Duitse pers opgelucht over Grieks reddingsplan
In de Duitse media is er veel opluchting over het reddingsplan dat de eurolanden gisteren voor Griekenland zijn overeengekomen. “Europa ademt uit”, schrijft Bild. Dat de private sector zo’n groot deel van de miljarden voor Griekenland voor zijn rekening neemt, beschouwen de Duitse media als een Duits succes.
Vooraf drukte bondskanselier Merkel alle grote verwachtingen nog de kop in. Tijdens haar bezoek aan Rusland eerder deze week zei ze dat er geen spectaculaire resultaten verwacht moesten worden van de ingelaste EU-top. Der Spiegel vindt het resultaat inderdaad niet spectaculair, maar het verschaft wel de hoognodige duidelijkheid over hoe het nu verder gaat met Griekenland.
Dat de private sector (banken, verzekeraars en pensioenfondsen) maar liefst 50 miljard voor hun rekening nemen van het nieuwe hulppakket voor Griekenland kan Angela Merkel als een persoonlijk succes beschouwen.
“Duitsland is dat altijd blijven eisen, terwijl dat bij andere eurolanden en ook bij de Europese Centrale Bank veel weerstand op riep”, schrijft de Frankfurter Allgemeine. Al benadrukte president Sarkozy, op voorhand tegenstander van grote inmenging van de private sector, dat de deelname van de banken en verzekeraars tot Griekenland beperkt zal blijven.
Toch heeft Duitsland op veel punten ook behoorlijk ingeleverd. De extra bevoegdheden van het Europese noodfonds waren lange tijd onbespreekbaar voor de Duitsers, uit angst dat probleemlanden nóg meer geld uit zouden geven. Ze zouden dan immers altijd bij het noodfonds aan kunnen kloppen. “Dat was de prijs die Merkel voor de deelname van de private sector moest betalen”, schrijft Der Tagesspiegel.
Der Spiegel constateert dat het Europese noodfonds, het EFSF, steeds meer op het IMF begint te lijken. Het EFSF kan namelijk met de afspraken van gisteren ook overbruggingskredieten verstrekken aan landen die eventueel in de problemen kunnen komen.
En daarnaast kunnen er leningen worden verstrekt aan banken die geherkapitaliseerd moeten worden. Merkel is daar altijd tegen geweest, maar moest na afloop op de persconferentie in Brussel toegeven dat er inderdaad een soort Europees IMF ontstaat. “Zo’n soort vergelijking kun je trekken ja.”
Ik ben bang dat hiermee het verhaal nog niet af is, daar het nu op tafel liggende reddingsplan voor Griekenland volgens mij alleen maar een zeer tijdelijke oplossing is.
OLYMPISCHE POLITIEKE SPELEN:
OLYMPISCHE BRANDEN BLUSSEN
MARATHONVERGADEREN
DIEPSPRINGEN VAN DE 100 MILJARD-PLANK
HOOFDSTOTEN
ZWAARGEWICHT BELASTING ONTDUIKEN
ESTAFETTE-LIEGEN
EURO-WEGWERPEN
SCHERPSCHIETEN IN EIGEN VOET
NON-STOP PAPPEN EN NATHOUDEN
1E PRIJS: 110 MILJARD BETALEN
2E PRIJS: 109 MILJARD BETALEN
3E PRIJS: GEGARANDEERD FAILLISSEMENT
Honderd meter hordes vooruit schuiven
Ach, er is slechts een klein stapje gezet in de richting van wat betere begrotingscontrole en een beter economisch fundament onder de Euro. Was het maar waar dat men het EFSF nu eindelijk eens op het IMF liet lijken. Maar nee, juist Frankrijk en Duitsland behouden zich het recht voor om normen mb.t. de begroting te mogen overschrijden zoals in eerder al gebeurde. De Jager en Rutte verkopen het nu als een grote overwinning voor hun standpunt dat de banken mee moeten doen maar die zouden dit hoe dan ook gedaan hebben juist omdat zij anders waarschijnlijk altijd nog minder terug zouden krijgen. Een lege huls.
De markt heeft de Griekse schulden allang met pakweg 40% afgewaardeerd. De politiek vertelt nu omzichtig dat dit ook voor hen de norm is, anders worden de brave kiezers en boze populisten ongerust. In feite blijven zij zoals Rutte tevens zegt een kleine bijwagen van de as Berlijn-Parijs. Als het daarmee maar goed gaat is de Euro gered.
