De weblogs van de NOS worden niet langer bijgewerkt.

Voor nieuws Over de NOS kunt u terecht op over.nos.nl.
Voor de overige berichtgeving kunt u terecht op NOS.nl.

Oppas gezocht…

Speelgoedauto'sIedereen die in de situatie heeft gezeten weet hoe moeilijk het is.  Het vinden van goede kinderopvang. Het wikken en wegen als zich kandidaten aanmelden. Bij iemand thuis? Of aan huis, zodat de kinderen in hun eigen omgeving blijven?  Of via een bemiddelingsbureau? Of bij de naschoolse opvang? Waarbij het probleem vaak weer is dat die beperkt open zijn.  

De kosten. Toch maar gaan voor die studente die weliswaar weinig ervaring heeft maar minder vraagt dan de doorgewinterde nanny? De paniek die ontstaat als het zoeken tot niets leidt. Omdat na het zwangerschapsverlof het werk weer wacht. Het zelfverwijt. Kan ik het kind wel alleen laten. Misschien dan toch voor een tijd de baan opgeven. Om later weer in te stromen. In de wetenschap dat dit misschien niet meer mogelijk is.

Ik moet deze dagen veel denken aan de ouders die geconfronteerd werden met Robert M.  Van wie er velen waarschijnlijk  opgelucht waren een plaats gevonden te hebben op een kinderdagverblijf. Zelfverwijt zal bij hun overdenking nu een rol spelen. Waarom heb ik het niet gezien?  En de mensen die hem over de vloer hadden: Hoe kon ik zo stom zijn hem in huis te halen. Een zelfverwijt dat moeilijk valt te dempen. Want nu zal men denken: een oppas voor vier euro per uur, ik had toch kunnen aanvoelen dat het niet goed zat..

Hoorde gisteren een  verhaal van een oma die haar zoon waarschuwde. Haalde het kind op -provincieplaats in Oost-Nederland- bij de oppasmoeder.  Een oppasmoeder die regelmatig een andere vriend had. De nieuwe vriend zat in boxershort voor de tv in de huiskamer,  met in de speelhoek de oppaskinderen.  `Weghalen daar’ was oma’s advies. Dat is gebeurd. Na veel gedoe werd een andere oppas oplossing gevonden.

Of een vriendin met het verhaal over de coordinator van de oppasservice die met de potentiele oppas langskwam. Vol over haar eigen bureau. Direct namen noemend van andere klanten. En hoe leuk het daar thuis allemaal was. De kinderen die geconfronteerd met de oppas in spé zich wat afzijdig hielden. Ondanks de wel erg joviale begroeting: `dag schatjes!’  Toch maar niet gedaan.  vast niets aan de hand, maar toch.  Niet mee in zee gegaan. Vanwege het ontbreken van referenties. En omdat de kinderen zo reageerden. En omdat de coordinator wel erg nieuwsgierig was naar namen en adressen van vrienden die mogelijk ook gebruik wilden maken van haar diensten. Vriendin  zag enkele weken later de joviale oppas achter een winkelwagentje lopen. Met in het zitje een oppas kind. Ze had de vrouw een tijd geobserveerd. Die liep druk te bellen. Zeker een kwartier. gewoon, gezellig, met een kennis.  Zonder maar een ogenblik een blik op het kind te werpen. 

Waarom kunnen mannen als Robert M hun slag slaan? Je vierjarig kind naar een slaapfeest laten gaan even buiten beschouwing gelaten. Omdat we niet opletten? Omdat je je gelukkig prijst als je eindelijk een adres gevonden hebt en minder kritisch bent? Omdat het met de kinderopvang in Nederland slecht geregeld is?

