De Crem flatert verder
Pieter De Crem vliegt weer uit de bocht. Nu staat de Belgische minister van defensie al bekend om zijn uitglijders. Dit keer brandde hij zijn vingers aan Congo, na Dutroux België’s grootste trauma.
Heel politiek België staat op z’n achterste benen nadat minister van defensie Pieter De Crem op eigen houtje de Congolezen heeft uitgenodigd deel te nemen aan het militair defilé in Brussel op 21 juli aanstaande. Tijdens de nationale feestdag. En de kwestie Congo lag al zo gevoelig. Net vorige week is na veel discussie besloten dat koning Albert II naar Congo mag voor de viering van 50 jaar onafhankelijkheid. Het is voor het eerst in 25 jaar dat een Belgische koning naar de voormalige kolonie afreist. De oorlog in Oost-Congo heeft de Belgen huiverig gemaakt voor een al te hechte band met de Congolese machthebbers. En dan zou zomaar een heel konvooi Congolese soldaten door de straten van Brussel paraderen. Soldaten die bekend staan als plunderaars, moordenaars en verkrachters.
Het is niet de eerste faux pas die minister De Crem maakt. Hij staat bekend om zijn blunders. Zo meldde hij in 2008 doodleuk dat er nucleaire wapens opgeslagen liggen in de luchtmachtbasis in Belgisch Limburg. De regering was laaiend, de NAVO voelde zich gebruuskeerd, en De Crem moest publiekelijk verklaren dat hij zich ‘versproken’ had.
Ook is België het New Yorkse avontuur van de defensieminister nog niet vergeten. In 2008 was Crembo, de bijnaam van de minister, er officieel voor een bezoek aan de VN. Hij werd echter ernstig in verlegenheid gebracht toen een serveerster blogde hoe een laveloze De Crem zich in het restaurant waar zij werkte misdroeg. De raadgever van De Crem vertelde haar met bravoure dat ze eigenlijk zo maar voor de fun in The Big Apple waren. Vlak voor hun vertrek uit België had de VN de ontmoetingen namelijk al geannuleerd. Maar in Brussel was niets te doen. En een snoepreisje naar New York was té aanlokkelijk. Tót ze stuitten op de serveerster, die het hele verhaal op het internet zette. De jonge vrouw raakte door haar blog overigens haar baan kwijt. De Crem moest zich in de Kamer verantwoorden.
De controverse rond De Crem bereikte eind vorig jaar een hoogtepunt. In een spelprogramma van de publieke omroep deelde quizmaster Herman Molle kotszakjes uit aan de kandidaten voordat ze vijf vragen over minster De Crem moesten beantwoorden. De VRT bood openlijk haar excuses aan voor het gedrag van de presentator maar een rage was geboren. Op het internet zijn speciale De Crem Kostzakken te downloaden. Ondertussen neemt de kritiek op de minister toe. De afgelopen paar maanden ligt De Crem in de media steeds vaker onder vuur vanwege wangedrag en te dure en overbodige reizen.
De Crem tracht zich uit de huidige netelige kwestie te redden door te verklaren dat de Congolese soldaten nog niet officieel zijn uitgenodigd om naar Brussel te komen. Maar de toon is gezet. De media duiken vol overgave op de zoveelste rel rond de minster van defensie. En het zal naar alle waarschijnlijkheid niet de laatste zijn.
hi, hi, hi…..die belgen hebben tóch humor….misschien een leuk idee om in nederland balkenende/guusje nederhorst/etc. kotszakjes te lanceren.
oeps, ik bedoel natuurlijk guusje ter horst…mijn excuses.
Ondertussen blijkt dat franstalig België de idee van De Crem (Congolezen op het défilé in België) veel minder erg vindt dan de Vlamingen
De functie van Minister van Defensie vereist effectief veelvuldige verplaatsingen naar het buitenland. Omwille van het feit dat ambassades een attaché van Defensie hebben, omdat Defensie nauw verbonden is met de veiligheid van de staat maar ook omdat het land op zoveel plaatsen militairen heeft die er verschillende soorten opdrachten uitvoeren. Het is inderdaad een functie die veel reizen vraagt. Maar dat hoeft daarom niet in te houden dat de minister “an sich” er zijn eigen projectjes poogt uit te voeren, of zich laat meeslepen door zijn persoonlijke voorkeuren. Dat een minister het huidige beleid in Congo aanhangt kan best zijn, maar in de uitoefening van zijn functie mag hij alleen het officiële standpunt van de regering naar voren brengen. En daar heeft de heer De Crem behoorlijk geblunderd. We hebben wel ondertussen een vrij helder beeld gekregen van wat hij beschouwt als goed bestuur: “ik ben minister en hier zal gebeuren wat IK zeg”. Een behoorlijk totalitair standpunt. Dan rijst natuurlijk de vraag of die man wel de juiste persoon is om te fungeren als minister van Defensie. Er is trouwens nog een andere anecdote, weliswaar niet rechtstreeks verbonden met de heer De Crem: volgens de liberale vakbond VSOA werd militairen in Kaboel verboden, op straffe van sancties, om hun mening te uiten naar de vakbondsafgevaardigden toe. Zoiets is dus ongehoord, en KAN gewoon niet in een democratie, die naam waardig. Het is opvallend dat tot nu toe vanuit het kabinet van de minister niets werd ondernomen om dergelijke middeleeuwse toestanden recht te zetten. Ook militairen hebben het grondwettelijke recht om hun mening te uiten. En een officier die hen dat recht ontzegt begaat een wetsovertreding en zou daarvoor eigenlijk voor de rechtbank moeten worden gedaagd. Hebben niet alle militairen (officieren inbegrepen) de eed afgelegd “Trouw aan de Koning, gehoorzaamheid aan de Grondwet en aan de Wetten van het Belgische volk”? En tot nader order is het ontzetten uit het uitoefenen van de grondwettelijke rechten een voorrecht dat is voorbehouden aan de Magistratuur, NIET aan officieren van de Krijgsmacht. Tenzij natuurlijk deze Krijgsmacht een “Staat binen de Staat” zou zijn, die zelf wetten kan maken en/of veranderen. Maar dan loopt er duidelijk iets fundamenteel fout in het Koninkrijk België.
dit soort défilé zul een uitdrukking van zwaart humor zijn. Weiniger oppervlakkigheid in het denken zal beter bekomen. (Ook aangaande het fingertje na de “Soldaten die bekend staan…”: al vergeten waarvoor Belgie stond in de tijden lang geleden? Hoe de rijkdoom naar Belgie kwam? Wat ze ervoor deden?)