Blut muss fließen
Al vijftien jaar geen privéleven meer. Thomas Kuban (niet zijn echte naam) leeft sinds hij als journalist onderzoek doet naar neonazi’s in Duitsland een anoniem bestaan. Een nog al groot offer, als je bedenkt dat het hem erg veel moeite heeft gekost zijn vergaarde materiaal uit te geven en in een documentaire te gieten. Pas dit jaar brak Kuban door en verwierf hij in Duitsland landelijke bekendheid.
In interviews verschijnt hij met zwarte muts, zonnebril en geblondeerde snor, sik en bakkebaarden. Zo onherkenbaar mogelijk. Blut muss fließen (bloed moet vloeien) heet zijn boek en documentaire, een regel uit een bekend neonazistisch lied. Hij schetst een onthutsend beeld van de neonazi-scene in Europa. Want, zo merkte Kuban, het neonazistische netwerk is geraffineerd georganiseerd met zeer nauwe banden tussen Duitse, Hongaarse, Italiaanse, Britse en ook Belgische nazi’s. Banden met Nederland kwam hij nauwelijks tegen.
Ondergronds
Rode draad van de samenkomsten is de muziek. Vaak keiharde nazirock, in het geheim georganiseerd in bijvoorbeeld afgelegen hooischuren of zelfs varkensstallen. Via internetfora spreken neonazi’s af en komen ze samen. Vaak met honderden tegelijk.
Het contact opbouwen met de neonazi’s was een traag proces, vertelt Kuban. Hij deed zich op internet vaak voor als ‘Nazi-Mädel’, om op die manier informatie los te krijgen. ,,Mannen vertellen nou eenmaal sneller iets aan een vrouw, zeker op internet. Soms kreeg ik de vraag wat mijn cupmaat was. 75D, zei ik dan. En vervolgens hoorde ik waar het volgende geheime concert werd georganiseerd.” Maar het ging lang niet altijd zo eenvoudig. Meestal kostte het veel tijd om vertrouwen te winnen. Het geheim? Verhalen over eerdere concerten delen. ,,Stomme details, die je alleen kan weten als je er geweest was. Dat er geen gescheiden toiletten waren bijvoorbeeld.”
Concerten
Kuban bezocht tientallen van dit soort concerten, vergezeld van een piepkleine camera. Hij filmde de meest angstaanjagende
Kuban toont zijn verborgen camera
nazipropaganda en het standaard terugkerende ritueel: het brengen van de Hitlergroet. ,,Ik ben op concerten geweest waar de politie niets deed. Een keer in Oostenrijk, stond de politie ons op te wachten. Ik ging ervan uit dat ze het concert zouden verbieden, maar in plaats daarvan zag ik ze op de foto gaan met neonazi’s en schouderklopjes uitdelen.”
Het is hem vaker opgevallen. Hoewel de inlichtingdiensten in Duitsland heel veel informatie hebben over de veelal ondergrondse neonazi-concerten, worden ze zelden verboden. Terwijl dat volgens Kuban wel degelijk zin heeft. ,,Als keer op keer een concert wordt bestormd door de mobiele eenheid, zullen veel neonazi’s steeds meer gefrustreerd raken. En hebben ze na een tijdje echt geen zin meer om honderden kilometers in de auto te zitten voor een bijeenkomst.” Het is, zo stelt Kuban, alsof het neonazi-probleem in Duitsland nog altijd niet écht serieus wordt genomen. ,,Waarom? Ik heb geen idee. Dat blijft een raadsel voor mij.”
Reportage ZDF over Blut muss fließen
Verbod
Een stap in de goede richting zou een verbod op de extreem-rechtse partij in Duitsland, de NPD, zijn. ,,Het is overduidelijk dat zij banden hebben met neonazi’s. Overal kwam ik NPD-functionarissen tegen. Als deze partij verboden wordt, kunnen ze geen legale bijeenkomsten meer organiseren. Dan valt de basis weg om nieuwe nazi’s te werven.” In Duitsland is een eerdere poging deze partij te verbieden mislukt. De politiek denkt nu na of een nieuwe poging zin heeft. ,,Als je twee jaar lang grondig onderzoek doet, vind je genoeg misstanden om die partij te verbieden. Geen twijfel mogelijk.”
Zelf denkt hij over enkele jaren zijn anonieme leven te kunnen opgeven. Als de storm rond zijn onthullingen is gaan liggen en er, zo hoopt hij, nieuwe pioniers opstaan die zich serieus in de neonazi’s willen verdiepen.
Trailer Blut muss fließen
Volgens mij gaat het in dit stuk om het verbieden van samenkomsten – of niet?
Nu is men in Duitsland, niet geheel onbegrijpelijk gezien het verleden, nogal snel geneigd samenkomsten te verbieden.
In Nederland zijn we daar, gelukkig, voorzichtiger mee.
Hierboven lees ik tussne de regels een oproep om een optreden waar liederen gezongen worden die mogen, te verbieden vanwege de mensen die daar op afkomen.
Voor mijn gevoel klopt dat niet.
Natuurlijk moet een optreden met onaanvaardbare teksten verboden worden, maar als iemand met bedenkelijke ideeën een lied schrijft over de mooie dennebomen in het Zwarte Woud, dan kan het toch niet zo zijn dat zijn politieke overtuiging – die ik niet deel – ertoe leidt dat het lied niet gezongen zou mogen worden?
Net zo heb ik – als Nederlander, die de Duitse gevoeligheden wellicht kent, maar niet begrijpt – erg veel moeite met het stilleggen van een optreden omdat er teveel nazi’s in het publiek zijn.
Pak dan de nazi’s op. Voor zover ik weet is het in Duitsland verboden een hakenkruis te tonen, de Hiltergroet te brengen en zo verder.
argumenten genoeg, volgens mij.
Het grootste wat deze groepen met elkaar verbind is trots , trots op de geschiedenis . Ik beschouw dit als een heimwee naar vroeger , het primitieve , toen het geluk kennelijk nog zo voor handen lag . Om dit soort uitwassen “”te bestrijden”" mag je geen “”slachtoffers”" maken , je zou ze op hun gebreken moeten raken . Wie is er beter in het omgaan met mensen , is dat de levende of de dode , is dat de oude nazi of een nieuwe dictator , want wie is de dictator over de wereld , is dat niet hij, die iedereen maar een sul vind ? Wie zijn de sullen ???? Dat hier, is de patstelling tussen beschaafde mensen, en beesten en barbaren .