Eigen gras eerst

Het is een vreemd gezicht in het Wankdorf-stadion in Bern. Normaliter ligt er kunstgras, dat vinden ze makkelijker. Maar van de UEFA moet er echt gras liggen, dus dat hebben ze er nu bovenop gelegd. Je ziet nu nog een rand kunstgras op normale hoogte, maar zodra het officiële veld begint gaat er een helling van 60 centimeter omhoog, dat is aarde plus natuurgras. Ik vroeg de woordvoerder die me rondleidde of het dan tenminste Nederlandse zoden waren die ze erop hadden gelegd, ter ere van het land dat als enige drie wedstrijden in Wankdorf speelt. Maar nee, het echte gras is gekweekt in München.
De Nederlandse grasboeren hadden een betere klant aan Zürich. Het Letzigrund-stadion is deze week begonnen met het leggen van rollen Hollands gras. Voor de hoveniers: 2 meter breed, 15 meter lang, 23 vrachtwagens vol. Het oude gras was door een aantal wedstrijden, waaronder de interland Zwitserland-Italië, te sterk beschadigd en kon niet meer op tijd bijkomen.
De gemeente Zürich lapte 150.000 euro en nu is alles weer fris groen. Het nieuwe gras moet natuurlijk ook even bijkomen van de lange reis, maar zoals bekend groeit gras vanzelf zolang je er maar niet aan trekt. En er is naast de bijna 9000 vierkante meter van het veld ook 200 vierkante meter reservezoden geleverd, voor als het er wild aan toe gaat.
De landen waar Nederland in de eerste ronde tegen speelt, Frankrijk, Italië en Roemenië, mogen de Hollandse zoden onderling misbruiken. Als Nederland de eerste ronde in Bern overleeft, gaat Oranje door naar Basel, daar hebben ze Duits gras gelegd, uit Heidelberg. Of naar Wenen, die hebben “eigen gras” gekocht. Daar houden ze waarschijnlijk niet zo van vreemde zoden.

Het gras zal altijd groener zijn, aan de andere kant van de heuvel.
Mocht Oranje nu niet doordringen naar de volgende ronde, dan kunnen “we” nog altijd het Duitse gras de schuld geven.
Ze vinden het kunstgras niet “makkelijker” hoor. Het stadion wordt vaak gebruikt voor concerten, met kunstgras gaat er dan niet zoveel kapot als met “echt” gras.
Het was dus vooral een economisch besluit. En in Zwitserland hadden de voetballers grote ruzie, omdat de spelers van YB (Young Boys Bern) door de thuisspelen in het “Stade de Suisse” al aan het kunstgras gewend zouden zijn en dus bevoordeeld tegenover de spelers, die voor naar Bern komen en daar eerst aan het kunstgras moeten wennen. Een paar weken later was het alweer rustig, Zwitserland heeft geen andere problemen als over het gras te zeuren.