De weblogs van de NOS worden niet langer bijgewerkt.

Voor nieuws Over de NOS kunt u terecht op over.nos.nl.
Voor de overige berichtgeving kunt u terecht op NOS.nl.

“Wil je naar Tibet?”

Foto: ANP“Wil je naar Tibet?”

Het antwoord op die vraag lijkt eenvoudig. Ja natuurlijk wil ik naar Tibet!

Maar zo eenvoudig lag het niet toen ik een paar maanden geleden die vraag kreeg. De uitnodiging kwam namelijk van de Chinese ambassade.

Dat is opmerkelijk, want Tibet is normaliter verboden gebied voor journalisten. De lokale bevolking staat namelijk niet 100 procent achter de manier waarop China Tibet bestuurt.

Onvrede

Meestal is die onvrede stilzwijgend, maar soms gaan ze de straat op zoals tijdens de rellen in 2008. Die werden de kop ingedrukt, maar de onvrede is niet minder geworden. Uit wanhoop steken Tibetanen zichzelf af en toe in brand – sinds 2009 al meer dan 100.

Dat levert geen leuk plaatje op in de internationale media. Dus daarom houden ze journalisten liever buiten de deur.

Maar het bloed kruipt natuurlijk waar het niet gaan kan, en de schokkende beelden van zelfverbrandingen komen linksom of rechtsom toch naar buiten. Het beeld: slecht China onderdrukt vredelievende Tibetanen, die ook nog eens de Dalai Lama als religieuze leider hebben. En als er iemand op de sympathie van het westen kan rekenen, dan is hij het.

PR-probleem

China heeft kortom een pr-probleem met Tibet. Nou hadden ze daar vroeger – in de jaren ’90 toen ik correspondent was in Peking – lak aan. China voelde niet de noodzaak om verantwoording af te leggen over dit soort interne aangelegenheden.

Maar sinds China de kracht van ‘soft power’ heeft ontdekt, is publieksdiplomatie het nieuwe toverwoord.

Vandaar de uitnodiging. Die dus zeer bijzonder is, want ze versturen zo’n uitnodiging maar een of twee keer per jaar, aan een selecte groep – in dit geval 6 journalisten uit Europa.

Propaganda-kar

Maar moet je die aannemen?

De Chinese overheid zal de journalisten willen laten zien dat al die negatieve berichtgeving over Tibet in de westerse pers, zacht gezegd, erg eenzijdig is. En zal daar het programma op afstemmen. Maar wat krijg je tijdens zo’n reis nou mee van de werkelijkheid in Tibet? Moet de NOS zich voor de propaganda-kar van de Chinese overheid laten spannen?

Moeilijk, moeilijk.

Uniek

Na rijp beraad, toch besloten om de uitnodiging aan te nemen. De reden: de NOS krijgt een unieke kans om een kijkje te nemen in een gebied dat normaal voor journalisten gesloten is. Je ziet altijd meer als je wél gaat dan wanneer je níet gaat.

Bovendien is het een beetje makkelijk om te klagen dat journalisten geen toegang krijgen tot Tibet, en vervolgens een uitnodiging voor een persreis af te slaan. Zelfs Tibetaanse mensenrechtenactivisten beschouwen de uitnodiging als een positieve stap van China.

Kortom: Kuifje gaat naar Tibet! Op eigen kosten, dat wel (de Chinezen hadden aangeboden alles te betalen), want elke schijn van belangenverstrengeling moet met zo’n gevoelig onderwerp worden vermeden.

De komende dagen zult u er op dit blog nog meer over lezen.

Tags: , ,

Deel deze pagina

« Terug naar het overzicht


9 reacties op ““Wil je naar Tibet?””

  1. Het album”Kuifje in Chinees Tibet”,verscheen in 2001 in China,maar na hevige protesten weer door de Herge-Foundation uit de handel gehaald.
    Beste Floris,zou je in Tibet die uitgave kunnen opsporen…ook journalistiek!
    Wens je goede reis en bijzonder verblijf,ik volg je.

