Aan mijn brievenbus merk ik dat ik op de taalgrens woon. Vlaamse en Franstalige partijen verdringen zich bij mijn voordeur om er campagnemateriaal door te steken. Ik heb ze geteld: de afgelopen weken heb ik ruim 30 flyers/campagnefolders gekregen, 10 van Vlaamse partijen, 20 van Franstalige. Dat krijg je als je gaat wonen op de taalgrens in het omstreden want tweetalige kiesdistrict Brussel-Halle-Vilvoorde.

Zoals gister uitgelegd woon ik in het officieel Vlaamse Kraainem, waar iedereen op straat gewoon Frans spreekt. In de buurt de afgelopen dagen veel discussie over de oproepbrieven. De Vlaamse regering stuurde een Nederlandse oproepbrief, waarop het gemeentebestuur een Franstalige versie rondstuurde. Verwarring alom. Gisteren lag er een kopietje van de gemeente op de deurmat: de oproepingsbrief van de gemeente is ‘la suele valable’ – de enige geldige.

Aan de verkiezingsfolders is te zien hoe hard er hier op de taalgrens over de kwestie BHV wordt gevochten.  Neem de flyer van mijn burgemeester Arnold D’Oreye de Lantremange van Kraainem en zijn collega’s uit Linkebeek en Weezembeek-Oppem – ook Vlaamse dorpen waar vooral Franstaligen wonen. De burgemeesters zijn niet officieel benoemd, omdat ze zich volgens de Vlaamse regering weigeren te houden aan de taalwetgeving. Lees: ze sturen Franstalige inwoners brieven in het Frans.  De drie burgemeesters trekken zich er niets van aan. ‘C’est a vous de me nommer”, zegt Van Hoobrouck an Weezembeek-Oppem met opgeheven vingertje zijn verkiezingsflyer.

De opmerkelijkste folder is van de Vlaams-nationalistische N-VA. Lokaal lijsttrekker Ben Weyts legt uit waar de kwestie Brussel-Halle-Vilvoorde in essentie om gaat: ‘Ik verlang gewoon naar wat respect voor het Vlaams karakter van onze streek. En voor de Vlamingen, tout court.’ Mooi dat een Vlamingen die zo’n punt maakt van Nederlands spreken, zijn verkiezingspraat afsluit in het Frans.