De weblogs van de NOS worden niet langer bijgewerkt.

Voor nieuws Over de NOS kunt u terecht op over.nos.nl.
Voor de overige berichtgeving kunt u terecht op NOS.nl.

De aanhouding van Saif Kadhafi

De man die Saif Kadhafi eind 2011 gevangen nam in de zuidwestelijke woestijn van Libie heet Ahmed Zentani. Zijn naam verraad dat ie uit uit Zintan komt, een bergdorp dat schuin onder de hoofdstad Tripoli ligt. Een fier volkje, vechtersbazen – Kadhafi kon zijn troepen tijdens de oorlog niet de berg op krijgen. Ahmed is een stevige man met wit haar en een witte baard. Hij is microbioloog, begrijpt vier talen (Engels, Frans, Italiaans, Arabisch) en voegt er trots aan toe dat ie ook alle dorps- en stadsaccenten van Libie spreekt.

-Hoe leer je dat?

“Mijn vader was een hoge militair in het Libie voor Kadhafi, toen we hier onder koning Idris I leefden. We verhuisden vaak en ik heb overal gewoond.”

Na de bevrijding van Tripoli in augustus 2011 werd Zentani met zijn brigade naar de zuidelijke woestijn gestuurd om bij de lokale stammen uit te leggen welke plannen de revolutionaire beweging in het noorden had. Hij was aan het werk bij de Ubari-stam toen hij een telefoontje van zijn commandant uit Zintan kreeg.

“‘Er is een VIP van het Kadhafi-regime bij jouw in de regio’, zei hij. Wie? Dat wist hij niet. Ze fantaseerden over de telefoon over wie het kon zijn. Veel waren al gedood, gevangen of naar het buitenland uitgeweken. De locatie waar hij zat zijn we toen gaan observeren. Dat was bij de Hutmani-stam. De informatie was afkomstig uit hun eigen stam, dus van degenen die hem bescherming gaven. We zagen veel moderne wapens rond het huis en een paar stevige 4×4-auto’s. Maar geen idee wie ze beschermden.”

VIP
Toen kwam er een tip dat de VIP vervoerd zou gaan worden naar een ander huis. De Zintan-brigade besprak met een lokale gids de beste hinderlaag, onderweg ergens op de enige woestijnweg naar de bestemming. Ze kozen voor een zandheuvel waar de auto’s van de VIP eerst naar beneden zouden moeten glijden en vervolgens langzaam omhoog zouden kruipen.

“Iedereen was er van overtuigd dat enkelen van ons die avond zouden sterven”, zegt Ahmed nogal laconiek. “We hadden hun wapens al gezien en daar konden wij niet aan tippen. Maar wij hadden het voordeel dat we het moment en de plek konden kiezen. En de verrassing zou ons wapen zijn, natuurlijk.”

De Zintan-brigade had de hinderlaag gelegd en vanaf het hoge punt konden ze kilometers over de weg kijken. Het was een niet al te donkere nacht. Ze zagen autolichten aankomen. “Wat we niet wisten was dat de beschermheer van de VIP door zijn eigen stamhoofd was verteld dat zijn konvooi overvallen zou worden. Dus hij kon kiezen: sterven of de VIP overdragen zonder gevecht. Het stamhoofd had besloten om de kant van de revolutie te kiezen. En hij was waarschijnlijk onder ongelooflijke druk gezet vanuit ons hoofdkwartier in Zintan.”

Het konvooi kwam zoals verwacht tot stilstand in de zandkuil op de woestijnweg. Ahmed had opdracht gegeven om niet in de auto te schieten, maar er voor en er naast aan slechts één kant. De inzittenden zouden dan wegrennen naar de kant waar niet werd geschoten en daar zouden de meeste Zinati klaar staan om ze aan te houden.

Trots
“Tot mijn verbazing lukte dat heel makkelijk. De bewakers schoten niet terug met hun moderne wapens. Het waren twee auto’s met een stuk of zeven mensen er in. Iedereen werd op de grond gedrukt en hun handen bonden we vast op de rug. Je weet nooit of zo’n beveiliger een judoka is of een karate-expert. Ik sprak ze allemaal aan, vroeg hun namen en functies. De gids riep mij. Ik liep naar hem toe en hij zei zachtjes tegen mij: ‘ Het is Saif al-Islam!’ Zijn Hutmani-stamgenoten, de bodyguards die op de grond lagen, hadden de naam verklapt. Ik liep naar Saif toe en zag dat hij zijn gezicht in het zand had gewoeld. Hij had mij een valse naam opgegeven. Ik zei tegen Saif dat het zand misschien te koud was en zette hem rechtop. Toen kon ik hem in het autolicht goed bekijken en ik herkende hem. Ik zei: jij bent Saif al-Islam-al Kadhafi! Hij zweeg. Ik was de eerste Libiër die een grote mond tegen hem kon opzetten, tegen een Kadhafi! Daar ben ik nu nog trots op.”

Ahmed moest wel even goed inpraten op zijn manschappen om te voorkomen dat Saif niet ter plaatse vermoord zou worden. “Hij kent alle geheimen van het regime en die hebben wij nodig. Als we hem vermoorden zijn we al die kennis kwijt.”

Reportage uit Acht uur Journaal:

Deel deze pagina

« Terug naar het overzicht


Geef een reactie