De weblogs van de NOS worden niet langer bijgewerkt.

Voor nieuws Over de NOS kunt u terecht op over.nos.nl.
Voor de overige berichtgeving kunt u terecht op NOS.nl.

Ik ben terug op aarde, maar de missie gaat door

André Kuipers is terug op aarde. Mijn terugkeer met de Sojoez was pittig. Na het loskoppelen deden we nog wat stuurtesten en draaiden we nog een baan rond de aarde. Boven de Zuid-Atlantische oceaan ging de rem motor vier minuten aan. Boven Egypte viel het ruimteschip in drie delen uiteen op 140 km hoogte. Boven Irak kwamen we de atmosfeer binnen en begon de lucht te gloeien.

Het eerste deel was vooral heel mooi, we zaten in een oranje koker van lucht. Daarna werd het ronduit onplezierig. We werden steeds dieper in onze stoel gedrukt en kregen uiteindelijk 4,7 keer de zwaartekracht te verduren. De parachutes gingen open op tien kilometer en de capsule schudde alle kanten op.

Met een klap kwamen we een kwartier later neer op de grond. Het voelde als een flink auto-ongeluk. Gelukkig was de search and rescue ploeg snel ter plaatse om ons uit de krappe capsule te tillen. Het kon mij niet snel genoeg gaan, want mijn been zat klem en ik voelde mijn voet niet meer. Toen ik eenmaal in de stoel zat, voor de televisiecamera, kon ik lachen. Dat was het moment waarop ik dacht: ja, nu is het voorbij, alles komt goed.

De landing van de Sojoez TMA-03M capsule, gezien vanuit een van de reddingshelikoptersBellen met Helen
Ik heb even gebeld met mijn vrouw. Daarna ben ik met een helikopter naar Karaganda gebracht en van daaruit in achttien uur met het vliegtuig naar Houston, waar mijn gezin en mijn moeder op me wachtten. Het was heel bijzonder om ze weer terug te zien na een half jaar in de ruimte.

De wereld voelde nog steeds anders toen ik geland was in  Houston. Het was alsof een grote magneet voortdurend aan me trok. Voor het eerst kon ik echt voelen wat één keer de zwaartekracht betekent, omdat ik de gewichtloze toestand in het ISS was gewend.

Soms was het best beangstigend. Toen ik stil lag in het vliegtuig en later ook nog in bed, was het of ik voortdurend achterover viel. Ook het feit dat ik niet kon lopen en me verlamd voelde was niet prettig.

Baseline data collection
Als je foto’s van de landing bekijkt, of de landing hebt gezien op televisie, lijkt het misschien of mijn missie afgelopen is. Maar zo ervaar ik het helemaal niet. Na de landing gaat de missie gewoon door. Hier werkt André Kuipers aan Neurospat.Al in het vliegtuig, en later ook in crew quarters bij NASA’s Johnson Space Center, heb ik urenlang meegewerkt aan onderzoeken voordat ik kon gaan slapen. Elektrodes, bloeddrukmeters, bloed afstaan, urine, speeksel, bloeddruk meten en allerlei andere testen om zoveel mogelijk medische gegevens te verzamelen.

Deze baseline data collection hebben we ook vóór de missie gedaan. Nu doen we het weer, zodat wetenschappers data kunnen vergelijken van voor, tijdens en na de vlucht.  Al die data heb je nodig om te onderzoeken wat de invloed op mijn lichaam is geweest van een half jaar gewichtloosheid.

De komende dagen en weken gaan de onderzoeken door, dus mijn missie eigenlijk ook. Ik heb sessies met Neurospat en ICV, experimenten die ik ook in het ISS deed. Ik moet debriefings geven, dus vertellen wat mijn ervaringen daarboven waren. Ik moet reactietesten doen en allerlei vragenlijsten beantwoorden.

Daarnaast is een groot deel van de tijd ingeruimd voor fitnessoefeningen en fysiotherapie. Mijn spieren zijn duidelijk verslapt na de vlucht en mijn coördinatie is slecht, dus ik moet oefeningen doen om ze sterker te maken.