Deel deze pagina

« Terug naar het overzicht


22 reacties op “Oppas gezocht…”

  1. bas zegt: 16-12-10 om 11:54

    Wat mij altijd heeft verbaast

    een werkster kost 10 euro (en ik denk in de randstad meer)
    een oppas voor kinderen? 5, 6 euro wellicht, maar altijd minder als de werkster

    Goed, kinderen zijn leuk, en schoonmaken niet. Maar wanneer je wilt dat de oppas de kinderen voorleest, iets bijbrengt, met ze naar een speeltuin gaat en daar wellicht op 3 kinderen tegelijk let

    Dan verwacht je best veel van de oppas. In mijn ogen meer als van een werkster.

  2. Moeder E. zegt: 16-12-10 om 12:05

    Mijn kind zat op ‘t Hofnarretje.
    Gelukkig kan ik nu opgelucht zeggen dat ze niet in aanraking is geweest of zelfs maar bij Robert M. in de buurt was tijdens de 5 maanden dat dit kon. Dit uiteraard in tegenstelling tot andere ouders, waar mijn hart naar uit gaat…afschuwelijk.
    Ook ik heb de afgelopen dagen veel terug gedacht aan het moment dat we besloten ons kind op dit kinderdagverblijf te doen. En jawel, er was stress over het vinden van opvang. En wat waren we blij dat we ‘een plek’ hadden. ‘t Hofnarretje oogde vriendelijk, maar de locatie, het gebouw en de inrichting lieten te wensen over. Alleen hadden we geen enkel referentiekader en kan ik dit alleen zeggen nu mijn kind op een ander kinderdagverblijf zit en ik het enorme verschil ervaar. Geen moment heb ik bedacht dat mijn kind er onveilig was, laat dat duidelijk zijn, maar de kwaliteit was laag, leidsters erg lief, maar passief en er leek geen enkel pedagogisch plan te zijn.
    De noodzaak tot opvang, het drukke leven er omheen en het vertrouwen dat je zo’n instelling geeft maken onzeker. Ondanks dat we alert en betrokken waren. Je bent eraan overgeleverd en wilt toch ook het beste voor je kind te doen.
    Ik pleit vooral voor openheid en een samenleving waarin we naar elkaar kijken en met met elkaar praten. OOK naar elkaars kinderen. Of wellicht VOORAL naar elkaars kinderen. Het is soms bijna not-done om iets over andermans kinderen te zeggen. Of er iets van te vinden. Maar laten we onze trots opzij zetten en feedback geven en goed ontvangen. Benoem wat je ziet. Reageer op wat je waarneemt. Stel vragen. Als ze ertoe doen. En dat doen ze.

  3. Tim zegt: 16-12-10 om 12:20

    Onderdeel van de teloorgang van onze beschaving is een stukje vertrouwen en interesse in de mensen om ons heen. Kennismaken met de buren als je ergens nieuw komt wonen. Kinderen die buiten kunnen spelen met elkaar. Ik zou bijna zeggen, de sociale controle waar door groepen mensen op af wordt gegeven was een zegen voor onze samenleving ondanks dat sommigen het zagen als een ketting om hun been.

    En hoe is dat gekomen? Fulltime werkende ouders die behalve dat ze hun kinderen kwijt moeten overdag, ook de buren niet meer kennen. Die een sociaal leven hebben dat bestaat uit SMS-en, E-mailen, Facebook en mobiel bellen. Onze kinderen nemen het in grote getalen over en zijn soms verslaafd aan dit “sociale” omgaan met elkaar. Want ze kennen het niet anders, ze weten niet beter. Minder mensen “thuis” wegens “economische redenen” houdt ook in minder mensen op straat en dus minder controle en dus minder goed geveol als je kind wel op straat gaat spelen. De dreiging die er continu is.

    Daarbij de “rechten” van iedereen. Begrijp me niet verkeerd. Maar een homo is in mijn ogen geen bedreiging voor spelende kinderen op straat. Een mevrouw met een hoofddoekje die vriendelijk gedag zegt ook niet. Maar een pedofiel die teruggeplaatst wordt in de maatschappij na straf is dat wel. Een TBS-er is dat ook. Een krimineel met een taakstraf, een automoblist die 100 door een 50 zone kan rijden en vrijgesproken wordt bij de rechter op vormfouten? De zoveelste niet-traceerbare oosteuropeesche gastarbeider die dronken over straat zwalkt in zijn onverzekerde auto?

