De weblogs van de NOS worden niet langer bijgewerkt.

Voor nieuws Over de NOS kunt u terecht op over.nos.nl.
Voor de overige berichtgeving kunt u terecht op NOS.nl.

Gelukkig schijnt de zon!

onderwijzerinklas1.jpgSoms bestaat een werkdag van een parlementair verslaggever voornamelijk uit wachten. Afgelopen donderdag was zo’n dag.

 

Het wachten is op een akkoord over het dreigende lerarentekort. In een statig pand op een even zo statige Haagse laan komt een hele kluit aan onderhandelaars van de onderwijsbonden, de onderwijswerkgevers en het onderwijsministerie bij elkaar. Inzet is de verdeling van 1,1 miljard euro jaarlijks, dat minister Plasterk in de toekomst beschikbaar heeft.
En dat is niet makkelijk. Zo’n bedrag is mooi, maar natuurlijk heeft een ieder zo zijn eigen wensen. Uit principe of gewoon voor de bühne, want dat hoort bij dit soort onderhandelingen. En dat kost tijd. De onderhandelingen zijn vroeg in de ochtend begonnen en niemand weet hoe laat dat eindigt.
 
Op de stoep, midden op de laan, staan boze en ontevreden leraren. Via spandoeken met teksten als ‘Geduld is op’ en ‘Het is geen tijd voor spelletjes’ maken ze duidelijk dat ze de plannen van de minister te mager vinden. 1,1 miljard vinden ze te weinig, het is ook nooit goed.

‘s  Ochtends zit de sfeer er goed in. Er zijn broodjes, er is koffie, er zijn leerlingen die letterlijk zijn opgetrommeld om lawaai te maken. En natuurlijk kunnen de sprekers niet ontbreken. Gewapend met megafoon roepen de actieleiders de minister op om meer geld voor de leraar te reserveren. Het protest loopt vredig, het enige ondeugende is het t-shirt van de actiegroep ‘Leraren in actie’ dat om de schouders van het standbeeld van Louis Couperus is gehangen.
 
Ondertussen probeert de politiek verslaggever zo goed mogelijk zicht te krijgen op wat er achter de gesloten deuren gebeurt. Dat valt niet mee, maar zo af en toe druppelt er een klein beetje informatie uit de kieren van die deuren. Maar hoe betrouwbaar is die informatie? Wat zegt het? En hoe komt het dat er allemaal verschillende signalen komen? En wanneer schuift de minister aan? Niet alleen op inhoudelijk vlak, maar ook qua tijdschema valt er niks defintiefs te zeggen. Voorzichtigheid is geboden als de politiek verslaggever op Radio 1 zal vertellen hoe de onderhandelingen verlopen.
 
De stoep voor een gebouw met een gesloten deur is geen uitzonderlijke werkplek voor een journalist. Jarenlange ervaring met wachtsessies heeft geleerd dat je er maar het beste het beste van kunt maken. Weggaan durft de parlementaire verslaggever niet, zeker niet als blijkt dat de minister inmiddels via de achterdeur naar binnen is gegaan. Want stel dat er een akkoord komt. Of juist niet. Als de bonden met stoom uit hun oren briesend naar buiten komen om te vertellen dat de minister een schurk is. Dan wil je dat toch graag registreren.

Zet Javascript en Flash aan om deze Flash video te zien.
 
Bijna alle leraren zijn aan het eind van de middag het wachten zat. Op een enkele docent na, die op een stoel op de stoep repetities aan het nakijken is, is een ieder vetrokken. Om les te geven of om een vrije middag te vieren. En dan, als we allemaal een beetje in slaap gesukkeld zijn, gaat plots de deur van het slot. Het is de minister. In alle haast activeert de politiek verslaggever zijn opname-apparatuur en vraagt de minister of er een akkoord is:  “we zijn nog bezig” en gaat vervolgens vrolijk op de foto met de ‘boze’ leraren.
Vandaag zal er geen akkoord komen, dinsdag wordt er weer verder onderhandeld.
 
Gelukkig schijnt de zon.
 
Marcel Bril
 
 

Deel deze pagina

« Terug naar het overzicht


1 reactie op “Gelukkig schijnt de zon!”

  1. Ruben Koops zegt: 19-04-08 om 00:21

    Mooie blog Marcel! Ik mis het nog iedere dag… zelfs dat wachten… ;)

Geef een reactie