De slag om Potsdam
Potsdam: een succesverhaal. De economie boomt en waar de meeste andere Oost-Duitse steden met leegloop hebben te maken, groeit het aantal inwoners in de oude keizerstad fors. Voor veel West-Duitsers is de stad aantrekkelijk geworden. Toch zou het zo maar eens kunnen zijn dat vanaf volgende week een oud-communist en oud-Stasi informant er de scepter zwaait.
Hans-Jürgen Scharfenberg is zondag bij de burgemeestersverkiezingen de kandidaat van de Linke, de opvolger van de oude communistische partij van de DDR. Dat hij een verleden heeft als Stasi-informant stoort zijn aanhang niet. Hij is in ieder geval in het Oosten geboren en dat kan de huidige burgemeester en kandidaat voor de sociaal-democraten Jann Jakobs niet zeggen. De geboren Oost-Fries prijkt met de vooruitgang in de stad. Dat bevalt niet iedereen.
Scharfenberg komt op voor de arbeiders in de Plattenbau, die de afgelopen jaren met lede ogen zagen hoe Potsdam veranderde in een paradijs voor nieuwe rijken. Het historische Potsdam met zijn vele paleizen en meren is geliefd als woonoord. Luxe appartementen met blik op de Havel zijn binnen een mum van tijd verkocht. Ook de villa’s aan de Griebnitzsee komen een voor een in handen van Wessies en hier zit het zeer.
De Griebnitzsee ligt op de oude grens tussen Berlijn en Potsdam en daarmee op de oude grens tussen West- en Oost-Duitsland. Na de val van de muur ontstond hier een oeverpad, zodat iedereen kon wandelen langs het pittoreske meer. Dat wandelpad loopt door de tuinen van villabewoners en die hebben er genoeg van.
De Villabewoners hebben hun eigendom beveiligd met een hekwerk, zodat wie een zondagse wandeling wil maken langs de Griebnitzsee grote omwegen moet maken. De oud-communist Scharfenberg wil hieraan een eind maken. De strijd om de oeverweg staat symbool voor de botsing tussen de rijke nieuwe Wessies in de villa’s en de armere Ossies, die de flats in de buitenwijken bevolken. De verkiezingen zondag moeten aantonen wie wint.
Lieve Gabriëlla,
Het gaat bij de Griebnitzsee niet om een conflict tussen arm en rijk. Het probleem is ontstaan toen de joodse bezitters zijn onteigend in de jaren dertig. Pas na een zeer moeizame strijdt, hebben de erfgenamen hun bezit teruggekregen. Het is toch evident dat restitutie leidt tot in gebruik name van de villa’s en hun historische tuinen. Hier ligt geen strijdt ten grondslag tussen arm en rijk, maar gaat om een basaal democratisch grondrecht dat 500 miljoen Europese burgers hebben, het recht van genieten van je eigendom. Dit grondrecht hebben de bezitters meerdere keren moeten afdwingen voor het gerecht. Het is een democratische schande dat zo met gerestitueerd eigendom wordt omgegaan en de bezitters worden getypeerd als rijke mensen door populisten als Jann Jacobs en Stasi lid Scharfenberg.
Potsdam, 18 september 2009.
Ach – zolang het de verdraagzaamheid onder de mensen bevorderd ….
Mijn zegen heeft ‘ie! Het wordt echt te dol met al die hekken, stenen en zelfs betonblokken op de oeverweg, die overigens onderdeel van de Berliner Mauerweg is…
http://www.flickr.com/photos/jmvanelk/4860235708/
http://www.flickr.com/photos/jmvanelk/4859617387/
http://www.flickr.com/photos/jmvanelk/4860239484/
http://www.flickr.com/photos/jmvanelk/4859628943/
http://www.flickr.com/photos/jmvanelk/4860244886/
Beste John,
Het is onconventioneel en verrast mij en de mijnen in hoge mate dat jij bij het gebruik van zoveel dure woorden zulk een kromme grammatica gebruikt (strijdt met dt zullen we maar voor een typfoutje houden). Dat maakt een slechte indruk en leidt af van de inhoud van je argumenten.