    Noem me conservatief als je dat wilt. Ik ben niet conservatief, maar wel als het aankomt op oude normen en waarden waar ik groot mee ben geworden. Die verfoeide christelijke waarden en normen, fatsoensnormen, wijsheden die opa en oma en je moeder (altijd op rijm) op verjaardagen naar voren toverden. Ik mis ze. Ik mis die oude vertrouwde maatschappij waarbij iedere buurt zijn eigen bullebak had die achteraf zo kwaad niet bleek te zijn. Ik mis dat vertrouwen van mensen in mij, en verafschuw mijn twijfel in anderen.

  4. Ik wil me aansluitend met de (vraag)stelling dat de kinderopvang slecht geregeld is. Er is als ouder geen enkele vorm van objectieve informatie over een bepaald kinder(dag)opvang. Je mag godsblij zijn dat er een plek beschikbaar is en dan kan je niet kritisch zijn en als je dat wel bent dan is de enige oplossing (tijdelijk) te stoppen met werken want je moet vooral niet denken binnen een paar weken (wat zeg ik wachtlijsten van meer dan 9 maanden zijn niet ongebruikelijk)een andere opvang te hebben gevonden en ook van die opvang heb je uiteraard geen enkele betrouwbaar inzicht of het kwalitatief een goede opvang is. De GGD doet wel wat aan bezoeken maar die worden voor het merendeel VOORAF aangekondigd, en van meerdere medewerkers van de kdv waar mijn zoon heen ging, heb ik vernomen dat er dan juist druk alle regels en richtlijnen gevolgd worden en de betreffende inspecteur is het pand nog niet uit of alle richtlijnen worden weer genegeerd.
    Terugkomend op de stelling ben ik van mening dat de Nederlandse overheid zich goed moet beraden om (te bezuinigen) op de kinderopvang want de gruwelijkheden zoals door Robert M. uitgevoerd op kinderdagverblijven kunnen natuurlijk alleen plaatvinden als er mogelijkheid toe is door slecht beleid maar tevens door slecht toezicht!

  5. bas zegt: 16-12-10 om 12:54

    @ conservatief

    Volgens mij moet je een onderscheid maken tussen conservatief en traditioneel

    Traditioneel zijn mensen die ervoor kiezen om zelf te blijven zoals ze zijn. conservatieven roepen anderen op om terug te gaan naar ooit

    Dus, Tim, ja ik vind jouw bovenstaande bijdrage conservatief

    Helaas.

    Want wat ik denk dat je bedoelt, zou denk ik ook minder knellend kunnen

  6. mireille zegt: 16-12-10 om 12:55

    Persoonlijk vind ik dat het probleem ligt aan gebrek aan de normen en waarden, die zijn er niet meer waardoor in vele gevallen contacten met familie schaamtelijk genoeg verwateren en we uiteindelijk onze kinderen moeten afleveren bij vreemden.

    Vreselijk gewoon de risico s die kinderen lopen en dat alles vaak voor dat men moet werken,carriere maken en let op alles wil kunnen kopen voor o.a het kind.
    Terwijl een kind pas echt gelukkig en veilig is bij zijn eigen mama of fam thuis.(op enkele uitzonderingen na).
    Tussen de middag en naschool.
    Want er was altijd iemand die hem opwachtte en daar denkt hij als volwassene graag naar terug.
    Dat is pas carriere maken investeren in je eigen kind ,een tevreden nageslacht.
    Dat is fijner dan je ouders maar 3 uur pd tezien.
    Ik vraag me af of je op zo n basis wel emotionele binding hebt?
    Voordat je je oogappel ergens wil opzetten of het nu een scoutingclub of naschoolse opvang betreft trek dan het bedrijf ,personeel na tot waar je in toe in staat bent.
    Daar hoef je je niet voor te schamen.
    Of belooft Geertje het nederlandse volk dat inwoners die dit begaan de doodstraf krijgen.
    Nee dus reden te meer om je kinderen super te beveiligen als je van ze houdt.
    Want NL met de lage straffen kan onze kinderen dus niet beschermen mensen.
    Maar wij als ouders wel!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

