Bad Karma
De advocaten van Aung San Suu Kyi moeten binnenkort weer eens naar de rechter. Nee, het gaat niet over de mogelijke opheffing van haar huisarrest in november. Maar u zit wel in de buurt, het gaat namelijk over haar huis. Het beroemde huis aan de University Avenue in Rangoon, waar ze zeker veertien van de afgelopen twintig jaar onder dwang heeft doorgebracht. Het huis waar ze –als het aan haar bloedeigen broer ligt- zo snel mogelijk wordt uitgezet. Dat huis.
Het is niet het enige verhaal dat wordt besproken op de redactievergadering van de Birmese nieuwsorganisatie Mizzima. Thailand wil duizenden gevluchte leden van de Karen-minderheid terugsturen naar Birma, Unicef start een nieuw onderwijsprogramma, maar dit onderwerp raakt een snaar bij de journalisten.
In de vrije wereld kun je de vijanden van de Nobelprijswinnares Aung San Suu Kyi op één hand tellen, haar broer hoort daar in ieder geval bij. Amerikaans staatsburger Aung San Oo probeert zijn jongere zusje al jaren te dwarsbomen. In 2000 eiste hij bij de rechtbank in Rangoon de helft op van het huis van zijn moeder (vader generaal Aung San, de zeer geliefde architect van de Birmese onafhankelijkheid heeft er nooit gewoond). Als de rechter daarmee zou instemmen, zou hij zijn deel van het erfgoed aan het militaire bewind afstaan. Dit zou haar bewegingsvrijheid nog verder beperken, maar bovenal zou zo’n vonnis een publiekelijke vernedering zijn.
Verrassend genoeg oordeelde de rechter anders: Aung San Oo mag als buitenlander helemaal geen onroerend goed bezitten in Birma. Een opmerkelijke uitspraak. De journalisten hier beweren dat Aung San Oo en vooral z’n vrouw dikke maatjes zijn met de militaire dictators. Tussen broer en zus is het nooit meer goed gekomen.
De familieruzie wordt nu opnieuw in de rechtbank uitgevochten. De advocaten van de Dame, zoals ze ook wel wordt genoemd, gaan in beroep tegen een nieuw verzoek van haar broer. Ditmaal wil hij de broodnodige renovatie van het huis tegenhouden. Directe aanleiding voor de verbouwing is de dwaze actie van de Amerikaan John Yettaw. Hij zwom vorig jaar via een meertje naar het huis, om bij de charismatische oppositieleider te zijn. Ze liet hem een paar dagen blijven, maar haar gastvrijheid kwam haar duur te staan. Het symbool voor een vrij Birma kreeg nog eens achttien maanden extra huisarrest.
Nu wil ze het huis beter beveiligen en tegelijkertijd een beetje opknappen. Het huis werd gebouwd toen de Britten nog de baas waren in Birma en dreigt van ellende uit elkaar te vallen. Maar zelfs een veilig huis wordt haar niet gegund.
Ik vraag aan verslaggever Htun Htun of er meer van zulke vetes spelen in zijn thuisland. Families die worden verscheurd door regimegetrouwen aan de ene kant en oppositieleden aan de andere.“Als dat al het geval is komt dat niet naar buiten. In Birma blijft veel onder de oppervlakte. Natuurlijk zijn er zonen die het leger ingaan of voor de overheid werken. Maar van harte gaat dat niet. Echte uitgesproken voorstanders van het regime zijn er maar weinig, tegenstanders binnen Birma hebben vanwege de consequenties evenmin het hart op de tong. De meeste mensen houden zich vooral koest. Familie is het belangrijkste wat er is.”
Maar niet voor Aung San Oo. Zijn gedrag gaat veel Birmezen aan het hart. Zelfs de doorgaans terughoudende boeddhistische geestelijken bemoeien zich er nu mee. Zij noemen hem een “ instrument van de generaals.” Als blijk van hun sterke afkeuring hebben ze gedreigd hem niet meer als boeddhist te erkennen en hem voortaan te weren van alle boeddhistische ceremonies. Deze ultieme straf staat gelijk aan genoeg bad karma voor meer levens dan Aung San Oo lief is.
NOS-buitenlandredacteur Ryan Hermelijn is in het kader van een project van Freevoice twee weken in Thailand. Hij geeft training aan journalisten van de Birmese nieuwsorganisatie Mizzima.
Ik ben dat gekibbel daar in Burma echt spuugzat, rot op met die criminelen die dat land en de bevolking al tientallen jaren verkrachten!
Stuur gewoon een zooitje commando’s naar Rangoon, laat ze die generaals hun koppen vol lood pompen, en installeer onder leiding van de VN een regering onder leiding van Aung San Suu Kyi.
Ik gun die broer mijn broederschap zeer zeker niet ! Wanneer er een regime leeft mogen kortzichtige mensen rare of extreme opvattingen er-op na houden want hij gelooft toch in -de vaderlandse partij- .. maar dan voor die broer die de allerhoogste partij ( de bloed familie ) om zeep brengt .. is deze broer Birma waardig ??… maar krijgt geen grote straf zoals verraders krijgen – ook al deed die mens de grootste schade tegen zijn geliefden – zolang die mens in het belang van de partij functioneerd bewijst hij “”Birma”" een dienst …., wat kan een partij toch veel kapót maken , maar het regime moet toch ergens vrienden maken wil het overleven. ( Ik kom daar nog op terug )
Regime opteren op hun harde strepen .. wanneer ze niks van strepen verdient hebben dan bedenken ze wel een reden voor die strepen , dus belangrijke levens voorwaarden ( regelgeving ) voor henzelf en door henzelf. Een afzetten tegen andersdenkenden helpt hen in belangrijke mate de status van een minderwaardigheid aan te voeren en daarna een ideaal aan het volk voor te bespiegelen. Deze is niet persoonlijk , men spreekt altijd in algemene termen voor het volk … daarmee weten ze zich in het algemeen belang , eenvoudig en aardslui te verdediging en juist omdat iedereen ergens een empathie met het goede voor het vaderlandse wij gevoel heeft / en mensen houden meer van winnaars dan van verliezers , is er voor andersdenkenden dus geen andere richting dan een opstand om die wijze mythe te kunnen doorbreken . Hoe dat gedaan moet worden … genoodzaakt met de rede , omdat ze te lui waren gebleken – zelf te denken , ze zijn in hun positie die hoedanigheid nooit waardig want al hun gedachten gaan uit naar hun eigen ego .
En wist u waar mensen ziek van worden ? nergens anders van dan hun neiging tot zelfbevestiging of egotrippen , en dat is niets anders dan een haat tegen (uw) andere gevoelens en andere individuen.