Zojuist krijste ons nieuwssysteem weer met een nieuwsflash. Als dat gebeurt gaat het opvallend vaak over Barack Obama. Dit keer dat hij de herbenoeming van Bernanke als FED-voorzitter bevestigt. Niet heel ophefmakend, maar als nieuws-’personality’ scoort Obama nog steeds erg goed.

Overpeinzing bij één jaar Obama op de presidentsstoel. Het Journaal heeft er geen aandacht aan besteed, want dat hebben we al gedaan na zijn eerste 100 dagen in office en vervolgens één jaar na zijn verkiezing (toch een magischer moment dan de inauguratie).

Deze week zag ik op tv nog eens de documentaire By The People: The Election Of Barack Obama, een film volgens het vlieg-op-de-muur-principe: zonder voiceover of andere sturende middelen de verkiezingscampagne achter de schermen volgen.  De enorme blijdschap en de hoop bij de campagnemedewerkers en de kiezers na Obama’s zegen was ruim een jaar later nog steeds aanstekelijk. Dat ‘Yes We Can’-gevoel is zo Amerikaans maar ook zo lekker optimistisch. Wat is er van over?

In Amerika steeds minder, volgens allerlei peilingen. Zijn ‘approval rate’ is gevallen van 70% naar minder dan 50%.  Maar als je af gaat op bladen als Foreign Affairs  en Economist valt het best mee met ‘s mans beleidsresultaten. Met name op het gebied van buitenlandbeleid heeft Obama behoorlijk wat bereikt, niet in het minst het oppoetsen van het imago van Amerika in het buitenland. Volgens een specialist in The Economist is het “merk Amerika” in waarde gestegen van 9,7 biljoen dollar naar 11,8 biljoen dollar. En daar profiteert het Amerikaanse bedrijfsleven ook van: buitenlanders doen weer graag zaken met het land van Obama. Dat moet de achterban van de Republikeinse partij ook merken.