  7. moeder J. zegt: 16-12-10 om 13:10

    Zelfverwijten lijkt inderdaad onlosmakkelijk verbonden te zijn met de combinatie of spagaat zorg en werk, drie golven emancipatie ten spijt nog steeds vooral voor moeders.

    Wij zijn heel blij met onze kinderopvang in Amsterdam, maar in alle eerlijkheid waren we bovenal heel blij omdat we direct aansluitend op mijn verlof een plek hadden. Een uitzondering, in mijn zwangerschapscursus was ik de enige die niet maanden heeft moeten zeulen van oma’s naar tijdelijke oppassen voordat een plek gevonden werd.

    Een volgend aanbod van de 10 kinderdagverblijven waar we ons in hadden geschreven was driekwart jaar later en voor 2 dagen van de 3 die we wilden. Goed en verantwoord kiezen bij zulk beperkt aanbod is niet zo makkelijk. Ik heb dus ook maar bij 1 kdv een bezoek gebracht uiteindelijk en natuurlijk ben je dan kritisch want natuurlijk wil je inderdaad het beste voor je kind en een omgeving waar het zich veilig en op een prettige manier verder kan ontwikkelen. Maar uiteindelijk moet je toch vooral op je gevoel afgaan en op het gedrag van je kind en opvallende veranderingen daarin.

    Ik hoop in elk geval dat ouders hun gezond verstand blijven gebruiken en dat in plaats van bezuinigingen in deze sector gewerkt wordt aan een uitbreiding van een kwalitatief en pedagogisch goed aanbod van kinderopvang.

  8. moeder J. zegt: 16-12-10 om 13:17

    @ mireille,

    Ik ben het niet met je eens dat een kind alleen pas echt gelukkig bij pappa of mamma thuis. Dat verschilt ten eerste per kind, maar voor de meeste kinderen is de sociale context en de groepsstructuur in een goed kinderdagverblijf een belangrijke bijdrage aan de sociale en emotionele ontwikkeling van een kind.

    Daarnaast is het een illusie om te denken dat een kind gelukkiger is als het de hele tijd thuis is, terwijl spanning en geldgebrek door een weggevallen inkomen ook een behoorlijk negatieve invloed kan zijn lijkt mij zo maar.

  9. Tim zegt: 16-12-10 om 14:10

    @bas

    Misschien, de huidige teloorgang bewijst echter dat het er nog steeds niet beter op wordt en hoe meer “flexibel” we moeten zijn en hoe meer we als ouders ons in bochten moeten wringen om ons kroost onder te brengen op onmogelijke tijden deste meer viespeuken zoals deze hier de kans krijgen daar misbruik van te maken. Wat ik ook aan wilde geven was dat vroeger er ook minder “opvang” nodig was. Ik ging gewoon de straat op op de lagere school, tegenwoordig moeten kinderen achter hekjes op de naschoolse opvang. Net kleine gevangenisjes. En als je ouders vraagt of je kind ergens kan spelen omdat ze aangeeft dat graag te willen (wij gingen gewoon langs de deur?) dan is er in Maart nog wel een plekje. Veilige opvang (in ogen van de ouders) en een vertrouwde omgeving creeer je niet zomaar. Daarvoor kan je niet een beleidsplan maken, dat moet groeien met vertrouwen van ouders en kind met de personen. Alle drie mijn kinderen hebben op opvang gezeten (deels) en zijn door oma en mama op de andere dagen groot gebracht. De opvang was heel belangrijk voor hun contacten, maar was toch lastig omdat er altijd een moment komt dat je twijfelt. Twijfelt aan beslissingen van de opvang, twijfelt over verhalen waar je kinderen mee thuis komen. Een twijfel die je niet hebt bij oma en mama, want die zijn (als het goed is) transparant. Later op school, zelfde transparantie. Nu zat ik op openbaar onderwijs, dat scheelde misschien wel met de Katholieke school of de Christelijke school. Dat weet ik verder niet.

