Ergernis onder Duitse militairen
“Onze jongens in Afghanistan zetten elke dag hun leven op het spel. Daarover praat niemand.” Adjudant Martin Grötsch (30) windt er vandaag in Bild geen doekjes om. Net als een tiental collega’s lucht hij zijn hart over hét politieke debat van de afgelopen dagen in Duitsland: de Kunduz-affaire. Die heeft al een minister, een staatssecretaris en een hoge militair de kop gekost en heeft de potentie nog veel meer politieke ravage aan te richten. Maar over de mannen en vrouwen die ‘t werk in Afghanistan opknappen, gaat ‘t nauwelijks.
De affaire in ‘t kort. Begin september vraagt een Duits kolonel in Kunduz om Amerikaanse luchtsteun. Taliban hebben twee tankwagens gestolen, die zitten vast in een droge greppel niet ver van de basis van de Duitsers. De tankwagens worden gebombardeerd, er vallen ten minste 142 doden, een onbekend aantal mensen raakt gewond. Dat houd je niet geheim. De eerste versie voor de media: er zijn géén burgers onder de doden, de luchtsteun werd gevraagd omdat de Duitsers bang waren dat de gestolen tankwagens gebruikt zouden worden voor aanslagen op hun basis. Heel veel versies later is duidelijk dat er wel degelijk burgerslachtoffers te betreuren zijn en dat het bombardement ook wel degelijk tot doel had mensen (Taliban) te doden. Vanwege die voortdurend achtergehouden informatie heeft het genoemde drietal gezagsdragers intussen het veld moeten ruimen.
Het ligt allemaal heel gevoelig in Duitsland. Gericht doden mogen de Duitse militairen niet in Afghanistan, alleen als er overduidelijk sprake is van zelfverdediging. Hebben ze dus het mandaat overtreden, gaan de Duitse militairen verder dan de politiek ze heeft toegestaan? En: wat wist Merkel? Een parlementaire onderzoekscommissie is vandaag aan het werk gegaan om het antwoord op die vragen te vinden. Merkel wordt in januari gehoord, net als de huidige minister van Defensie, Karl-Theodor zu Guttenberg.
Zou de commissie ook de militaren horen die Bild vandaag citeert? ”Sinds het bombardement op de twee tankwagens, zijn er geen aanslagen meer geweest op onze basis,” zegt adjudant Roman. Dat telt, daarvoor werd het Duitse kamp soms meerdere keren per week belaagd. Misschien hebben de militairen ook het antwoord op een andere vraag die politiek Berlijn bezighoudt, namelijk of je kunt stellen dat de Duitse militairen in Afghanistan betrokken zijn bij een oorlog. Wat zou uw antwoord zijn als 36 van je collega’s daar hun leven hebben verloren?
Guttenberg is in jauari al vertrokken denk ik. Zo hard als ze em omhoog geschreven hebben, wordt ie nu de pan in gehakt.
De vraag is nu, wie heeft er gelogen, de politicus of de soldaat, lijkt me geen moeilijke keuze.
Ik woon al geruime tijd in Duitsland maar begrijp de politiek in dat land echt niet. Eerst wordt Jung geofferd en de oppositie ruikt nog meer bloed, wil nog meer koppen laten rollen om de werkelijke problematiek van politiek Duitsland, door links veroorzaakt, te verdoezelen. En nu de realtiteit: Soldaten doen hun plicht en voeren opdrachten uit in oorlogsgebied, moeten zij eerst toestemming vragen of zij mogen terug schieten als hun kameraden de kop van de romp is en wordt geschoten? Schande dat mensen achter hun bureau zo kunnen ageren en die mannen zo in de steek laten als nu gebeurd!
Duitse soldaten ìn Afghanistan, daar had Hitler nooit van durven dromen
@Johannes: Wel knap om hier links de schuld van te geven. Hoe krom moet je denken, affijn.
Ach god, die arme soldaten, over hen heeft niemand het. Ik heb ook eigenlijk meer medelijden met de burgers onder de slachtoffers.
Het is niet alleen de vraag of met deze actie het mandaat wordt overschreden, maar ook meteen maar even het internationale oorlogsrecht. Daarin staat vast wel iets over het met opzet bombarderen van burgers.
Dan,
Wat een domme reactie. Heb er verder geen woorden voor.
Hoewel wij als de geallieerden, natuurlijk in WOII heel veel burgers opzettelijk gebombardeerd hebben. Met brandbommen nog wel. Maar goed, dat was anders, want dat was de vijand.
Laten we eens terug denken aan onze missies waarbij de militair zijn taken moet verrichten, waarbij we worden weggestuurd met onvoldoende middelen. Srebrenica is zo een missie geweest. Niet de schuld van de militairen maar de schuld van een hogere instantie (VN) waarbij,de militair, de boosdoener was. Ook in Duitsland is dit het geval. De politici zitten achter hun bureau en genieten van hun, ongevaarlijk, beroep. Beslissen achter een relatief veilig bureau is vrij makkelijk maar zelf eens een complete patrouille meemaken doen ze niet. Op de meest ongelegen momenten dure bezoeken afleggen geeft geen echte indruk van het werk wat hun militairen moeten uitvoeren. De Afghaanse burgerbevolking, is natuurlijk, het slachtoffer, misschien zijn ze wel als menselijkschild vooruitgeschoven door extremisten. Ik vind dat de militairen en hun commandant de juiste beslissing hebben genomen. De politieke leiders moeten hun verantwoording nemen ook de toenmalige minister van buitenlandse zaken Frank Steinmeijer. Buitenlandse zaken is ook een van de ministeries die een dikke vinger in de pap hebben en zeer goed geïnformeerd zijn. Ik heb alle respect voor de huidige minister van defensie, hij staat achter zijn militairen.
@Dan
Een groot Europees Rijk onder Duitse leiding, die droom van Adolf is dan toch maar mooi uitgekomen.
on topic:
Nee,de Nederlandse politiek doet het goed.
Een Amerikaanse kontenkusser als Premier, een gluiperd van een Minister van BuZa en een dienstweigeraar als Minister van Defensie.
Idd Had-je-me-maar,
Overigens raak ik verveeld met die vervlkte meelijkwekkende berichten over soldaten die aandacht vragen voor het gevaar dat ze lopen…
Zou niemand een drol moeten schelen.
Hebben ze namelijk in al hun wijsheid zelf voor gekozen: een baan waarbij je doelbewust dood en verderf zaait onder een onderontwikkeld (althans wat wapenrusting betreft) volk, heb je ook geen recht als je zelf als kanonnenvoer wordt gebruikt.
Dat soort berichten leidt telkens af van waar het echt om gaat: De REDEN voor de invasie!
Die raakt hoe langer hoe meer buiten beeld en de redenen om door te vechten worden steeds minder valide, zoals: “we kunnen niet meer terug want dat is niet fair voor hen die al stierven” en meer van dat soort nonsense.