Vrouwen bovenop
In Brussel draait het om netwerken. In eerste instantie denk je dan aan saaie bijeenkomsten om op een geforceerde manier contacten op te doen met grijze ambtenaren of slaapverwekkende politici. Maar dat is echt niet altijd zo. Zo ben ik lid van een vrouwennetwerk dat regelmatig samenkomt om ervaringen uit te wisselen en bij te praten over actuele onderwerpen. Er is vaak een vrouwelijke spreker bij aanwezig. Zo kwam Prinses Maxima een tijdje geleden nog langs. De sfeer is ongedwongen en losjes.
Je kan er vrijelijk praten, over de obstakels waar je tegen aan loopt binnen je carriere bijvoorbeeld, of over het combineren van baan met moederschap. Vrouwen overal, en dus ook in Brussel, zitten allemaal met hetzelfde probleem. Je hebt leuk werk, maar ook vaak een gezin met kinderen. Waar haal je de tijd vandaan om alles zo perfect mogelijk te organiseren? En ook al lukt het je om alles samen te doen, dan nog is het vaak onmogelijk om door te stoten naar de top.
Minister Guusje ter Horst van Binnenlandse Zaken was er deze week bij. Er barstte een discussie los over de vraag waarom de top van de piramide nog steeds bezet wordt door mannen.De meningen waren verdeeld. Sommige vrouwen opperden dat een hoge functie niet te combineren valt met je gezinsleven. Je moet kiezen. Anderen vonden het een slap excuus en zeiden dat de maatschappij er gewoon nog niet klaar voor is. De cultuur bij bedrijven en instellingen zou te wensen overlaten.
Als er bijvoorbeeld een kinderdagverblijf in je kantoor zou zijn, zou dat de dingen zeker vergemakkelijken. En waarom zou je bepaalde goede banen niet deeltijds mogen uitoefenen? Uiteindelijk kwam de ruime meerderheid tot de conclusie dat een quotum voor vrouwen een goed middel zou zijn om de vrouwenparticipatie te bevorderen. Dan worden mannen pas écht over de streep getrokken om verplicht een aantal vrouwen aan te nemen.
Maar zo ver is het nog lang niet. Het Europees Parlement doet het daarom op z’n eigen manier. Elk jaar worden zo’n 20 vrouwen geselecteerd voor een intensieve bedrijfsopleiding. Ze krijgen naast hun werk de tijd om mee te doen aan trainingen, cursussen en debatten die georganiseerd worden door de overheid en het bedrijfsleven. De bedoeling is dat ze in één jaar klaargestoomd worden voor een functie aan de top. Misschien een mager begin, maar het is in ieder geval iets.
@ Annemarie Gualthérie van Weezel
Er is ook nog écht nieuws vanuit Brussel:
http://www.dumpert.nl/mediabas.....llers.html
Misschien kun je daar eens over bloggen. Is veel relevanter dan het theekransje waarover je hierboven schrijft.
@James. Dank je voor je reactie James. Ik ben het eens met je dat de kwestie rond de onkostenvergoedingen en salarissen van europarlementariërs belangrijk is. Een aantal maanden geleden, toen de discussie in het Europees Parlement speelde, hebben we er gelukkig veel aandacht aan besteed. Ik herinner me dat we er voor de radio meerdere reportages over hebben gemaakt. Ook op het internet trouwens besteedde we er aandacht aan. De regels zijn inmiddels (mede onder druk van de media) flink aangescherpt.
Ik ben het trouwens niet eens met je als je de bijeenkomsten van het vrouwennetwerk met theekransjes vergelijkt. Er wordt altijd op hoog niveau gedebatteerd. Ook over kwesties die jij belangrijk vindt, zoals de onkostenvergoeding van europarlementariërs. Groeten, Annemarie
@ Annemarie
Er aandacht aan besteden is niet achterhaald. Duiste tv (ik vermoed dat de link naar dat filmpje gaat) had kort geleden er nog een item over. Dat er nog steeds leden van het europees parlement zijn die even het register tekenen en daarna snel naar huis gaan. Ondanks de aangescherpte regels.
@Annemarie,
Ik denk niet dat het aan de bedrijven ligt dat er te weinig vrouwen aan de top staan, het ligt mijn inziens ook niet aan de vrouwen die die posities graag zouden willen innemen. Het grootste “probleem” zit in de relatie die deze vrouwen hebben, over het algemeen hebben deze ambitieuze vrouwen ook ambitieuze mannen, en daar gaat het fout. Beide ouders hebben ambities en dan trekt de vrouw (te) vaak aan het korste eind. Over het algemeen wordt gezegd en geschreven dat achter elke grote man ook een grote, maar bescheiden, vrouw staat, bij grote vrouwen is dat meestal anders.
Quido. (man)
Een quotum een goed idee om meer vrouwen aan de top te krijgen? Vast wel, maar de vraag is of dat ook bevorderend werkt. Wat dacht je ervan om gewoon te voldoen aan de eisen van de job?
