Zeeman aan de wal
Enentwintig jaar stond Jaap Lems aan het roer van de grootste haven van Europa. Hij zag de schepen groter worden, de haven schoner en veiliger. Op 1 maart neemt hij afscheid.
Zijn werkkamer noemt hij consequent ‘hut’ en heeft het meest weg van een klein museum. In de hoek naast de deur staan een kompas, een roer en een ouderwetse handel om de motor mee te bedienen. In de vensterbank staan allerlei modelschepen en aan de wand hangen foto’s van cruisesschepen en de koningin. Hij voelt zich nog het meest zeeman ook al werkte hij al die jaren aan de wal.
Volgens Lems is er enorm veel veranderd in de haven. “Toen leek het veel drukker maar nu is het drukker. Veel meer schepen doen de haven aan. Processen lopen veel efficiënter.” Ook de veiligheid en het milieu in de haven zijn met grote stappen vooruit gegaan. “Toen ging er nog veertien ton kolen en erts het water in. Nu is dat ondenkbaar.”
De havenmeester heeft zich altijd hard gemaakt voor goeie aanvaarroutes. Hij zorgde voor een rotonde op de Noordzee zodat de zeeschepen makkelijker de havenmond van Rotterdam in konden varen. En hij verzette zich tegen een wildgroei aan windmolenparken. Hij wilde daarmee voorkomen dat schippers om de parken heen moeten slalommen.
De spannendste dag uit zijn carrière was vorig jaar januari. De tanker Stolt Innovation dreigde te ontploffen door een spontane chemische reactie. Toen was het “alle hens aan dek”. Toch is het aantal incidenten op het water enorm laag. 124 keer ging er het afgelopen jaar iets verkeerd. Terwijl er meer dan tachtigduizend scheepsbewegingen plaatsvonden.
Lems laat de haven drukker, schoner en veiliger achter. Hij hoopt dat iedereen blijft inzien dat de haven “een parel voor het land” is. Het liefst zou hij zijn huis verkopen en alleen maar gaan varen. “Maar dat wil mijn vrouw niet. En dan gebeurt het dus niet.” Bij Lems thuis is er kennelijk een andere kapitein de baas.
Tags: havenmeester, Rotterdam
citaat
En hij verzette zich tegen een wildgroei aan windmolenparken. Hij wilde daarmee voorkomen dat schippers om de parken heen moeten slalommen.
einde citaat
Tsja, vanuit zij n perceptie niet volledig onbegrijpelijk, maar natuurlijk geheel verkeerd
Op zee waait het, en die wind kunnen wij goed gebruiken voor stroom. Daarmee wordt minder koolzuur de lucht ingeblazen, maar vanwege de transportlobby zou dat niet moeten
Ik hoop dat onze volgende regering niet naar de opvolger van Lems luistert, maar ik vrees het ergste
Wildgroei. Van geldbomen, want dat zijn windmolens
Het zal allemaal wel efficiënter werken tegenwoordig maar de gezelligheid is weg,heb zelf ruim 35 jaar gevaren en altijd hoorde je hetzelfde van collega’s dat Rotterdam aandoen voor ons niets aan was. Lossen laden bunkeren storen en weg wezen. Ook is de stad ver weg dus als je vrouw wilde komen kostte dat een vermogen aan een taxi.
Of het gezellig was kan ik niet beoordelen want ben in totaliteit maar 3 keer in die lange vaartijd in Rotterdam binnengelopen.
En gelukkig altijd op conventionele schepen gevaren dus nooit op die doosjes schepen.
milieu ja dat zal wel goed zijn maar om slugde aan de wal te zetten kost een vermogen en in de Scandinavische havens daarin tegen is de eerste afgifte van 10 ton gratis. en die havens daar zijn ook super schoon.
Als ex zeeman heb ik persoonlijk Rotterdam nooit in die hoedanigheid als parel van ons land gezien net zo min als Amsterdam.
Als Nederlandse zeevarende kun je maar beter die plaatsen mijden daar je dan ook niet het gevoel van eventueel heimwee krijgt naar je gezin.
Processen lopen veel efficienter ja, de arbeidsproductiviteit is enorm gestegen.
Alle lof voor mensen die zo hard werken, bijvoorbeeld in de logistieke sector. Maar dankzij de toegenomen efficiency is er niet genoeg werk meer om alle mensen een baan te geven die ze kunnen volhouden.
Rotterdam zit vol met allerhande volk dat vaak niet intelligent en geschoold genoeg is om andere dingen te doen dan domme baantjes. Maar sinds de tonnensjouwers zijn vervangen door robots en sinds alles zo efficient is, is een hele onderklasse van mensen levenslang gedoemd werkloos te zijn omdat er te weinig werk is dat zij kunnen verrichten.
@ Peter
Inderdaad zijn er velen die in een kenniseconomie niet meekunnen. Moeten we daarom maar geen kenniseconomie wille nzijn? Ik vind van niet
Alleen, we moeten ons realisere ndat de opleidngen die voor een kenniseconomie nodig zijn niet aan iedereen besteed zijn. Er is echter ook behoefte aan mensen die andere dingen doen
Een loodgieter is niet meer te vinden, televisies worden niet meer gerepareerd, en qwil je een iets ander meubeltje als bij de IKEA, dan bljkt dat bijna onmogelijk
Er is een groot gebrek aan mensen die, zeg maar, ambachten uitoefenen: het maken van voorweerpen op bestelling, het repareren van kapotte dingen, noem maar op.
Dat die mensen er niet zijn is, in mijn ogen, een gevolg van een verkeerd waardestelsel: men ziet zijn of haar kind liever in een ‘nette’ functie.
Maar het oude ambacht wil ik niet terugzien: de meubelmaker maakt nu niet meer 1 soort stoelen, die het hele dorp afneemt, nee, de meubelmaker moet nu vooral over stoelen kunnen praten – opdat hij precies de stoel maakt die zijn opdrachtrgever wilt hebben
Want een standaardstoel kan je immers in de winkel wel halen
Deze funties zijn veel interessanter als voreger