    Nu kan je me veel vertellen, maar niet dat het allemaal ten goeden van de kinderen is dat we al deze veranderingen hebben ondergaan. Misschien op materialistisch gebied. Maar dat heet bij ons afkopen, niet opvoeden.

    Dan nog even misschien te vervloede aan Mireille en Moeder J: de een hecht zichzelf te veel waarde toe door te denken dat het kind geen andere kinderen nodig heeft om een gezond sociaal leven op te bouwen. De ander negeert systematisch de roep van kinderen naar geborgenheid die er zeker wel is maar waarvan we ze leren het vooral niet te roepen. Gulden middenweg is denk ik dat het kind een veilige basis moet hebben om op terug te vallen terwijl het zelfstandig de wereld leert verkennen. Enige nadeel: onze keiharde consumptiemaatschappij laat ons die ruimte steeds minder vaak. Er wordt wel geroepen “thuiswerken” en “deeltijdbanen” maar zodra je dat wilt roept men “te duur” en “neem wel iemand die goedkoper is”. En dan zijn er ook nog onze eigen plannen. We willen zoveel dat we er zelf niet meer uitkomen soms. En dan nog de kinderen ernaast.

    En dat leert ons vooral dat kinderen op een acceptabele manier opvoeden en tegelijkertijd een carriere hebben een opgave is die niet voor veel mensen weggelegd is puur omdat ze die kans niet krijgen. We willen voor een dubbeltje op de eerste rang want wat een ander heeft willen wij ook. Het is ons “recht”. Wederom dat woordje “recht” terwijl ik het toch meer als mijn vaderlijke plicht zie te zorgen dat mijn kinderen leren met deze wereld om te gaan. En dat ik die wereld een beetje probeer te remmen, of te laten zien dat sommige keuzes ook schaduwkanten hebben….ach, daarme verdien ik dan van bas het stempel conservatief. Wat opzich vreemd is, want sommige instanties die vastgevroren zitten in ouderwetse gebruiken die verafschuw ik dan weer wel. Maar ja, what´s in a word.

  10. Anna zegt: 16-12-10 om 14:26

    Wij hadden onze kinderen op een kinderdagverblijf zitten waarvan we dachten dat het een goede zou zijn….niet dus!
    Op een dag haalden wij onze dochter op en ze had een gebroken been. Dat zagen we helaas pas toen we haar thuis wilden neerzetten om de jas uit te doen. Meteen dokter enz gebeld omdat we zagen dat ze niet op haar been wou staan.
    Na onderzoek enz kunnen wij niets bewijzen. Helaas, toen we haar ophaalden zat ze in een stoel en we hebben haar daar niet zien staan, dus was niets opgevallen.
    Nu zijn we bij een veel beter kinderdagverblijf en die is ook nog eens goedkoper en we hoeven helemaal geen eten mee te geven, alles krijgen ze daar. Heel belangrijk is, hoe de eigenaren zijn. Zoek mensen om mee te praten en ga niet alleen af op het mooie verkooppraatje van de eigenaar!

  11. moeder J. zegt: 16-12-10 om 15:44

    Gelukkig Tim: we zijn het erover eens dat geborgenheid heel belangrijk is.