Positieve discriminatie is nog altijd discriminatie (van mannen dus in dit geval). In plaats van dat er dus gekeken gaat worden of iemand geschikt is voor de job wordt er gekeken naar het geslacht. Dus niet degene die de beste kwalificaties heeft komt in aanmerking, maar degene die op de juiste manier is geboren.
Zie je hoe discriminerend zoiets werkt?
Note: Ik zeg hier niet dat vrouwen ergens niet toe in staat zijn, of dat mannen ergens beter in zijn, maar als iemand geschikt is voor een baan moet het niet uitmaken of het om een man of vrouw gaat. Een quotum is slechts een andere vorm van vriendjespolitiek of discriminatie.
En positieve discriminatie bestaat niet.
Fout woord “netwerken”! Is helaas zo in ons Nedelands geslopen. Vroeger noemden we dat gewoon “slijmen”. Hoge “gelikte stoppies & mantelpakjes-cultuur” volgens mij.
Hoe zit je in heavensname in elkaar als carriere-maken je hoogste doel in het leven is?
Een quotum is wel het slechtste idee dat je kunt hebben. Het lijkt me dat het altijd aan je blijft knagen of je die nieuwe positie gekregen hebt om je kwaliteiten of omdat het quotum nog niet vol was. Het zal ook altijd een te gemakkelijk argument zijn als de ‘discussies’ eens echt scherp worden. Niet doen!
“Sommige vrouwen opperden dat een hoge functie niet te combineren valt met je gezinsleven. Je moet kiezen”
Waarom moet de vrouw nou weer werk en gezin combineren? Waar is de man in dit gesprek? Waarom moet hij niet kiezen?
machtswellust
Ik vind het zeker van belang dat dit onderwerp wordt besproken. Jammer genoeg zakt het te vaak weer weg van de agenda. Ik geloof in een betere balans van vrouwen en mannnen in hogere management posities. Dit zal er zeker voor zorgen dat onderwerpen anders worden aangepakt maar ook onderwerpen andere prioriteiten krijgen. Zelfs in onderzoek is aangetoond dat de combinatie van vrouwen en mannen in teams veel effectiver/efficienter is dan teams die gedomineerd worden door mannen. Echter moeten ook alle randvoorwaarden worden geregeld. In NL kost drie dagen kinderopvang op 1 dag eur 48 en in ons kleine buurland maar eur 2 voor een hele dag. Hoe kan dat?? En dan alle discussie op dit moment dat de kinderopvang te duur wordt, omdat men in Den Haag geen goed programma in het land kan zetten en blijkbaar veel mensen hun familie gaan subsidieren via deze regeling.
Helaas ben ik zelf wat somber over de snelheid waarin dingen gaan veranderen. Echter door erover te blijven praten, blijven mensen alert. Positief vrouwenbeleid moet niet leiden tot slecht gekwalificeerd dames op hoge posities, noch tot het alleen maar voldoen aan je imago styling. Als er bij de diverse HR afdelingen sterker afgestemd zou worden met de Business kan dit echt achter de schermen geregeld worden. Echter ben ik bang dat de mannen er niet op zitten te wachten op die dames met zo veel ambities en actie. Soms doen ze in een mannennetwerk een beetje indruk op elkaar maken en veel praat en dat is de mentaliteit waar vrouwen met 1 vinger door heen prikken.
Wat opvalt is dat de negatieve reacties van mannen afkomstig zijn.
@ Timo fijn dat je opmerkt dat postieve discriminatie niet bestaat.
Dit was echter bij vrouwen al langer bekend, nu dat vrouwen eindelijk de mogelijkheid krijgen om ook een hoge postitie te bekleden, gaan mannen zich verschuilen achter het feit dat positieve discriminatie niet kan.
Een dilemma dat in de voorgaande eeuwen waarin mannen positief werden gediscrimineerd nog niet bestond.
Eindelijk eens de mogelijkheid voor vrouwen om wat betreft aanzien op gelijke hoogte met mannen te komen en dan krijg je deze discussies.
Jammer!!
Wat mij opvalt is dat de vrouwen hier om het probleem heen lijken te draaien met hun reacties. Waar het om gaat als er een vrijgekomen plaats te besteden is, zijn de kwalificaties van de solicitant. Als een solicitant een andere kijk op de zaak heeft doordat hij of zij een man of vrouw is, dan is dat een kwalificatie. Ik ben het er mee eens dat een gemixte groep inderdaad beter werkt en (waarschijnlijk) voor beide zijden meer motiverend. Het man of vrouw zijn mag echter geen kwalificatie op zich zijn en dit is ook wettelijk vastgelegd (anti-discriminatie wetgeving, op grond van sekse, huidskleur, seksuele geaardheid, …).
