Thuiszorg
Wie er mee te maken heeft, weet wat er bij hoort. Het telefonisch overleg met de coördinator. Over de dagen dat het goed gaat met de hulp, maar vooral ook als het niet loopt.
Overleg met in het achterhoofd dat ze bij de Thuiszorg ook niet alles kunnen. Dat er fantastische mensen tussen zitten die zich het vuur uit de sloffen lopen, maar dat er ook personeel is dat zich er van af maakt. Dat net de verkeerde toon aan slaat, dat werk dat gedaan moet worden, laat liggen. Het schrift met de overdrachten hoort bij die vorm van Thuiszorg.
‘Er waren wat problemen met..’
Het schrift met de korte verslagen van een bezoek, vaak in verschillende handschriften, bestemd voor de familie en voor de collega thuiszorger. Immers, een client van de thuiszorg ziet vaak verschillende mensen langskomen. Het zorgt voor onrust, voor irritaties, zowel bij de client als de familie. Omdat die ene thuishulp, de favoriete, die aan een paar woorden genoeg heeft, die begrijpt en doorgrondt en die doorpakt, niet altijd beschikbaar is. Of omdat die zo goed is dat al snel promotie volgt, naar het kantoor, om daar manager te worden.
Die favoriete thuishulp, denk ik nu, nadat ik het experiment in West-Brabant zag, was gewoon die oude vertrouwde wijkverpleegster. De Kruisgebouwtjes kende ik nog uit het straatbeeld. Allemaal hebben ze een andere bestemming gekregen of zijn ze afgebroken. Monique Verkerk van de beroepsvereniging V&VN heeft zelf nog als wijkzuster gewerkt, in Amsterdam-West. “Iedereen kwam langs in ons wijkgebouw,” zegt ze. “Met allerlei dingen: een praatje, een tip. Of we niet eens naar de buurvrouw wilden komen kijken, want daar ging het niet zo goed mee.”
Verkerk kwam bij veel mensen over de vloer, van alle culturen. Ze merkte het als het ergens scheef liep. Als ouders hun kinderen niet meer aan konden of andersom. En dan straks weer een wijkzuster met daar boven een heel apparaat bestuurders en managers, vraag ik Verkerk. “Nee, absoluut niet, we zullen er voor waken”, zegt ze. Ze is met anderen die terug willen naar de wijkverpleging heel beslist: de stopwatchzorg moet weer verleden tijd worden!
De beste ideeën zijn vaak simpel en eerder uitgevonden. De wijkzuster dus ook. Ik doe aan mantelzorg en de keren dat thuiszorg nodig was had men al rayons en vaste teams om zoveel mogelijk dezelfde mensen naar dezelfde patiënten te laten gaan. Het werkte prima. Belangrijke problemen leverden de vakantieperiodes plus de ermee samenhangende extra onregelmatige tijden. En die eeuwige stopwatch natuurlijk. Problemen die met de afschaffing van de PGB’s tenminste in het begin wellicht nog groter zullen worden. Ik vraag me af of het kabinet dit niet onderschat. Of straks weer van te weinig middelen voorziet. Want de grootste extra bedragen gaan voor zover ik weet niet naar de thuiszorg maar naar de tehuizen.
Binnen de thuiszorg zijn er grote verschillen. De zorg met een hoofdletter U bestaat bijna niet meer. Tegenwoordig zijn er klanten met een nummertje, waarbij iedere minuut nauwkeurig geregistreerd moet worden. Natuurlijk moet je aan de volgende klant denken, zeker als je meerdere mensen achter elkaar moet verzorgen c.q. helpen. Maar is de thuiszorg er niet voor om te zorgen dat mensen langer thuis kunnen wonen? Dit is uiteindelijk goedkoper dan een tehuis, en prettiger. Ik ken de klant, en de klant kent mij, samen maken wij afspraken over hoe de zorg uitgevoerd moet worden, en hoe laat. Kan ik zelf een keer niet, dan instrueer ik zelf mijn vervanger(s) en laat ik de mensen weten wie en hoe laat iemand komt. Het kost mij misschien 10 minuten, maar wat is dat nu op een mensenleven?