André volgt een uitgebreid programma met fitnessoefeningen en inspanningstesten. Het duurt een week voordat hij weer goed ter been is, een half jaar voordat zijn spieren en botten weer helemaal hersteld zijn.4th of July
Gelukkig merk ik nu dat het herstel echt snel gaat. De eerste dagen was ik vooral misselijk en moe. Maar ik heb de 4th of July, Independance Day, kunnen vieren met mijn gezin.  Boven Clear Lake was een fantastisch vuurwerk te zien en daar hebben we met z’n allen van genoten. Ik zag de bijna volle maan heel langzaam opkomen, veel langzamer dan in de ruimte natuurlijk. Ik rook de bomen, de bloemen en de geur van vers eten op mijn bord. In de ruimte is het prachtig. En ik zou zo weer teruggaan als ik de kans kreeg. Maar hier op aarde hebben we het ook lang zo gek niet voor elkaar met z’n allen…

Deel deze pagina

« Terug naar het overzicht


5 reacties op “Ik ben terug op aarde, maar de missie gaat door”

  1. Marjanne zegt: 09-07-12 om 18:34

    Hoi André,
    Die klap waarmee je op aarde terugkwam, leek me niet prettig! Welkom terug op de Blauwe Planeet. Een paar nieuwsgierige (medische) vragen, die je als arts-astronaut zijnde, hopelijk kunt beantwoorden voor me. Klopt het dat je na een ruimtereis onherstelbare botontkalking hebt? Hoe kan NASA meten welke schade de ruimtestraling in je lichaam heeft aangericht? Kunnen ze dat ook tot op DNA niveau? En kun je al een beetje normaal eten na al dat vloeibare voedsel? Heeft de NASA een idee hoe de gezondheidseffecten voor langere ruimtereizen voor astronauten kunnen beheersen? Ik hoop dat je me een beetje kunt bijlichten. Bedankt alvast.

  2. Beste hr Kuipers,
    Uw landing ,dus terug op de aarde heb ik ademloos gevolgd,ook uw wedergeboorte uit de capsule, alle hulde! U kwam in een grote dorre erg helle omgeving. Ik vroeg me af waarom geeft men geen zonnebril aan de astronauten een bescherming voor het schelle licht? Dit geeft rust en een prettig gevoel. Heeft deze gewichtsloosheid ook invloed op de ogen? Ik denk aan de adaptie aan licht, problemen met het lezen(oogspieren)?
    Is het erg wennen aan het kabaal op aarde?
    Hopend, dat u de tijd heeft om te antwoorden,
    Veel succes en sterkte met uw werk,
    Met vriendelijk groeten,
    Annelies Hart.

  3. Gijsbert zegt: 10-07-12 om 02:00

    Dag Andre,

    Ik werk op de CCU van het Meander MC te Amersfoort, daar doen we bij mensen met onbegrepen duizeligheid en flauwvallen een Head Tilting Test. Dit is een provocerende test om te zien welke waarde er bij die persoon nu veranderen voordat deze persoon flauwvalt. Wat u vertelde over uw receptoren die de bloeddruk regelen en die door uw ruimtebezoek zo ontregeld zijn, lijkt erg op het verhaal wat bij deze categorie patiënt ook gebeurd. Vaak laten deze mensen gedurende dit onderzoek een acute heftige bloeddruk daling zien. Wordt er op dit moment ook een soortgelijk onderzoek bij u gedaan en zo ja zijn daar al opmerkelijke uitkomsten waarneembaar.

    Het is leuk om patiënten te kunnen vertellen dat ze dezelfde klachten ervaren als Andre die bijna 200 dagen in de ruimte is geweest.

    vr gr Gijsbert van den Brink
    CCU-verpleegkundige

  4. Lieve André,
    We hebben je reis helemaal gevolgd! De rondleiding was geweldig! Met de hele familie van genoten.
    De landing vond ik akelig om te zien; wat een klap. We waren blij dat jij kon lachen, want je collega’s zagen er ellendig uit.
    Fijn te horen dat het goed met je gaat en dat je die klap te boven komt. Ook fijn dat je blog doorgaat; het lijkt anders inderdaad alsof alles nu achter de rug is.
    Ik ben wel benieuwd of de uitslagen van al die onderzoeken ons ook nog bereiken.
    Dank voor al je blogs, foto’s vanuit de ruimte (adembenemend!) en de rondleiding. Het is boeiend je te mogen volgen. Zo gaat jouw reis voor ons leven!
    Lieve groeten van dit gezin!
    Monic

  5. Herman Teuling zegt: 20-07-12 om 08:39

    Hallo Andre, welkom op aarde en gefeliciteerd met deze geweldige prestatie!.
    Ik heb zojuist de persconferentie op Schiphol gezien en daar vallen me een aantal zaken op die in schril contrast staan met jouw en ESA’s prestatie: de vragenstellers waren vrijwel volledig onverstaanbaar en de mevrouw die het leidde sprak nauwelijks Nederlands. Hoe is dat toch mogelijk: jullie kwaliteit is top, maar deze kwaliteit is beneden peil!
    Wat me ook nog opviel was dat er geen enkele vraag gesteld werd over het verschil tussen een landing met de space shuttle en de soyoez. Dat moet toch een heel groot verschil zijn of zie ik dat verkeerd?

    Ik hoop dat ik antwoord hierop krijg.
    Succes verder in je leven en ik hoop dat de mensheid leert van dit soort ruimtevluchten!

Geef een reactie