  2. Bas zegt: 14-06-13 om 14:52

    In het ideale geval is journalistiek onpartijdig. Helaas, journalistiek wordt bedreven door journalisten, mensen met een mening. Persoonlijk vind ik het in sommige gevallen beter om te erkennen dat je een mening hebt, dan krampachtig vol te houden dat je onpartijdig ben – wat als regel niet geloofwaardig is, of het onderwerp te mijden.

    In dit geval is het wat anders, nu gaat het om de vrijheid om zelf te kiezen waarover te berichten. Ik denk dat ook in dat geval het beter is om dan maar niet neutraal te zijn, maar dit ook ronduit te erkennen, dan niet te berichten.

    Kortom: goede keuze

  3. ronald zegt: 15-06-13 om 21:39

    Hallo,

    Ben zelf eind 2012 in Tibet geweest.
    Indrukwekkend in positieve maar zeker ook in negatieve zin.
    E.e.a. verwerkt in mijn roman “Weg uit Tibet”.
    Zou graag met je in contact komen hierover.
    Vr.gr.
    Ronald Bruining

  4. Peter Passant zegt: 16-06-13 om 09:59

    Ik heb Tibet tussen 1996 en 2008 5x bezocht. Onder andere op grond van die ervaringen denk ik dat je een weloverwogen besluit hebt genomen.
    Gezien je verhaal is het wellicht wenselijk dit muisje een staart te geven: ga naar Tibet en laat je informeren door de ogen van de Chinezen. En als je weer geland bent in dit land, nodig dan na een paar maanden b.v. een tiental mensen uit die iets meer van Tibet weten dan dat het een deel van China is, en bespreek met hen je ervaringen.
    Wie weet wat voor gloedvolle inkleuring jullie dan komen van het Tibet-plaatje.
    Ik wens je succes, moed en inzicht toe!

  5. Thom Wennekes zegt: 18-06-13 om 10:09

    Beste R.W. Ligtenberg,

    Via onze Tibetwinkel, Spuistraat 185A, Amsterdam of via http://www.tibetwinkel.nl verkopen wij het boek ‘Kuifje in Tibet” in zowel de Nederlandse taal, de Engelse taal als ook in het Tibetaans. Bedoel je 1 van deze uitgaves? Groet van Thom

  6. wil van deur zegt: 18-06-13 om 20:58

    Ze laten alleen maar zien dat wat zij willen dat jij ziet, is toch alles alleen maar propaganda, kijk wij chinesen hoe goed wij voor de tibetanen zijn. Laat je maar lekker voor de gek houden

  7. Bas zegt: 19-06-13 om 08:11

    @ Wil

    Natuurlijk zal, als het aan de Chinezen ligt, Floris alleen zien wat hij wilt zien. En als het aan Floris ligt – zie zijn blog over het etentje – ziet hij toch nog wat meer.

    Maar daar gaat het niet om. Als het de Chinezen lukt Tibetanen te tonen die de loftrompet steken, dan betekent dit dat niet alle Tibetanen tegen China zijn. Dat kan zinvol zijn.

    Als de Chinezen aankomen met informatie dat – zeg – 80 % van de inwoners van het gebied Han-Chinezen (een etnische groep) zijn, en dat dus de mening van de overige 20 % niet belangrijk is, omdat het een minderheid is, dan weet Floris dat de volksverhuizing verder is gegaan dan we in het Westen aannamen.

    Zelfs als Floris alleen luistert naar waar hij mag luisteren en kijkt naar waar ze willen dat hij kijkt, dan nog kan hij met zinvolle informatie terugkomen. En zo naïef is hij niet.

    Het moet alleen geduid worden – en volgens mij kan hij dat.

  8. Floris Harm zegt: 20-06-13 om 07:41

    @R.W. Ligtenberg,

    Dank voor uw reactie. Ik had de uitgave van Kuifje graag opgespoord. Maar helaas helaas, het programma zit behoorlijk dichtgetimmerd, waardoor een bezoek aan een boekhandel er niet van komt.
    Vriendelijke groet,
    Floris

  9. Floris Harm zegt: 20-06-13 om 07:43

    @Ronald Bruining

    Ik neem contact op wanneer ik weer in Nederland ben. Stuur mij aub uw mailadres, en dan moet het lukken.
    Vriendelijke groet,
    Floris

Geef een reactie