De taalgrens is nooit ver weg in België. Hij loopt onder mijn raam. Ik woon in de ‘Frans Vander Elst straat’, de overbuurman in de ‘rue François Vander Elst’. Mijn appartement ligt in Kraainem, Vlaams grondgebied, mijn overbuurman woont in het tweetalige Brussel. In het weekend van de Belgische verkiezingen, een tweedelig weblog vanaf het front van de taalstrijd.

Loopgraven en parkeerborden
Er liggen geen loopgraven, en ook grenswachters of slagbomen staan er niet. De taalstrijd wordt in de rue François Van der Elst / Frans Van der Elst straat vooral met ondoorzichtige regels uitgevochten. De politie, kabelaansluiting, belastingen, brandveiligheidseisen, huurwetgeving, scholen, het lijkt wel of de politici aan beide zijden van de taalgrens simpele zaken bij voorkeur zo verschillend mogelijk regelen.

Zo wordt het vuilnis bij mijn overburen op andere dagen, in andere zakken en door andere vuilnisbedrijven opgehaald.
Wie voor het huis van de overburen parkeert, moet een kaartje kopen bij de Brusselse parkeerautomaat. Aan mijn Vlaamse kant heb je een Vlaamse parkeerschijf nodig. Er staan Vlaamse én Brusselse parkeerborden in de straat. Wie het verkeerd doet, riskeert 50 euro boete.

Buurtfeest
Mijn Vlaamse buurman belde ooit de politie vanwege een luidruchtig feestje aan de andere kant van de straat. Er moest een intercommunautaire werkgroep geluidsoverlast voor worden opgericht vooraleer er een Vlaamse agent mocht aanbellen bij de overburen. Dat is namelijk politiezone Brussel.
Nog een voorbeeld: toen het tankstation op de hoek van de straat werd afgebroken, deed de Vlaamse overheid bodemonderzoek. De metingen stopten bij de taalgrens – de vervuiling ongetwijfeld niet.

Taalstrijd
Is de Van der Elst ook een echte taalgrens? Nauwelijks. Aan mijn Vlaamse kant van de straat, zoals in heel Kraainem, wordt overwegend Frans gesproken.
Drie weken geleden was er een straatfeest. Vlaamse en Franstalige buren hieven gebroedelijk het glas. Oude foto’s van de buurt werden er bijgehaald, om te kijken hoe de straat er begin vorige eeuw bij lag

Kraainem was toen nog een Vlaamse plattelandsdorp, nu is het haast opgeslokt door Brussel.
De Vlamingen spraken probleemloos Nederlands en Frans door elkaar. De Franstaligen spraken Frans en een klein beetje Nederlands ,,Ik heb niks er niets op tegen dat ze Frans spreken”, vertrouwde een buurvrouw me op het eind van de avond toe. ,,Maar ik vind het wel erg dat ze zo weinig moeite doen om Nederlands te leren.”