  12. christiaan zegt: 16-12-10 om 16:49

    Ja, ik weet het lieverds. In het westen is normaal leven niet meer mogelijk. Je bent al blij als je een slechte huisarts, een slechte tandarts en een slecht kinderdagverblijf hebt. Wie dit dertig jaar geleden voorzag werd beschimpt. Maar het is gewoon uitgekomen. Alle rijkdom gaat op aan gedoe. En de politiek reageert alleen nog maar op rampsignalen. Maar privatisering zonder goede basiseisen (ojee bureaucratie) is niets anders dan je kostbaarste bezit overlaten aan commercieel uitschot. De taxiwereld liet hetzelfde zien. De foute ideologien van zowel links (extreme naiviteit) als rechts werken hier samen tot een monsterverbond zoals we dat ook zagen bij de WAO destijds. De beste mensen van onze samenleving zijn allang uit de politiek verdwenen. En de gevolgen zijn voor u. Gewoon leven lukt niet meer. Alle basiswaarden staan in het dagelijks leven onder druk. Weet u wat wij na de oorlog iedereen gunden? Iedereen een mooi oud ruim huis aan een lommerrijke laan. Het geld was er (aardgas). Waar is het aan opgegaan? Naive ideologieen. Wie betaald het gelag? U, die geen kant meer opkan. En de kinderen. Ik vind het beschamend en treurig.

  13. Ricardo zegt: 16-12-10 om 17:58

    Mij verbaast het dat iedereen vrij makkelijk een opvang kan beginnen, dat vergoedingen zoals voor opa’s en oma’s uitnodigen tot fraude, dat aan instellingen nauwelijks objectief toetsbare criteria gesteld worden, dat de kwaliteit van een bewijs van goed gedrag onduidelijk is en niets zegt over buitenlandse jaren. Ik ben goed met kinderen en paste jarenlang veel op de dochters van vrienden, maar ook een alleenstaande man die in deze tijd liever geen oppas meer zou worden..

  14. Louis van Rasten zegt: 16-12-10 om 18:05

    Ik vind dat wij weer naar het “oude” klassieke syteem heen moeten dwz: één van de ouders gaat weer zelf op de kinderen passen. Ik sluit mij hierbij voor de volle 100% aan bij mireille: 16-12-10 om 12:55.

    Er dient altijd één ouder thuis te zijn om voor de kids te zorgen en de ander is dan kostwinner. Een kind in een creche dumpen vind ik sowieso al een slechte zaak en is bovenal bijvoorbeeld niet goed voor de ontwikkeling van het kind zelf: immers een kind voelt zich het beste bij de eigen ouder thuis en krijgt hiervan dan ook de meeste aandacht.

    Het probleem van hedentendage is die van materialisme waarbij er geld moet zijn voor die extra vakantie, de hypotheek die betaald moet worden en de extra auto die moet worden aangeschaft. Hierdoor moeten beide ouders werken om toch maar die inkomsten te kunnen verkrijgen die nodig zijn voor bovenstaande artikelen. Van een dergelijk systeem moeten wij weer af dus terug naar het klassieke model van dertig á veertig jaar geleden. Misschien een taak voor de Rijksoverheid?

  15. Joris zegt: 16-12-10 om 19:00

    Het wordt vaker gezegd (o.a. door Theo Maassen geloof ik), maar bevat ook wel een kern van waarheid: mensen lenen hun auto nooit uit aan de buren, maar kinderen worden zonder probleem gedumpt bij wildvreemden. Niet dat dit heel erg hoeft te zijn. Kindermisbruik wordt, voor zover we weten, nog altijd vaker gepleegd door naasten.

    Ik hoop dat ouders van mogelijke slachtoffers vooral niet te heftig reageren. Dat kan erg schadelijk zijn voor kinderen. Zeker als je bedenkt dat het nogal eens gebeurt dat ouders onterecht denken dat hun kind (ook) misbruikt is. Als bezorgde ouder wil je nog wel eens je kind ondervragen en als je (ja/nee-)vragen blijft afvuren op jonge kinderen, gaan ze op een gegeven moment sociaal wenselijk antwoorden.

