De Alexanderplatz, verzamelpunt voor alles wat zich tijdens het weekend in Berlijn ophoudt. Een groep Engelsen viert een vrijgezellenfeestje. De ‘bachelor’ heeft alleen een boxershort aan met de Britse vlag er op en moet met nietsvermoedende Duitsers liedjes van Oasis zingen. Engelse humor.

Verderop een stand van de Scientologykerk, die probeert wat leden te werven. Met daar tegenover een groep anti-Scientologykerkers die daar weer tegen demonstreert. Maakt niet uit tegen wat, als er in het weekend maar wat te demonstreren valt in Berlijn. En oh ja, er wordt vanaf het Park Inn hotel gebungeejumpt. Je moet het ergens doen, waarschijnlijk. Kortom, het lijkt allemaal heel erg op een doodgewone zaterdagmiddag in de hoofdstad.

Grote verschil is echter een compleet blauw-witte invasie van voetbalsupporters, allemaal uit het Ruhrgebied. Vanavond spelen Schalke 04 en MSV Duisburg de Duitse bekerfinale tegen elkaar in het grote Olympisch stadion in Berlijn en dat lokt tienduizenden fans van beide clubs naar de hoofdstad.

Jaloezie

Iedereen is de gemoedelijkheid zelve. Voor mij als doorgewinterde Nederlandse voetballiefhebber kan ik bijna met jaloezie naar het gemak kijken waarmee voetbalsupporters in Duitsland een voetbalwedstrijd bezoeken. Neem de Nederlandse bekerfinale in Rotterdam. Er is werkelijk geen Ajax-supporter die twee weken geleden onderuit gezakt op een terras aan de Coolsingel naar de wedstrijd kon toeleven. Elk rood-wit-shirt werd al in Amsterdam in een bus geladen, omringd door honderden politieagenten (met dito honden en paarden) om vervolgens voor de poorten van De Kuip pas uit te stappen. Elke vorm van interactiviteit met de inheemse Rotterdamse bevolking werd pertinent vermeden.

Nee, in Berlijn gaat het er vanmiddag allemaal totaal anders aan toe. Veel Duisburgers hebben er zelfs een weekendje weg van gemaakt. ,,Ik kom bijna nooit in Berlijn, dus ik wilde ook wel wat van de stad zien”, zegt Holger, die met zijn vriendin Arzu op pad is. Een boottochtje over de Spree, een bezoek aan de Dom en dan ‘s avonds hun voetballiefde zien aantreden tegen Schalke. ,,Voor ons is zo’n finale heel speciaal, zo vaak staan we hier niet. Dus dan wil je er toch wat moois van maken?” Het lijkt een retorische vraag, maar als ik hem vertel dat ik uit Nederland kom, begrijpt hij mijn argwanende blik. ,,Ja, het stond hier ook in de krant. Voor tonnen aan schade en tientallen gewonden bij de Ajax-huldiging he? Onbegrijpelijk.”

Bromberentafel

Tussen de terrassen op de Hackescher markt schuifelen de Duisburgers en de Schalke-fans uit Gelsenkirchen door elkaar heen. Schalke is uiteraard de favoriet – Duisburg speelt zelfs een divisie lager – maar heeft een zwaar seizoen achter de rug. Een prijs zou voor velen het seizoen wat draaglijker maken. ,,Trainer ontslagen, laag in de competitie, nee ik ben niet tevreden. Goed, we haalden de halve finale van de Champions League, maar ja, dat is iedereen volgend jaar ook weer vergeten”, zeggen Jörg en Hans-Joachim uit Gelsenkirchen.

Ik ben even aangeschoven aan een oerduitse bromberentafel. Mannen van rond de vijftig, halve liter Berliner Pilsener voor de neus, stralende zon op de veelal kale bollen, op weg naar het hoogtepunt van het seizoen en tóch valt er altijd wat te klagen. ,,Ja, die Huntelaar, dat vinden we dus ook niks he. Beetje z’n zakken vullen in Madrid en Milaan en bij Schalke het halve seizoen geblesseerd zijn. Van ons mag hij weg.” En zo gaan we nog even door over de almaar stijgende toegangsprijzen en het gebrek aan werkersmentaliteit. Maar, over één ding zijn ze het eens: ,,Nee, met andere fans hebben we in Duitsland nooit problemen. Ja, als we tegen aartsrivaal Borussia Dortmund spelen is het wel beladen, maar dan nog zijn er zelden vechtpartijen. Het moet wel leuk blijven.”

Op weg naar het stadion zie ik links en rechts plukjes politieagenten op de stations. Gekleed in overhemd, met platte pet en velen met snor – eigenlijk voor een mannelijke agent net zo onmisbaar als een paar handboeien, maar dat terzijde. Doodsaaie middag is het voor ze. Een blik stagiaires zou voldoende zijn bij een bekerfinale in Duitsland, denk ik bij mezelf. Leg dat maar eens uit aan burgemeester Aboutaleb.