Waar ik het niet mee eens ben is dus selecteren op geslacht. Om even een voorbeeld te noemen: de TU Delft. Ik studeer hier zelf en krijg dus ook afentoe wat nieuws mee. Als ik positief ben, hebben we een percentage vrouwelijke studenten van ongeveer 20 tot 25 en dan ben ik echt positief, ik zou er best meer willen om eens een andere blik op de studie te hebben. Maar nu wil men een quotum gaan instellen van 40% vrouwelijke hoogleraren. Het ergste is dus dat dit ook zou gelden voor faculteiten waar het gemiddelde op 10% of minder vrouwelijke studenten ligt. Klinkt het dan nog haalbaar om je quotum op te vullen met kwalitatief goede vrouwen?
@Marianne:
En jij gelooft dat die laatste 2 zinnen van jou niet net zo hard op vrouwen slaan?
@Tim: klopt, maar met het verschil dat als mannen erbij willen komen ze opgenomen zullen worden. De drempels om in sectoren door die door vrouwen worden gedomineert lager zijn dan mannen sectoren. Bijvoorbeeld het leraar op de basisschool versus manager in financiele sector. Daarnaast kom je hiermee op een andere discussie, namelijk als er meer vrouwen in bepaalde, vanouds her, mannenberoepen de maatschappelijk status om laag gaat. (bijvoorbeeld De Huisarts) Wat is de verklaring hier voor?
Overigens ben ik het een met Timo over de quota, hierdoor zou je kiezen voor kwantiteit en niet kwaliteit. Echter kan je wel een streefcijfer als organisatie willen vast stellen met als beleid dat als er twee kandidaten zijn (een man en een vrouw) bij gelijke kwalificatie de vrouw gekozen zou worden. Hiermee bedoel ik dus ook dat niet alleen het vriendje van de baas aangenomen gaat/kan worden. Aangezien er veel via informele netwerken gaat. Hoger management functies moeten altijd publieke gemaakt worden zodat iedereen kan solliciteren.
Marianne kwam met iets waar wellicht meer aandacht aan kan worden besteed: in België zou kinderopvang maar 2 euro per dag kosten terwijl men in Nederland 48 Euro per dag kwijt is.
De Nederlandse regering weet altijd perfect het weer opnieuw uit te vinden in plaats van over de polderdijk heen te kijken en daar wat te leren in plaats van een neo-kolonistische houding ten aanzien van Vlaanderen aan te nemen zoals in het HBO debat.
@ Marianne: hoe zit dat dus met de veel goedkopere kinderopvang in België?
@Theijs:
Mijn zussen met man en kinderen zijn verhuisd naar net over de grens van Eindhoven. Werken allen in Nederland en kunnen in Belgie gebruik maken van kinderopvang. Geen ingewikkelde invulformulieren etc en ze betalen voor 1 kind 1 dag eur 2. Wat precies voor regelingen er achter zitten zou ik niet weten. Maar daar is natuurlijk achter te komen.
Hetgene me stoort dat in verkiezingstijd men roept GRATIS KINDEROPVANG, dan voeren ze allerlei ingewikkelde regels in. Die zo ingewikkeld zijn, dat er allerlei gaten in zitten en men er van weet te profiteren. Oftewel de oma die misschien maar 1 dag oppast gewoon een hele week schrijft en oma krijgt een leuke aanvulling op haar AOW. Oftewel door deze verkeerde invoering wordt het te duur (logisch zou ik zeggen). Dan gaan ze het aan banden leggen…Niet logisch allemaal.
Ik zelf heb twee kinderen en wij werken beide. Mijn man is de parttimer. We betalen maar liefst op jaarbasis 7500 eur aan opvang (voor 3 dagen in de week) en dan hebben we de goedkope variant via een gastouder. Daar krijg ik wel wat van terug, maar ook daar als je wat boven het gemiddelde verdiend krijg je veel minder terug. Dus eigenlijk werkt mijn man voor de kinderopvang….
Wie heeft hier een oplossing?
Vroeger had je nog veel meer sociale netwerken, dat de opa’s en oma’s oppasten, maar tegenwoordig heb je de ‘pensionados’ die heel goed weten hoe ze hun vrije tijd kunnen invullen en zitten echt niet te wachten om dat kleine spul van hun kinderen op te vangen voor 3dg in de week.
@Timo. Zeker een puntje hier. Opvallend is dat veel studentenbesturen verhoudingsgewijs veel vrouwen bevatten. Hoewel ik niet weet hoe het bij andere faculteiten zit was bijvoorbeeld de voorzitter van de Informatica/Wiskunde studievereniging een vrouw, en zal komend jaar weer een vrouw als voorzitter zitting nemen. Ook de fracties in de studentenraad bevatten veel actieve vrouwen en dat ondanks het lage Delftse gemiddelde. Dus mogelijk is het toch waar dat vrouwen in een latere levensfase een stapje opzij doen voor hun evenredig ambitieuze partner? (andere voorbeelden, die ik zo weet te noemen: besturen studentenverenigingen: DSC, Jansbrug, DSB)
Vrouwen moeten zich evenals mannen niet druk maken om het “maken van een carriere”. De maatschappij is veels teveel op zoek naar een betere baan. Het is tijd voor een shift; tijd om banen te zoeken waarover wij gepassioneerd zijn, die echt onze interesse wekken.
Als dit gebeurd, ben ik een blij mens!