    Overigens, “oppas oplossing” is fout. Het moet “oppasoplossing” zijn, omdat het één woord is. Of oppas-oplossing. Hoe dan ook, geen oppas oplossing.

  16. Lucas zegt: 16-12-10 om 19:54

    @iedereen.

    klaag, klaag, klaag. Wat kunnen wij Nederlanders toch weer lekker klagen over alles en iedereen. Beseffen wij Nederlanders eigenlijk wel hoe goed we het hebben? Er zijn zoveel landen waar gewoon géén kinderopvang is of iets dergelijks. We hebben een stabiele economie (ondanks het dipje dat al schreeuwend crisis word genoemd) en een vrij stabiele politieke situatie (wij hoeven niet bang te zijn voor fraude zoals in 3e wereld landen)

    Natuurlijk, wat er allemaal in Amsterdam bij die kinderopvang gebeurd is is zeer ernstig. Moge de dader lang in de cel komen te zitten met tbs en alles. Maar dat heeft weer tot gevolg dat je als mannelijke student niet meer gewoon kan zeggen ”ik wil meester worden voor een kleuterklas” zonder daarbij te worden aangezien voor pedofiel. Triest.

    We kunnen allemaal wel zoveel willen enzo, maar het leven zal nooit perfect worden. Dat is iets waar we mee moeten leren leven. 30 of 40 jaar geleden was veel beter volgens Louis van Rasten en anderen. Maar waren er toen niet net zo goed allemaal ergenissen? Ik denk dat we er eerder op vooruit zijn gegaan dan achteruit (behalve de manier waarop mensen met elkaar omgaan)

  17. Terry zegt: 17-12-10 om 07:29

    Weet je…misschien is het gewoon niet zo verstandig om in de hedendaagse maatschappij meerdere kinderen te krijgen als je als ouder van plan bent je kinderen toch in een creche te stoppen.

    En als we dan toch kinderen krijgen en blijven werken:
    Aan de overheid: Bedrijven stimuleren om creches in te richten voor de werknemers. Kinderopvang onderdeel vh personeelsbeleid maken en camera’s ophangen voor de ouders zodat ze te allen tijde zicht KUNNEN hebben op de kids! Betere opleidingen voor kinderopvangbegeleiders en beter antecedentenonderzoek…

  18. neeltje zegt: 17-12-10 om 09:25

    Kinderen en werken, eigenlijk kan het gewoon niet!
    Ik stam nog uit de generatie dat ik thuis was en voor de kinderen zorgde.
    We hadden het financieel gezien misschien wat minder dan tegenwoordig, maar er was rust en aandacht.
    Is de huidige generatie gelukkiger nu ze beiden buiten de deur kunnen werken? Hoe langer hoe meer kom ik tot de conclusie: Absoluut niet!!!!

  19. Jantje zegt: 17-12-10 om 09:53

    Zelf werk ik in de kinderopvang en net als sommige ouders heb ik moeite om een werkgever te vinden die aansluit bij mijn gedachtes over methodes, pedagogiek, omgang, sfeer en aandacht.

    Ik gebruik deze aanleiding om mn hand in eigen boezem te steken en ervoor te waken samen te werken met onbetrouwbare, verdachte vrijwilligers of personen,hier melding van te maken en het risico te kopen dat ik iemand vals beschuldig.

    Daarnaast wil ik de leiding aan spreken om hier zorgvuldig mee om te gaan.

    Wat mij in de regel opvalt is dat ouders hun beklag doen over hoge kosten, weinig creativiteit en niet meer kunnen of willen betalen. Met als gevolg dat bijna elke groep in Nederland alleen gedraaid wordt, 3 uur per dag,dat is de realiteit het zou niet moeten mogen, maar ja zo werkt de kinderopvang.

