De weblogs van de NOS worden niet langer bijgewerkt.

Voor nieuws Over de NOS kunt u terecht op over.nos.nl.
Voor de overige berichtgeving kunt u terecht op NOS.nl.

Rituele dans

 krt-tsjaad-darfur-sudan-voo_tcm44-309987.jpg

Gezien vandaag in de Tweede Kamer: een keur van deskundigen uit buiten- en binnenland die de buitenlandspecialisten van de politieke partijen informeren over de actuele situatie in Tsjaad. Aanleiding voor deze zogeheten hoorzitting van de Tweede Kamer is het kabinetsbesluit op bescheiden schaal deel te nemen aan een vredesmissie in Tsjaad.

Het gaat om een Europese missie, EUFOR, die in het grensgebied van Tsjaad, Sudan en de Centraal Afrikaanse Republiek vluchtelingen moet gaan beschermen tegen opstandelingen en bandieten. Het is een wespennest waar honderdduizenden mensen radeloos op de vlucht zijn geslagen. EUFOR moet zo’n 3000 militairen gaan tellen, een kleine tweeduizend uit Frankrijk, 700 uit Ierland en ruim 400 uit Polen. Het kabinet wil daar hulp gaan bieden met 60 mariniers en de vraag is of de Kamer dat goedkeurt.

Het is een traditie geworden dat de Kamer voor ze beslist over de uitzending van troepen een hoorzitting houdt om zich goed te informeren.

Maar doet zo’n hoorzitting er toe? Dat is maar zeer de vraag.

Want hoe gaat dat in Den Haag? We hebben hier te maken met een zaak van leven en dood, Nederlandse militairen die hun leven moeten wagen in een buitengewoon roerige regio. Een serieuze zaak dus, waar niet minder dan drie ministers verantwoordelijk voor zijn: Verhagen van Buitenlandse Zaken, Van Middelkoop van Defensie en Koenders van Ontwikkelingssamenwerking. Niet alleen vertegenwoordigen zij toevallig alle drie de partijen in de coalitie: CDA, ChristenUnie en PvdA.

Maar er is hen natuurlijk ook wat aan gelegen dat de uitzending door gaat. Ze hebben dit besluit niet voor niks genomen, ze vinden het echt nodig (vooral de PvdA wil, naast Afghanistan, graag ook hulp bieden in Afrika) en – niet geheel onbelangrijk – er staat ook wat persoonlijk prestige van de bewindslieden op het spel.

Dus is het gebruikelijk bij zo’n kwestie dat er ruim voordat de Kamer er echt over gaat debatteren heel wat afgepraat, gebeld en gemaild wordt tussen bewindslieden, hun politieke assistenten en de geestverwante Kamerleden. Die hebben dan ruim de gelegenheid hun bedenkingen te ventileren zodat de ministers daarop kunnen inspelen. Op hun beurt is de kamerleden er heel wat aan gelegen om te laten zien dat ze niet voetstoots akkoord gaan met de missie, dat ze de controlerende taak van de Kamer serieus nemen, en daarvoor is die hoorzitting nodig.

Het geeft de Kamer munitie om kritisch te reageren op het kabinetsbesluit. En dat doet de Kamer dus ook. Na afloop van de hoorzitting waren er nog veel vragen, veel twijfels, veel onduidelijkheden waar het kabinet snel én goed antwoord op moet weten te vinden. Maar gelet op het overleg dat er de afgelopen weken achter de schermen is gevoerd tussen ministers en hun partijgenoten in de Kamer, is de kans dat de kamer deze missie gaat tegenhouden niet geweldig groot.

Belangrijker is misschien nog wel dat Nederland niet erg in de positie is om NEE te zeggen. Nederland is in Uruzgan, bij de verlening van ‘onze’ missie daar, mede uit de brand geholpen door Frankrijk. Dat land stuurt vijftig militaire instructeurs naar Uruzgan om de Nederlandse troepen Nederland bij te staan. En datzelfde Frankrijk speelt de hoofdrol in EUFOR……

En dan hebben we het nog niet over het feit dat de Tweede Kamer nog nooit een missiebesluit van het kabinet heeft teruggedraaid. Zo’n hoorzitting heeft daardoor wel iets van een rituele dans. En dat zelfde geldt eigenlijk ook voor het finale debat tussen Kamer en kabinet over de missie, dat volgende week wordt gehouden.

Let maar op.

Wilco Boom

Deel deze pagina

« Terug naar het overzicht


Geef een reactie