Amerikaanse militair praat over zelfmoord
Weblog Defensie
Peter ter Velde
5-6-2009 15:11
In 2007 pleegde een recordaantal van 115 Amerikaanse militairen zelfmoord. Ruim tweeduizend militairen deden een zelfmoordpoging. Niet eerder waren die cijfers zo hoog.
Op het netwerk van de Amerikaanse troepen in Europa, AFN, is een opmerkelijk interview verschenen met een kapitein, die na haar uitzending in Irak zelfmoord heeft willen plegen. Zij heeft dit interview gegeven in de hoop dat collega’s die met dezelfde problemen als zij rondlopen hulp zullen zoeken.
http://www.afneurope.net/Home/ArticleDisplayDD/tabid/649/Default.aspx?aid=8324


Al decennia lang weten we wat de gevolgen van oorlog voor de gevoelens en emoties van mensen kunnen zijn. Leert men dan nooit? Zo weinigen krijgen de hulp die ze verdienen, zelfs professionele soldaten hebben die hulp soms nodig terwijl die vaak een training krijgen die veel zwaarder is dan de gemiddelde Amerikaanse zandhaas. Het zijn mensen, geen machines. Dat kan je er wel van willen maken, maar het grootste deel realiseert zich niet eens dat ze wel eens mensen zouden moeten doden als ze militair worden. Of dat ze naast iemand kunnen staan die zijn hersenen uit zijn hoofd geschoten krijgt. Of dat de ellende die ze te zien krijgen in gebieden waar ze met goeie bedoelingen heen gaan, wel eens veel erger zou kunnen zijn dan ze ooit gedacht hadden.
@Tim,
Heb jij geen TV, computer of ga je nooit naar de film??
“Het zijn mensen, geen machines. Dat kan je er wel van willen maken, maar het grootste deel realiseert zich niet eens dat ze wel eens mensen zouden moeten doden als ze militair worden.”
Tijdens de militaire opleiding wordt veel aandacht besteed aan het idee dat je “misschien wel eens mensen moet doodmaken als militair”.
De vraag is kun je de “zandhaas” genoeg training geven voor elke situatie die hij misschien gaat tegen komen??
Als je beroeps bent wel duivjuh, maar als je dat niet bent. Nederlandsche militairen melden zich ook vrijwillig voor een missie, Amerikanen niet. Die moeten…. en daarbij, als je gewend bent in “vredesmissies” te zitten en opeens moet je je geweer echt gaan gebruiken. Ja, maar ik ben chauffeur !!! Nu dus niet, schieten gast of je gaat voor de krijgsraad……..
Zelf niet jong geweest ? Tussen zeggen dat je iemand een dreun met een honkbalknuppel gaat geven, en het echt doen zit een hele stap. En als iemand hersenen dan ook nog eens tegen een muur spatten… Dat is dus het hele punt. Ik kan jou honderd keer vertellen wat er komt, maar als het komt heb je veel meer nodig dan een training om die trekker over te halen. Dan moet je zonder scrupules zijn en de meesten zijn dat niet. Die zien alleen het “reizen” zoals onze mooie spotjes van de KNLM laten zien. Leugens, propaganda die niet de waarheid raakt, en dienst”plicht”….
indrukwekkend. Ja, de amerikaanse motivaties om in de army te gaan, zijn soms armoe; anders dan in nederland; zou mooi zijn als ze dat in de vs ook vrijwillig konden maken.
@ Tim
1. Nederlandse militairen melden zich (een uitzondering daar gelaten) dus niet vrijwillig voor een missie, die worden (meestal per eenheid) aangewezen. Die moeten ook gewoon, of er moeten écht bijzonderheden zijn.
De meeste coaltiepartners sturen hun militairen alleen wel voor langere periodes op uitzending, met minder of geen sociaal-medische begeleiding. Dáár zit het probleem!
2. Geloof mij maar, als “ze” op je schieten wil je écht wel terug schieten hoor, al was het maar omdat je gewoon enorm kwaad bent. In de rush van de adrenaline is je opleiding niet zo’n issue, lijfsbehoud gaat voor alles op zulke momenten. En daar valt niet op te trainen (helaas).
3. Wat betreft de honkbalknuppel-vergelijking; die klopt pas met de werkelijkheid (zoals die in Uruzgan momenteel is) als degene die jij gaat slaan op jou afkomt met getrokken mes of iets anders dodelijks. Dan is het hij of jij en de overweging een stuk makkelijker en evt. mentale problemen _achteraf_ vaak minder.