De weblogs van de NOS worden niet langer bijgewerkt.

Voor nieuws Over de NOS kunt u terecht op over.nos.nl.
Voor de overige berichtgeving kunt u terecht op NOS.nl.

Oogsttijd

OogsttijdSoms levert het ene verhaal een andere op. Begin deze week was ik in de polder. Bij de familie van Beusichem. Voor een verhaal over de Ecologische Hoofdstructuur. Het regeerakkoord meldt dat het  in de vriezer gaat. Voorlopig geen grondaankopen voor dat raamwerk van natuurgebieden. De Van Beusichems hebben een akkerbouwbedrijf bij Zeewolde. Waar ze nu oogsten is in de toekomst bos gepland. Boerin Jolanda vertelde over jaren strijd. `Twee van de drie  kinderen zijn hier geboren. We zijn geen nomaden. Dit is de beste klei die er is.’  Vertelde ze, terwijl de aardappelen de schuur in werden gereden. En op de band gesorteerd. 

Mooie oogst, vond ze. Droge klei. Weinig vette kluiten. Een medewerker haalde er af en toe wat loof tussen uit.

Mijn hart ging open want ik ken, van af en toe helpen bij de aardappeloogst, dit werk een beetje. Voor boeren de harde werkelijkheid. Voor mij een uitje. Ik geniet dan. De geur van de klei. De verwondering over de enorme hoeveelheid aardappelen. De imposante machines. Die ‘s avonds over het donkere land gaan. Als enorme zeeschepen in het duister, op de boeg bijgelicht door schijnwerpers. Zelf heb ik wel eens tussen de aardappelen een hoefijzer uitgehaald. Roestig. Uit de tijd dat een boerenbedrijf een stuk of vijf paarden had. In de Flevopolder, vertelde Jolanda, vind je vissersstenen. Tenminste, zo noemen de boeren ze. En wees op een hoop stenen als markering van het tuinpad. `En vanochtend nog, een gewichtje.’ Gebruikt door de vissers om hun netten te verzwaren.

Netverzwaarders is de officiele term. Vissers raakten ze regelmatig kwijt vertelt archeoloog Dick Velthuizen. Als het net ergens achter bleef steken. Dan verspeelde de bemanning weer zo’n verzwaarder. Iedere steen is een vloek van een visser, zegt Velthuizen.

Ik vraag het wat collega’s van boeren komaf. Iemand meldt potscherven tussen de uien in de noordkop van Noord-holland. En Zeeuwen vertellen over koppen van tabakspijpen die uit de zeeklei komen. En veel spectaculairder: een granaatscherf.

Heeft u ooit iets gevonden in het land?

Deel deze pagina

« Terug naar het overzicht


2 reacties op “Oogsttijd”

  1. eric remmelts zegt: 15-10-10 om 20:41

    Veertien jaren geleden op bodem veldkeien put, in Drentsche zandgrond, zo’n 12 meter boven N.A.P.twee zogenaamde weefstenen, lijken oppervlakkig gezien veel op de getoonde vissernetstenen!
    Enkele jaren later fossielen van zee-ster en zee-spons, overeenkomstig de recent in diepe bouwput bij Gieten gevonden exemplaren.

  2. Ron zegt: 17-10-10 om 00:48

    pijpekoppen, pijpekoppen en nog eens pijpekoppen. Daarnaast veel scherven en bodempjes van chine de commande, waaruit blijkt, dat het eigenlijk toen al een soort Hema-porcelijn was. Leuk zijn de steeltjes van terra-cotta pannen. Er werd veel gebroken in Nederland.
    Hoofdzakelijk gevonden op de veenweides en droogmakerijen tijdens de weidevogelbescherming in Noord-Holland

Geef een reactie