De weblogs van de NOS worden niet langer bijgewerkt.

Voor nieuws Over de NOS kunt u terecht op over.nos.nl.
Voor de overige berichtgeving kunt u terecht op NOS.nl.

Nederlandse Staat hoeft niet te rectificeren in maffiazaak

DEN HAAG – Nederland hoeft haar uitlatingen over de vermeende maffiabaas Francesco Corallo niet te rectificeren. Dat oordeelde mr. J.J. van der Helm van de rechtbank in Den Haag op 30 januari 2013. Die vindt dat de Nederlandse Staat niet onrechtmatig gehandeld heeft door vertrouwelijke informatie van de geheime dienst van Italië onbewerkt door te spelen aan oud-premier Gerrit Schotte van Curaçao.

Corallo is een Nederlands staatsburger. Tot 21 september 2011 had hij ook de Italiaanse nationaliteit. Sinds geruime tijd woont Corallo op de Antillen, meestal op Sint Maarten. Corallo is aandeelhouder en bestuurder van een groot conglomeraat van (casino) ondernemingen en gokhuizen in onder meer Italië en op de Antillen. Begin mei vraagt oud-premier Gerrit Schotte per brief aan de toenmalige Italiaanse minister van Binnenlandse zaken Maroni om een bewijs van goed gedrag. Schotte zegt een niet nader genoemde belangrijke institutionele functie voor de zakenman op Curaçao in petto te hebben.

Drugs en witwassen
De zaak wordt door Italië doorgespeeld naar de Nederlandse ambassade in Rome. Buitenlandse zaken zijn immers een aangelegenheid van het koninkrijk. Op 26 mei stuurt de ambassadeur in Italië, Stoelinga, een brief per diplomatieke koerier aan premier Schotte. Een scan van deze brief wordt per e-mail gezonden aan de waarnemend directeur Directie Buitenlandse Betrekkingen in Willemstad. Daarin staat een aantal verontrustende conclusies, die door ambassadeur Stoelinga zijn opgetekend uit de mond van de vice-kabinetschef van minister Moroni, mw. Emilla Mazzuca; Corallo mag dan nooit strafrechtelijk veroordeeld zijn, hij is volgens de geheime dienst van Italië wel betrokken bij de internationale drugshandel. Bovendien heeft hij banden met de Italiaanse maffiaclan Santapaola uit Catania (Sicilië). Zijn casino’s en gokhuizen op Sint Maarten, Curaçao en de Dominicaanse Republiek zouden betrokken zijn bij grootschalige witwasoperaties.

In de maanden die volgen blijkt dat de informatie van de geheime dienst – ondanks hun stellige en verontrustende aard – geen belemmeringen zijn voor een eventuele benoeming van Corallo in Curaçao. Op 30 juni krijgt de vermeende maffiabaas te horen dat het Italiaanse ministerie van Binnenlandse Zaken in gunstige zin adviseert over de door Schotte beoogde benoeming. Op 9 september moet het Italiaanse ministerie zelfs bakzeil halen in een rechtzaak in Italië en belastende informatie over Corallo op de website van het ministerie rectificeren.

Toevallig
Of Schotte Corallo ook daadwerkelijk een institutionele functie aan Corallo heeft aangeboden, zullen we nooit weten. In oktober 2012, vlak voor de verkiezingen op Curaçao, lekt – wellicht niet geheel toevallig – alle correspondentie tussen Schotte, Nederland en Italië naar de media en is de Corallo-rel geboren. Voor veel media is nu aangetoond dat er een directe relatie ligt tussen de regering Schotte en de Italiaanse maffia. Een gedachte die nog eens wordt versterkt nadat de website Curaleaks.org bankstatements publiceert die een financiële relatie suggereren tussen de vriendin van Gerrit Schotte en het bedrijf Betplus van Fransesco Corallo. Het gaat daarbij om forse bedragen.

De conclusie dat Schotte banden onderhoudt met Francesco Corallo is door het lekken van de vertrouwelijke correspondentie aangetoond. De conclusie dat Corallo banden onderhoud met de maffia allerminst. Althans vanuit de correspondentie die bij de rechter ligt. De gevolgtrekking dat A (Schotte)=B (Corallo) en A (Schotte)=C (Maffia), want B (Corallo)=C (Maffia) is vlak voor verkiezingstijd verleidelijk. De media op Curaçao is echter overtuigd. Schotte spreekt van een hetze die tegen hem gevoerd wordt. De schuldigen: Nederland, de media en de politieke tegenstanders.

Doorgeefluik
De benoeming blijft uit en Fransesco Corallo eist rectificatie van de Nederlandse Staat. Zij heeft immers de negatieve mondelinge informatie van het Italiaanse ministerie opgetekend en verstuurd naar Curaçao. De verdediging van Corallo gaat zelfs zo ver dat ze Den Haag verantwoordelijk houdt voor het lekken van informatie, omdat ze had moeten weten dat op Curaçao alle informatie binnen no-time op straat ligt.

De rechter gaat er – zoals verwacht – niet in mee. Nederland heeft immers als doorgeefluik gefunctioneerd: De rol van de Staat was niet meer dan het doorgeleiden van de door Italië verstrekte informatie naar premier Schotte. De Staat was dan ook niet verantwoordelijk voor de inhoud van de informatie, aldus de rechter. Nederland mag er ook van uitgaan dat een per diplomatieke post verzonden brief aan de premier van een land binnen het koninkrijk in vertrouwde handen blijft. Uit niets blijkt, zo betoogt de rechter, dat de Nederlandse regering verantwoordelijk is voor het lekken van de brieven die per diplomatieke post en e-mail verstuurd zijn aan Schotte en de Directie Buitenlandse Betrekkingen.

Grondwet
Interessanter is de beschuldiging van de advocaten van Corallo dat de Nederlandse regering de onjuiste beeldvorming over Corallo in stand heeft gehouden, onder meer door de schriftelijk antwoorden op vragen uit de Tweede Kamer, in oktober 2011. Daarin schreef de toenmalige minister Liesbeth Spies van Binnenlandse Zaken dat de Italiaanse overheid in mei 2011 redenen had om de verklaring van goed gedrag niet af te geven. Rechter Van Der Helm gaat niet mee in de beschuldigingen van Corallo en verwijst naar de parlementaire immuniteit die in de Grondwet is vastgelegd. Hoewel die immuniteit niet voor de Staat geldt, zou aansprakelijkheid toch een ‘uitholling van de parlementaire immuniteit’ tot gevolg hebben, aldus het vonnis.

Dat Corallo nadeel heeft ondervonden van de situatie is volgens de rechtbank te wijten aan de aard van de mededeling, het uitlekken van de brief en de verdraaiing door de media. Geen van deze punten liggen in de handen van de Nederlandse Staat. De enige rectificatie die mogelijk van de Staat verlangd zou kunnen worden is de mededeling dat hij niet verantwoordelijk is voor de inhoud van de gedane mededelingen. Nog daargelaten dat Corallo geen daartoe strekkende vordering heeft ingesteld, zo betoogt de rechtbank, geldt dat niet valt in te zien hoe een dergelijke mededeling zou bijdragen aan het door Corallo nagestreefde doel, namelijk: damage control en het zuiveren van zijn naam.

Lees hier het vonnis

 

Tags: , , ,

Deel deze pagina

« Terug naar het overzicht


Geef een reactie