De weblogs van de NOS worden niet langer bijgewerkt.

Voor nieuws Over de NOS kunt u terecht op over.nos.nl.
Voor de overige berichtgeving kunt u terecht op NOS.nl.

Vorst

27122008297.jpgZe hebben zich goed gehouden. Die jaren in de boodschappentas van een supermarktketen. Ergens, vergeten in een hoek op zolder. Hoogstens is het leer van de noren wat wit uitgeslagen.

Een enkele graad vorst en toch het gevoel als vanouds. De vroegste herinneringen. Kou door de wanten heen. Achter een stoel. Die eindeloze vijver die, toen ik hem laatst vanaf de snelweg zag liggen, zo klein bleek. De bandjes van de houten schaatsen die altijd losgeschoten. En later de veters van de noren die ondanks zo’n door de sportwinkel bijgeleverde haak zich nooit strak genoeg lieten strikken.

Het zou zo mooi zijn als het er weer eens echt van kon komen. Een paar dagen helemaal niets. Alleen tochten in strijklicht langs riet dat ritselt in de vrieskou. De Utrechtse plassen. Broek in Waterland, Hollandser dan vanaf het ijs kan het niet zijn. De vaarten bij Haarlem, gesprekken onderweg met doordouwers die trajecten aandurven langs wakken, maar die zich veilig wanen vanwege het touw om de nek, met aan de uiteinden een haak, waarmee ze, mochten ze te water raken, zich toch eigenhandig kunnen redden.

En dan die ene keer dat de Amstel dichtvroor, onmogelijk ijs, als bevroren basterdsuiker, maar met dat unieke uitzicht, vanaf het ijs, op gevelrijen en woonboten. De gesprekken die voor even niet gaan over wereldbrand en kredietcrisis.
Alleen wordt er gesproken over de vraag welke toertocht het eerst verreden kan worden. Met welke sokken je de voeten het beste wapent tegen de kou.

Een kennis overweegt de klapschaats. En twijfelt. Omdat hij laatst Ard Schenk zag die vertelde er niets aan te hebben omdat zijn slag te veel is ingesteld op de traditionele schaats. `Niet dat ik me wil meten met Schenk’ zegt de kennis `maar toch..’

Onze noren met leren schoenen verdwijnen weer in de plastic tas en de knoop wordt doorgehakt. Het wordt de schaats met hoge plastic schoen. Lekker warm en je schiet er zo in. Bij de sportzaak blijkt de deur gesloten. Een briefje op de winkelruit excuseert de eigenaar. Hij is schaatsen halen, deelt hij mee in haastige letters. Als hij arriveert, vertelt hij buiten adem van het gekkenhuis dat hij trof bij de groothandel. Maar de verlangde maat heeft hij niet. Zijn collega, van de ijzerwinkel, vindt de verhalen over schaatskoorts overdreven. Bij zijn toonbank met vuurwerk, daar loopt het pas storm.

We gaan naar huis met twee paar noren, met skeelerschoenen. Het voelt een beetje als de weg van de minste weerstand. Net als de baan die wij kiezen ook niet helemaal echt is. In de polder, het riet is hoog opgeschoten maïs, de beschoeiing van plastic. Maar de lucht kleurt zoals het hoort. Strak blauw en als de middag verstrijkt oranje met paarse strepen.
Een paar dagen nog en het echte ijs is sterk genoeg. Dat diepzwarte ijs op de plassen in Loosdrecht. Het Paterswoldsemeer. Met de wind mee over een spiegelgladde ijsvloer en dan de terugtocht, snijdend koud. En ’s avonds de klassieke verhalen over tochten die eigenlijk niet konden. Een vriend die met zijn zoon het IJsselmeer deed. Achter elkaar in de barre eenzaamheid. Thuis zag zijn vrouw, nietsvermoedend, beelden van de deels dichtgevroren binnenzee. Met de waarschuwing daar toch vooral weg te blijven en niet te doen zoals die twee, die zojuist vanuit een heli waren gefilmd. Ze herkende ze onmiddellijk aan de kleur van hun jassen en stond de uren daarop doodsangsten uit.

Ik dool nog wat rond op internet op zoek naar natuurijs dat al wel houdt. In Krabbendijke is de baan op de 22 ste december al onder water gezet.

Voor IJsclub Geertruidenberg is de vorst te laat gekomen. Mismoedig schrijft men:  `Helaas is de vereniging ontbonden op 27 oktober 2008.’ Dan maar naar IJsclub De Vriendschap in Sliedrecht. Ze hebben het nodige in stelling gebracht. Een compleet `machinepark’. Apparaten om scheuren te gieten. Veeg- en schuifmachines. En ijsbranders.
Ze zijn d’r helemaal klaar voor.

Deel deze pagina

« Terug naar het overzicht


1 reactie op “Vorst”

  1. Jacco de Gooijer zegt: 06-01-09 om 07:44

    De problemen van het wegdek bij Muiden, als gemeld door dhr. Zwaan van Rijkswaterstaat, hadden eenvoudig voorkomen kunnen worden: afgelopen oudjaarsdag reed ik op de A6 bij Muiden, richting Amsterdam. Net over de Hollandse brug spatten er stenen op die tegen mijn voorruit aankwamen. Een ervan heeft gezorgd voor een ster in mijn voorruit. Verbaasd was ik dan ook dat vanochtend werd gemeld dat de vorst van afgelopen nacht de oorzaak was. Deze hele vervelende file had m.i. eenvoudig voorkomen kunnen worden.

Geef een reactie