Natuurlijk zijn er nog een paar Duitsers en Spanjaarden hier in Straatsburg, die niet voor Oranje zijn. Maar de restvan de 736 Europese volksvertegenwoordigers is wel ineens met het lot van Oranje begaan. In de rokerige ledenbar (ja, het mag niet maar ze steken graag een sigaartje op in hun eigen bar…) klampen diverse collega’s de Nederlanders aan: “Good Luck!” 

Even verderop staat Barry Madlener van de PVV nog na te genieten van de afgelopen nacht. Toen kwam ik hem al tegen in de Ierse pub, waar de Nederlanders zich verzameld hadden om de wedstrijd te volgen. ” Proost, op Nederland dan maar?”, probeerde ik voorzichtig. Honend reageerde de PVV fractie: “Voor Nederland! Dat zijn we nu toch allemaal!”

Achter in de zaal zat Thijs Berman van de PvdA, die toen nog niet wist dat de PVV hun leider Geert Wilders zou gaan voordragen voor de Sacharovprijs. De prijs voor mensenrechten en vrijheid van meningsuiting wordt jaarlijks uitgerijkt door het Europees Parlement. Nelson Mandela en Aung san suu Kyi kregen de prijs eerder. Als Berman had geweten wat de PVV de volgende dag zou voorstellen, zou hij wel een ander zaaltje hebben opgezocht, vermoed ik. Luister maar eens naar t debat dat de heren zojuist hadden bij collega Tijn Sadee van de wereldomroep!

In de tuin van de Pub zitten Christen-democraten, Liberalen, diplomaten, en opvallend veel Vlaamse Oranjefans aan picknicktafels voor het grote scherm. Ik probeer voorzichtig nog een praatje te maken met Corien Wortmann over het Europees bankentoezicht, terwijl het eerste Nederlandse doelpunt de tuin op zijn kop zet.

Ik zal het eerlijk bekennen. Nog voor de rust heb ik het Straatsburgse Oranjekamp verlaten. Moest een Roemeense collega binnenlaten op mijn logeeradres. En ik vond het helemaal niet erg. Voor Nederland zijn we allemaal, maar wel als het ons uitkomt.