Eerst stelt “de” politiek alles -al dan niet bewust- in het werk om grote thuiszorgorganisaties te creëren, vervolgens splitst de politiek verpleegkundige thuiszorg van de huishoudelijke hulp (dat zou lijden tot besparingen). Dit alles leidt ertoe dat de vroegere voorzieningen zoals de wijkzusters om zeep worden geholpen. En nu “ineens” blijkt dat die wijkzorg zowel geredeneerd vanuit de patiënt als vanuit de poen beter is. En dat werd allemaal ondersteund c.q. onderbouwd door “gerenommeerde” onderzoek- en adviesbureaus. Waarom wordt er niet eens beter naar de kleintjes geluisterd en daarmee bedoel ik het uitvoerend personeel, dicht bij de klant, en adviesbureaus die denken volgens het principe “Werken met de Wijsheid van de Werkvloer” en die klein genoeg blijven om onafhankelijk te kunnen zijn.
kleine correctie: zinnetje “(dat zou lijden ..)” moet natuurlijk zijn “dat zou leiden ..)”
Het lijkt nu net of de wijkzuster een nieuw initiatief is, maar ik kan me nog herinneren dat Buurtzorg werd opgericht ook uit onvrede met de toenmalige werkwijze van Thuiszorgorganisaties. Zelf werk ik in een klein team met vaste medewerkers en ik merk dat de cliënten dat fijn vinden. Ook een initiatief van “mijn” Thuiszorg.
is dit niet oud nieuws? buurtzorg werkt al jaren op deze manier. dit staat zelfs vermeld in het regeerakkoord.
al die fratsen en kronkels van regeringen om de economie aan de praat te houden, hebben ervoor gezorgd dat de zorg onbetaalbaar wordt en onder het niveau komt, vergeleken met de zorg die 3000 jaar geleden werd gegeven.
ja echt waar , de egyptenaren en romeinen waren een stuk zorgzamer. zorg voor arbeiders was gratis en goed. zo voerden ze al succesvolle hersenoperaties uit en er zijn vondsten van met bewijs dat deze mensen nog jaren geleefd hebben na een behandeling.
tegenwoordig laten we mensen gecontroleerd versterven.
Willen julie weten waarom die wijkzuster zo goed is en zo vele bespaart?
Het is wel degelijk een nieuw initiatief, maar het vernieuwende zit op een hoger niveau: er wordt namelijk vertrouwen geschonken aan de betrokkenen, en dus hoeven ze niet elke minuut te verantwoorden.
Die verantwoording, en bijkomende bureaucratie, die kost geld. En waar komt die vandaan? Wantrouwen
De regering, die door ons is gekozen (indirect) vertouwt ons niet
En dat is de bron van zoveel ellende
Buurtzorg werkt al jaren op deze manier, heel apart dat de minister dit niet weet en dat er weer geld verspilt wordt aan allerlei onderzoeken.
Heel juist Bas,
en al die coördinerende en controlerende mensen die moeten waken over wat er in de zorg gebeurt maken nu meer dan 60% van de zorgkosten uit.
Inderdaad : Buurtzorg heb ik mee samengewerkt en dat is de oude wijkzuster nieuwe stijl ie ook fantastische zorg en goedkoop werkt want zonder overhead kosten
levert
Is dit niet oud nieuws? Buurtzorg- ik ben zelf een Buurtzorger- bestaat in december 5 jaar, heeft 390 teams en is uitgeroepen tot Beste werkgever 2011.Vorig jaar in het regeerakkoord vermeld op pg 36…Buurtzorg verovert Thuiszorg Nederland en is de pionier…..dat nu andere organisaties wel moeten volgen is begrijpelijk….maar het wiel is allang uitgevonden!!!
Is dit geen oud nieuws vragen enkele kijkers en lezers van dit log zich af.
Wij kennen Buurtzorg http://nos.nl/video/19170-thui.....liger.html http://nos.nl/audio/19121-klei.....esvol.html . We melden de rol van die organisatie http://nos.nl/artikel/277598-d.....uster.html . Maar zo’n verhelderend onderzoek http://nos.nl/artikel/277597-w.....szorg.html waarin precies de opbrengsten zijn berekend was er voor zover mij bekend nog niet. Het nieuws is juist dat niet alleen Buurtzorg deze aanpak kiest maar dat andere aanbieders volgen. Het ging ons om de trend in dat geval belicht aan het voorbeeld in West-Brabant waar het onderzoek over gaat.
met vriendelijke groet
Pauline Broekema