Simsalabim!
Hij is nu al een fenomeen. Hij heeft de allures van een filmster en weet een menigte als een Amerikaanse TV-dominee naar zijn hand te zetten. President Sarkozy gaf een spetterend optreden in het Europees Parlement. Lang geleden dat Europese politiek zo leuk was.
Sarkozy vloog rechtstreeks vanaf de G8 top uit Japan naar Straatsburg, maar wandelde onvermoeid via de rode loper het Europees Parlement binnen. De voorzitter van het Europees Parlement boog zo diep voor hem dat zijn neus de grond bijna raakte. De Duitser prevelde iets over dat er helaas geen muziek was, maar de president had nauwelijks oog voor hem. Hij wuifde vrolijk naar alle nieuwsgierigen op de gang en knikte lachend naar de mensen die boven hem op het balkon stonden. Ruim de tijd nam hij om voor alle fototoestellen en camera’s te poseren en mensen de hand te schudden. Handtekeningen waren er nog net niet bij.
De kleine Fransman sprak fier met rechte rug, zonder ook maar één keer op een blaadje te kijken. Hij deed dat met zo’n overtuigende geestdrift, dat de politici zelfs tussen de zinnen door begonnen te joelen en te klappen. De ene na de andere boodschap werd de zaal ingeslingerd. Met de handen in de lucht en een verontwaardigde blik, verkondigde de hyperenergieke president dat Europa in een crisis zit. Maar, voegde hij er snel aan toe, samen zouden we er zeker uit komen.
Zijn betoog was uiteenlopend: Kroatië en Servië horen bij de EU, Polen loopt te zeuren, het klimaatprobleem moet snel worden opgelost en de Europese boeren moeten meer voedsel gaan produceren. Hoe kunnen we het toelaten dat kinderen over de hele wereld sterven omdat ze geen eten hebben? Het is maar een greep uit de onderwerpen die hij aansneed, want zelfs het Europese voetbal kwam aan bod.
Sarkozy heeft het begin van zijn Europese Voorzitterschap direct aangegrepen om de rest van Europa te overtuigen van de ideeën waar hij al langer mee rond loopt. De meeste plannen zijn ambitieus, maar de vraag is in hoeverre ze ook realistisch zijn. Hoe in hemelsnaam kan je binnen 6 maanden Europa omtoveren in één Europese defensiemacht? Hoe wil je alle monden in Afrika voeden met Europese maiskolven en aardappels? En dan hebben we het nog niet eens gehad over dat ellendige Lissabon-verdrag waar Sarkozy mee in zijn maag zit. Een oplossing is nog lang niet in zicht.
Vandaag hoefde het popperige Franse staatshoofd in ieder geval even niet door het stof. De zaal met europarlementariërs slikte zijn theorieën als zoete koek en maakte het hem niet moeilijk. Je zou bijna geloven dat de mannen en vrouwen door zijn magische woorden gehypnotiseerd werden.
Haha – wie weet is onze kleine Napoleon Bonaparte na 200 jaar weer opgestaan! Ook hij was een indrukwekkende kleine persoonlijkheid die veel betekend heeft voor onze administratieve staatsinrichting.
Dat kan voor onze administratieve dames en heren in Bruxelles en Strasbourg wat gaan betekenen! Krijgen ze het nog druk ook…
Maar Napolean liep zich in Rusland vast en dat zal onze Sarco ook zo maar kunnen gebeuren. Rusland zal van Europa eisen dat het niet instemt met een raketschild. Ik ben dan toch blij dat ‘onze Nederlandse Guus’ gelauwerd wordt in Rusland. Dan hebben wij tenminste een goede defensiemacht!
Voor de overige plannen van Nicolas ben ik bang dat zij in 40 dagen tot stof zullen wederkeren in de sarcofaag die EU heet. De EU is poreus en zolang het vasthoudt aan een politieke unie zal alles verteerd worden door dit Griekse symbool! Ook onze ambitieuze Tony hielt een vlammend betoog, maar ook hem lukt het niet om de EU definitief te transformeren! Mijn pleidooi is om die ‘Verenigde Staten van Europa-gedachte’ nu eens los te laten en verder te gaan op de succesvolle voet van de Europese Economische Gemeenschap: Viva l’economie…
Succes Annemarie en sterkte in Strassbourg!
Met vriendelijke groet,
bovengetekende
@Erik, ik heb het idee dat dhr. Sarkozy het idee van een verenigde staten van Europa wel eens losgelaten zou kunnen hebben.
Hij rept er in ieder geval met geen woord over, veeleer heeft hij het over de kloof tussen de burger en Europa en dat daar wat aangedaan dient te worden hoeft geen betoog.
@Alexander:
Wie weet? Hoop doet leven…
Ik ben echter bang dat híj dat in ieder geval níet heeft losgelaten. Zijn Franse bevolking heeft overtuigend tegengestemd in 2006, juist omdat zij een supranationaal vervangend instituut niet zo zagen zitten. Dan getuigt het niet echt van politiek inzicht als ‘staatsman’ om ‘een Verenigde Staten van Europa gedachte’ te prediken. Dat zou rechtstreeks tegen de Franse haren instrijken!
Hij is inderdaad nu al een fenomeen!
Sarkokaine, ordinaire snuifkabouter.
Met in het achterhoofd het feit, dat de Franse Republiek één van de vijf “officiële” kernmachten is, doet het optreden van de huidige voorzitter van de Europese Unie [officieel: "Présidence du Conseil de l'Union européenne"] mij denken aan het motto “l’Etat, c’est moi!”. Dat kon in het kader van de ontwikkelingen met Europa, waarvan de lancering van de “processus de Barcelone: une Union pour la Méditerranée” het laatste wapenfeit is, wel eens gelezen moeten worden als “l’Europe, c’est moi!”.
Populair is hij in ieder geval in Europa. Zijn voorstellen zijn eigenlijk niet meer dan een aantal open deuren die al jaren geroepen worden. ‘klimaatprobleem oplossen’, ‘wereldvoedselproblematiek’, etc. allemaal bekende problemen. Liever zou ik voorstellen zien voor het oplossen van problemen in plaats van het opsommen van problemen.
Dear Annemarie,
I’d be interested in getting an English translation of this article. Our students here would definitely love to hear you talk about your experience in Brussels and your work on European institutions.
Let me know if you’re ever in Strasbourg again.
CY