    Nee ik ben er niet trots op dat ik op dat moment niet de ultieme zorg en veiligheid kan bieden die ik zou willen, maar daar zullen we het helaas ook met dit politieke klimaat mee moeten doen, tenzij iedereen zijn stem laat horen, dit niet meer wil en zich erbij neerlegt dat je niet de ultieme zorg kan bieden voor 8 euro per uur voor je grootste goed?

    Ik ben nog steeds een voorstander van kinderopvang omdat ik zie wat structuur, spelen en leven in een groep kan doen voor kinderen hun ontwikkeling.

  20. Ninachien Leeuw zegt: 17-12-10 om 10:18

    Misschien moeten we allemaal eens een wat minder druk leven willen hebben. Al dat gestress is ook niet goed voor kinderen.
    De overheid moet zorgen voor strenge criteria bij kinderopvangen en controlelijsten, hoe zit het eigenlijk met inspectie?.
    Bijna alle directeuren en voorzitters van Kinderopvang branches en organisaties die daar mee gemoeit zijn, zijn mannen. Naar mijn weten zijn moeders (vrouwen) nog steeds degene die het meest aan opvoeding en verzorging van hun kinderen doen maar als het om leidinggevende functies gaat in de kinderopvang zijn het ineens allemaal heerschappen, heren directeuren! Ik zeg hierbij, ik scheer echt niet alle mannen over 1 kam maar vind het toch een tikje vreemd.
    Er moeten toch meer vrouwen aan de top? Nou, laat vrouwen de dienst uit maken in het veld van kinderopvang. We laten ons toch niet door mannen wegjagen, juist niet op dit terrein?! Vrouwen staan nu eenmaal dichterbij kleine kinderen (baby’s en peuters, vrouwen hebben namelijk gedragen en gebaard etc…). Maar ja dit mag je natuurlijk niet zeggen want alles en iedereen is gelijk, maar is dat ook wel zo? I ben dus ook helemaal niet voor meer mannen ind e kidneropvang, integendeel: meer vrouwen!!

  21. Peter zegt: 19-12-10 om 22:27

    Dit is een probleem dat helemaal niet hoeft te bestaan. Als vrouwen gewoon massaal op hun 24e tot 26e kinderen nemen, fulltime thuis blijven of in deeltijd werken, en als de kids oud genoeg zijn om veilig alleen te worden gelaten, weer fulltime aan de slag gaan, is er niks aan de hand.

    Maar nee, men wil massaal tot zijn 30e wachten met zich binden. En dan blijkt dat het niet te combineren is met je loopbaan.

    Veel succesvolle topvrouwen van bedrijven, bij de overheden, etc., hebben 1 ding gemeen: ze zijn direct na hun studie gesettled en hebben jong een gezin gesticht, zodat ze, eenmaal midden 30, zich volledig op hun werk konden storten.

  22. bas zegt: 20-12-10 om 15:38

    @ Peter

    Nu het recht op bijstand voor hen die geen 27 zijn niet meer bestaat, ben je 26 of jonger, en werkeloos, dan moet je naar school, impliceert dit dat 27 minners voor de overheid als onvolwassen worden beschouwd

    Mensen van onder de 27 begrijpen dit goed, en zullen dus geen kinderen nemen, hoezeer ze dit ook wellicht willen, en hoezeer het medisch en sociaal ook veel verstandiger zou zijn

    Maar ja, de kosten van de bijstand, nietwaar?

    Terzijde, als vrouwen op hun 24de het eerste kind zouden krijgen, en 2 jaar later het tweede, dan betekent dit, dat ze wellicht als ze 30 zijn – tweede kind is dan 4, en zit op school – aan het werk kunnen

    ze zijn dan 6 jaar baanloos geweest, waarschijnlijk nog nooit gewerkt (maar met 23 of 24 afgestudeerd) en volledig kansloos op de arbeidsmarkt

    Dat Nederlandse vrouwen laat kinderen krijgen is een gevolg van het systeem, niet van het maken van verkeerde keuzes. Tenzij je de keuzes bedoelt die het systeem gemaakt hebben zoals het is

Geef een reactie