Iedereen heeft het recht van zijn eigendom gebruik te maken ja, maar met rijkdom komen ook plichten; “noblesse oblige” zeiden ze vroeger en het is jammer dat dat in vergetelheid dreigt te raken.
Bob, dat ik niet in mijn moedertaal schrijf, is jammer, maar Nederlandse vrienden van mij vinden jouw reactie wel een beetje zielig en overtrokken.
Daarnaast is jouw argument beproeft door de rechtbank en afgewezen.
Gelukkig leven wij thans in een Europese rechtstaat en zal een rechtbank een afweging maken tussen rechten en plichten en tot een objectief oordeel komen.
Het gebruik van een morele argumentatie, zoals door jou “noblesse oblige” kan worden afgezet tegen het niet gebruiken over een periode van 80 jaar door onteigening van familiebezit van joodse mensen.
Deze joodse geschiedkundige discussie wens ik niet te voeren en er zijn gelukkig rechters die, in ons voordeel, hebben beslist dat wij in ons recht staan. In zo’n proces wordt afgewogen recht gesproken en ook naar maatschappelijke belangen gekeken.
Een ander argument dat kan worden aangevoerd is, dat de eigenaren van de tuinen wel belasting moeten betalen over hun bezit en niet het genot hebben. Tevens loopt er aan de andere zijde van het meer een pad, dat vanwege bezuinigingen niet wordt onderhouden. Is het niet krom dat de overheid haar eigen paden niet onderhoudt en de burgers verplicht tot koude onteigening? Volgens mij leven wij thans in een maatschappij waarin gelukkig plaats is voor iedereen en jaloerse argumenten zoals “noblesse oblige” niet gepast zijn.
John,
Ik vond de aanhef “lieve Gabriella” nogal kleinerend en je commentaar belerend. Door het gebruik van veel dure woorden wek je de indruk daarmee te willen imponeren. Als Nederlands niet je moedertaal is, dan trek ik bij deze mijn woorden terug over het gebruik van grammatica.
Het feit dat de eigenaren joods zijn of waren heeft niets met deze zaak te maken. Of de eigenaren vroeger onteigend zijn heeft er ook niets mee te maken. Feit is dat de mensen eraan gewend zijn geraakt de voetpaden te gebruiken. Waarschijnlijk kunnen en mogen de eigenaren hun grondstuk afsperren, maar erg sociaal is dat niet. Ik neem aan dat het voetpad niet het gehele grondstuk beslaat, zodat het geen grote beperking is van het gebruik.
Bij ons in Thüringen worden stukken van het bos opeens privebezit en daar mag je dan niet meer komen. Veel stukken strand in Duitsland zijn geprivatiseerd en niet meer toegankelijk. Ik vind dat vreselijk en ben blij dat dat in Nederland nauwelijks gebeurt.
Maar het staat iedereen vrij om zo asociaal te zijn als hij wil, daar heb je gelijk in.
Bob, ik heb geen zin om op de man te spelen, maar zal mij slechts richten op je argumenten.
In Duitsland hebben wij een wet over teruggave van onteigend bezit. Hierin is een belangrijke regel. Indien eigendom niet terug kan worden gegeven uit maatschappelijk belang wordt er schadeloos gesteld.
Dit is niet aangevraagd door de overheid omdat er blijkbaar geen nationaal belang was.
Uw argumenten over andere zaken zoals Thüringen zijn in dit geval aanwendbaar, want het gaat niet om nieuwe privatiseringen.
Het is niet asociaal dat Joods eigendom weer wordt gebruikt nadat het is teruggeven. Het enige woord met sociaal gebruikt kan worden met uw argumentatie is van Nationaal Socialistiche aard vind.
Het is niet voor niets dat een sociaal bewogen advocaat zoals Dr Reiner Geulen zich inzet voor een aantal Joods Oost Duitse eigenaren. En het gaat trouwens niet om een voetpad, maar een fiets en voetpad, dwars door historische tuinen.
Maar het staat je vrij om restitutie asociaal te vinden!