Mediagekte rondom Parachutemoord
Het zijn heerlijke tijden voor de Belgische media. Het land bevindt zich in een formatiecrisis die zijn weerga niet kent en ook komen steeds meer verhalen naar buiten over priesters die hun handjes niet konden thuishouden. En net toen men dacht dat het niet beter kon, was daar de langverwachte start van de rechtszaak over de ‘Parachutemoord’.
Een zaak die tot de verbeelding spreekt en al dateert van november 2006, toen een groepje parachutisten van een Belgisch-Limburgse paraclub gezamenlijk een sprong maakten die een dodelijke afloop zou kennen voor één van hen. Els van Doren, een 37-jarige vrouw die al honderden sprongen achter haar naam had staan, valt te pletter in een tuin in Opglabbeek. Al snel blijkt dat er ‘geknoeid’ is met haar parachute. Zowel de hoofd- als de reserveparachute was doorgesneden. Een ongeluk of zelfmoord wordt daarmee uitgesloten.
A Tale of Two Elsen
Het onderzoek dat volgt wijst al snel in de richting van de dan 22-jarige Els Clottemans. Zij is één van de parachutisten die gelijktijdig met Els van Doren uit het vliegtuig sprong. De feiten die vervolgens boven water komen lijken uit een aflevering van Baantjer te zijn gehaald. Zowel Els Clottemans – ook wel ‘Babs’ genoemd door collega’s – als Els van Doren blijkt een relatie te hebben gehad met een andere parachutist: de Nederlander Marcel Somers. En jawel: ook hij sprong tegelijkertijd met de twee Elsen uit het vliegtuig op die trieste dag in november.
De driehoeksverhouding is alles behalve zuivere koffie. Els van Doren was namelijk ‘gelukkig’ getrouwd en had twee kinderen. Zij was zo verzot op het springen dat ze hele weekenden van huis was. Haar man gunde haar dit tijdverdrijf zonder te weten wat zich allemaal afspeelde in de hangar van de paraclub in Zwartberg, een plaatsje vlakbij Genk. Somers bleek geen genoegen te willen nemen met van Doren alleen en begon ook een relatie met ‘Babs’, maar hij maakte er geen geheim van dat zij altijd “nummer twee” zou zijn. En voilà, een motief voor een moord is geboren.

Veel media-aandacht
Het proces dat op 24 september van dit jaar van start ging kreeg direct ‘full media coverage’. Alle Belgische kranten en tv-stations, zowel aan Vlaamse als Waalse zijde, pakken volledig uit. Zo besteedt de VRT dagelijks minimaal 5 minuten aan de zaak, met een verslaggeefster live op locatie in Tongeren. Ook bij de NOS hebben we aandacht besteed aan het proces. Correspondent Wessel de Jong ging op de 1e dag van het proces op bezoek bij de paraclub in Zwartberg. Bekijk de reportage hier.
Nu het proces enkele weken in volle gang is staan de kranten dagelijks vol met verslagen van het proces en quotes van de getuigen die gehoord worden. Uit de vele ondervragingen komt naar voren dat Clottemans als een buitenstaander werd gezien, die op zijn zachtst gezegd emotioneel niet helemaal spoort. Zo zijn haar stemmingswisselingen, van overdreven blij tot zwaar depressief, berucht bij vriend én vijand. Ook wordt duidelijk dat het wel vaker voorkwam dat leden van de parachutistenclub relaties met elkaar aangingen. Zo wordt er stiekem ook wel gegrapt dat we het hier eigenlijk over een ‘parenclub’ in plaats van een ‘paraclub’ hebben. Een ‘fout’ die wel vaker wordt gemaakt, ook door Google (typ maar eens paraclub Limburg in).
Anonieme brieven
En net toen men dacht dat het hele verhaal al bizar genoeg was, gebeurden er afgelopen week nog vreemdere dingen. Zo blijken het opeens ook gouden tijden te zijn voor de Belgische post: maar liefst twee anonieme brieven werden bezorgd aan het parket van Tongeren. Beide brieven wijzen een andere dader dan Els Clottemans aan. De eerste brief verwijst expliciet naar Marcel Somers. Hij zou zich een paar weken geleden versproken hebben tijdens een avondje stappen in zijn woonplaats Eindhoven. Na een paar biertjes zou hij tegen de briefschrijver hebben gezegd dat Els van Doren een einde aan de relatie met hem wilde maken. Daarop zou Somers hebben gezegd: “Als ze mij echt niet meer wil dan zal zij niemand meer hebben. Ik weet er wel iets op, de vrije val zal haar wel krijgen.”
Het parket van Tongeren begon direct een sporenonderzoek naar de brief. Maar voordat deze goed en wel begonnen was, kwam er alweer een tweede anonieme brief aan bij het gerecht. In deze brief wordt de naam van Ronny Mariën genoemd, een parachutespecialist die als deskundige was aangesteld tijdens het onderzoek. De precieze inhoud van deze brief is niet bekend gemaakt, daarom blijft het onduidelijk of Ronny als dader wordt genoemd of dat hij de brief zelf geschreven heeft.
20 oktober
Ondertussen gaan de getuigenondervragingen gewoon verder. Het proces is al 3 weken onderweg, en gaat nog minstens 2 weken duren. Volgende week vindt de laatste reeks van verhoren plaats, waarbij vele psychologen de revue zullen passeren. Zij zullen hun licht laten schijnen op de mentale gemoedstoestand van Els Clottemans. Zij werd door experts en getuigen al afgeschilderd als ‘manipulatief’, ‘theatraal’, ‘psychopathisch’ en ‘een wolf in schaapskleren’. De vraag is hoeveel van deze termen stand zullen houden in de rechtbank. De bedoeling is dat op 20 oktober een beslissing wordt gemaakt door de 12-koppige jury over de (on)schuld van Clottemans. Maar of dat ook echt die dag gaat lukken is nog maar zeer de vraag. Want de parachutemoord blijft een ingewikkelde zaak die enkel aanwijzingen bevat en geen concrete bewijzen. De media zouden een vertraging niet erg vinden, want dan kunnen zij weer wat meer kranten en programma’s vullen.



Ik lees onbewust steeds parenclub in plaats van paraclub.
Volgens mij is mej.Clottemans niet diegene die de moord heeft begaan,al had ze wel een motief.De echtgenoot in kwestie schildert zijn Els wel erg lief af. Ik word daar achterdochtig van.Een jaar lang wilde zijn vrouw niet met hem naar bed,omdat ze pijn had,ze had waarschijnlijk ook geen pijn als ze bij haar minnaar was,ben er van overtuigd dat hij van deze verhouding heeft afgeweten,en ook hij wist hoe de touwtjes van een parachute werken,ik zeg niet dat hij verdachte is,maar ik heb zo mijn twijfels over het een en ander.
de media zijn hun traditionele taken gaan verwaarlozen ten faveure van zelf nieuws maken en het loswoelen van maatschappelijke reacties. De media praten en schrijven vol verbazing over de soaps die ze zelf hebben gecreëerd. Het eigen belang van het zeker stellen van het eigen voortbestaan lijkt te winnen van het publieke belang van afgewogen en zorgvuldige verslaglegging. Het dictaat van kijkcijfers, advertentieopbrengsten en lezersaantallen zet de authentieke professionaliteit onder druk.