Komende zondag houden de Nederlandse Antillen op te bestaan. Bonaire, Sint Eustatius en Saba worden dan gemeenten van Nederland. Mieke Roozen is projectleider duurzaamheid bij de gemeente Breda en helpt in Bonaire op het gebied van duurzaamheid. Voor de NOS houdt zij een blog bij.
 
Breda, vijf keer achtereen duurzaamste gemeente van Nederland, heeft al een paar jaar een uitwisselingsprogramma met Bonaire. De Bredase aanpak valt kort gezegd op door “samenwerken met bedrijfsleven en maatschappelijke organisaties, kennis delen, informeren en communiceren”.

Geen riolering

Nog voor vertrek naar Bonaire, op Schiphol, een hartelijk weerzien met de heer Oleano. Hij is gedeputeerde in Bonaire, in Nederland vergelijkbaar met wethouder. Oleano had  in Den Haag overleg bijgewoond over de nieuwe status van de eilanden en is nu op weg naar huis. We  zullen hem op zondag weer zien, bij de eerste steenlegging van een tijdelijke afvalwaterzuivering.  De eerste op Bonaire, en heel hard nodig. Bonaire heeft namelijk nog geen waterzuivering en geen riolering.  En nauwelijks afvalscheiding of -verwerking. Blauwe lucht, kristalhelder zeewater, mangrovebos, een prachtig rif, dolfijnen, zeepaardjes, zeeschildpadden, barracudas, papagaaivissen, zeekomkommers; genoeg om zuinig op te zijn. Natuur, mens en economie de kans geven, dat is duurzaamheid.

De feestelijke bijeenkomst begint om 10.00 uur en het is al heet. Daar moeten we nog even aan wennen. Ondanks de partytenten, de punch en de flesjes water vertonen alle overhemden van de aanwezige Nederlanders enorme zweetplekken. Actrice Carice van Houten is er ook. Ze is bezig met een film over Bonaire als ambassadeur van het Wereld Natuur Fonds. Ze bekijkt de rode plekken op haar benen nog eens. Niet te vergelijken met de Hollandse muggenbulten. Een kanotocht door de mangrovebossen is prachtig, maar laat zo zijn sporen achter. (De WNFdocumentaire wordt uitgezonden op 11 oktober, op National Geographic. Geeft een mooi beeld van natuurlijk Bonaire. Kijken dus!)

Rustig aan

Er wonen ongeveer 15.000 mensen op Bonaire. Snel al wordt duidelijk dat de geruchten- en netwerkmachine in de kleine gemeenschap op het eiland op volle toeren draait. De aanwezige Nederlanders doen volop mee. Die weet iets van die, die is het niet eens met die, die is familie van die, die heeft gehoord van die… Het college zou op klappen staan, voor de vijfde keer in twintig maanden. Niets bijzonders op Bonaire. We wachten het maar af. Eerst contacten leggen en afspraken proberen te maken tijdens dit feestje. We zitten nog te veel in het Nederlandse tempo. Poco poco, rustig aan. Dat zullen we nog vaak horen. Poco poco. En dat is met deze hitte nog helemaal niet zo’n slecht idee.

Een paar dagen na de vliegreis is Oleando inderdaad gedeputeerde-af. En op Bonaire kennen ze nog geen wachtgeld voor politici zoals in Nederland. Hij moet dus op zoek dus naar een nieuwe job. In maart zijn er weer verkiezingen, dus wie weet wat dat brengt.  De rode, groene en blauwe partij kunnen dan weer heel anders uit de verkiezingsbus komen. Wij blijven in ieder geval onze bijdrage leveren aan deze kleurrijke nieuwe gemeente van Nederland.