie van het gezin van dokter Brandsma uit Amsterdam. Ik vind dat je op Reinier lijkt.(een zoon van de dokter die in de jaren 50/60 bij mij in de klas zat. Ik hoop niet dat je dit een te persoonlijke vraag vindt, maar wij hebben het in de familie geregeld over. Mijn zusters en broer hebben namenlijk ook bij kinderen van deze dokter in de klas gezeten.
Groeten van Ria de Vette-Pauws
Dat de Duitse inwoners meer waarde hechten aan hun eigen taal dan de Nederlanders staat voor mij vast. Het is inderdaad zo dat ze gemiddeld slechter Engels spreken dan Nederlanders, maar het is ook zo dat ze hun eigen taal beter beheersen dan de Nederlanders. Als ik Nederlanders op de televisie iets hoor vertellen rijzen mij soms de haren te berge door het onbeholpen taalgebruik, gespekt met Engelse woorden en populaire modieuze begrippen.
@Ria: Mijn wortels liggen in Friesland. Dus nee, ik ben géén familie van dokter Brandsma uit Amsterdam..
@Bob: Duitsers beheersen hun taal inderdaad goed, valt mij ook keer op keer weer op.
Na twee jaar in Berlijn hoop ik vurig dat de dag snel komt dat nasynchronisatie in Duitsland wordt vervangen door ondertitels. Er gaat een hoop verloren door nasynchronisatie; niet alleen qua taal, maar ook omdat de originele stemmen van de acteurs net zoveel bijdragen aan hun personage als de zinnen die ze uitspreken.
Een paar dagen geleden nog langs The Big Lebowski gezapt. De overstuurde, overslaande hippie-stem van Jeff Bridges als Lebowksi was vervangen door een brave Duitse. Weg impact van de film, weg lach-factor. Maar weer snel verder gezapt, want van de film was niks meer over. Onbegrijpelijk.
Twee dingen:
Vooral in westerns is het niet om aan te horen; Rasch, schnell auf die Pferde und dann schiessen. Klinkt voor geen meter.
En verder valt het me op, dat welke nagesynchroniseerde film je ook hoort het altijd dezelfde stemmen zijn, een hoge iele mannenstem tesamen met een lage bas stem voor dikke gewichtige kerels. Idem voor vrouwenstemmen.
Er staat mij vaag iets bij dat dat hele nasynchroniseren door slechts ca 20 mensen wordt gedaan (kun jij dat voor mij nagaan Margriet?). geen wonder dat je dan steeds dezelfde stemmen hoort, de keuze is beperkt.
@Rob Hofmeester: Is mij ook opgevallen, dat die stemmen altijd hetzelfde klinken. Dus de groep kan inderdaad niet groot zijn´
Sinds 4,5 jaar woon ik nu in Berlijn en ik zou het fijn vinden als de programma’s in “originalsprache” getoond zouden worden. Wat mij stoort zijn de volgende dingen:
1. De stemmen klinken vaak erg onnatuurlijk
2. Sommige begrippen worden niet meevertaald: In plaats van “Das ist mein Vater” hoor je bijvoorbeeld “Das ist mein dad”
3. Als je een documentatie kijkt, die oorspronkelijk in het Engels is, hoor je eerst een stukje in het Engels.. en dan komt er plotseling een Duitse stem doorheen babbelen. En dan heb je 2 stemmen door elkaar. Nog een beetje muziek erbij en dan wordt het mij echt te druk. *zap*
Maar goed…ik woon nu hier in Duitsland, en dan moet ik dat maar accepteren, al is het met moeite.