De jager hoor ik er minder over maar volgens Rutte verdiennen ‘we’ er nog steeds aan. Opmerkelijk ook dat ‘de markten’ nu alweer gelukkig zijn. Waarschijnlijk lijdt men daar sinds de crisis van 2008 definitief aan een borderline syndroom. Het is immers wel erg veel Jantje lacht, Jantje huilt zonder dat men echt serieuze stappen zet die de Euro beter uit handen van die speculanten en onafhankelijker van hun glans verliezende Amerikaansen instellingen en bedrijven houdt. Voordeel is wel dat ieder land nu een soort SCP moet oprichten. Maar dat betekent echt nog niet dat men via een duidelijke organisatie tijdig kan en mag ingrijpen als landen met hun begrotingen en schulden opnieuw de fout ingaan. Voorlopig een gemiste kans en dus nog geen einde aan de speculatiedrift rond de Euro die nog steeds vooral een politiek munt is.
Het is in feite weer niets anders dan financiële steun verlenen aan de Grieken in de hoop dat het uitgeleende geld met een flinke rente weer terugkomt. Dit laatste is nog maar zeer de vraag. Griekenland is inmiddels een failliete staat geworden met een behoorlijke schuld.
Ik ben zelf meer een voorstander om een deel van de schulden kwijt te schelden en om vervolgens aan de Grieken tijdelijk hun eigen munteenheid weer terug te geven. Alleen zo kan dit land diens eigen economie weer opbouwen om weer financiële kracht te kunnen winnen met als doel om uiteindelijk weer deel te kunnen gaan nemen in Euroland.
Maar waarom willen de Europese lidstaten een dergelijk systeem niet doorvoeren? Zijn er dan zoveel risico’s aan verbonden? Een tijdelijke invoer van een eigen munt biedt namelijk heel veel voordelen. De export zal gestaag toenemen doordat Griekse produkten goedkoper zullen worden voor het buitenland maar ook het toerisme zal toenemen die dan door hun uitgaven in het land zelf de economische situatie in Griekenland weer ten goede zal komen. Waarom wil Europa dit niet? Laat zwakke landen aansterken door een tijdelijke invoer van de eigen munteenheid.
Ik denk zelf dat landen hiervoor niet willen kiezen vanwege het kwijtschelden van een bepaald deel van de schuld die ze nog hebben uitstaan bij de Grieken terwijl er nu toch ook nog geld wordt gegeven geld dat eigenlijk in een bodemloze put wordt gestort (het geeft de Grieken slechts enkel de mogelijkheid om op adem te kunnen komen).
Toch zal het beleid wat men nu doorvoerd: Europese financiële steun met daartegenover de eis van kille saneringen en bezuinigingen nier veel effect hebben daar het land al qua koopkracht niet zoveel meer te bieden heeft. Je kunt dan moeilijk over economische groei spreken (koopkracht is in vergelijking met het voorgaande jaar met 4% gedaald) en wat te bedenken over de vele ontslagen die zullen gaan volgen? Dit zal Griekenland bepaald geen goed doen. Mensen verliezen nog meer koopkracht en geraken gefrustreerd, niet begrepen door de rest van hun buurlanden.
Waarom laat Europa zich leiden door twee dominante landen zoals Duitsland en Frankrijk? Het lijkt wel of zij bepalen welk beleid er gevoerd moet worden. De Jager moet harder met de vuist op de Europese tafel slaan maar ook deze minister van Financiën lijkt murw geslagen te zijn door het dominante gedrag van de genoemde landen.
Dat de private sector en het bankwezen nu mee willen betalen is absoluut geen garantie dat het geld ooit terug zal komen. Belangrijker is echter hoe behouden de Grieken hun koopkracht en hoe kan het land er economisch weer bovenop komen. Over deze twee facetten wordt in Brussel helemaal niet nagedacht omdat er alleen met kille saneringen wordt gedreigd.
Een tijdelijke invoer van de eigen munteenheid en kwijtschelding van een deel van de totale schuldenlast kan misschien de oplossing zijn doch hierover is men het in Brussel helaas totaal oneens.
Met een bange gematigde optimistische blik moet er nu gekeken worden na de financiéle ontwikkelingen in de V.S.
De Duitsers zijn door hun minister in elk geval juist geinformeerd.
Die van ons staat óf te liegen, óf het kan zijn werk niet aan. Beide mogelijkheden zijn een schandaal. Een verschil van 50 miljard. Ik raak al in de war als ik een Euro kwijt ben…
Is niet buiten China en Duitsland , de gehele wereld gewoon failliet ??