De weblogs van de NOS worden niet langer bijgewerkt.

Voor nieuws Over de NOS kunt u terecht op over.nos.nl.
Voor de overige berichtgeving kunt u terecht op NOS.nl.

Twee jaar rouwen is genoeg

doodskist.jpgRaar gevalletje onduidelijkheid over de Algemene Nabestaandenwet. Die gaat over treurige familieomstandigheden, dus dat ligt altijd gevoelig. 

Gisteren kwam staatssecretaris Aboutaleb met ideëen om die flink op de schop te nemen. Hij wil dat achterblijvende partners sneller aan het werk gaan.Tot nu toe loopt die ANW-uitkering door totdat de kinderen 18 jaar zijn.Maar Aboutaleb vindt dat te lang: zo blijven mensen te lang met hun uitkering aan de kant. Daarna zijn ze zó vervreemd van het werkend leven dat ze nooit meer een baan krijgen. Zo’n uitkering is daarom niet sociaal, vindt Aboutaleb.Hij vindt twee jaar lang genoeg om het verlies van een geliefde te verwerken. Daarna weer aan de slag. 

Dat de SP dat hardvochtig vindt, is nauwelijks een verrassing. Maar wel dat de regeringspartijen het plan meteen afwezen; CDA en Christenunie zijn wantrouwig, en willen weten of Aboutaleb wel namens het hele kabinet spreekt.En de PvdA is ronduit afwijzend: deze staatssecretaris (een partijgenoot) ‘blinkt uit in stoerigheid’. Gaat te gemakkelijk om met de gevoelens van achterblijvers. Slecht voorstel. 

Dat was gisteren. Inmiddels blijkt dat stoere, slechte, weinig respectvolle voorstel van Aboutaleb rechtstreeks afkomstig uit een PvdA plan. Downloaden en kijken op bladzijde 9. Hmmm. Wonderlijk dat de fractie gehakt maakt van een voorstel dat ze zelf hebben verzonnen. Een fractiewoordvoerder moest daar eens diep over nadenken en kwam toen met een aantal verschillen tussen het PvdA plan en Aboutalebs voorstellen. Maar erg overtuigend klonk het niet. 

Dus uw commentaar is weer welkom: kan dat, twee jaar na het overlijden van je partner weer aan het werk? Is een uitkering inderdaad asociaal, omdat je iemand aan de rand van de samenleving parkeert? Of hebben we behoefte aan de regeling zoals ‘ie nu is? 

Jeroen van Dommelen.

Deel deze pagina

« Terug naar het overzicht


10 reacties op “Twee jaar rouwen is genoeg”

  1. Roald zegt: 02-12-08 om 20:06

    Goed voorstel van Rotterdam’s aanstaande ‘mayor’; het inperken van een feitelijk onbeperkt mogen rouwen en daardoor niet hoeven werken is ten voordele van uiteindelijk helemaal niemand. Frapant dat ook Aboutaleb’s eigen partij weer zo bangig reageert, zich blind starend op de opiniepeilingen. Slap, slap, slap.

  2. Ted zegt: 02-12-08 om 20:35

    Gewoon laten zoals het nu is, je moet het zien als inkomstenderving, maar ze doen nu net of die nabestaanden te lui zijn om te werken.
    De PvdA kan zich maar beter opheffen, asociaal volk.

  3. Helena zegt: 02-12-08 om 20:51

    De heer Aboutaleb kan een goed bestuurder zijn, van de menselijke geest heeft hij weinig verstand, voorzover ik het kan beoordelen. Een mens is een individu en de één heeft nou eenmaal meer, of minder, tijd nodig om een dergelijk ingrijpend verlies te verwerken. Net zo goed als de één anders op een bepaald medicijn reageert als de ander. Zo ben ik zelf drie weken na het overlijden van mijn man weer aan het werk gegaan. De eerste tijd waren mijn arbeidsprestaties beduidend onder de maat, maar het werk heeft me wel zo veel afleiding bezorgd, dat ik sneller de draad weer kon oppakken. Hoewel ik van sommige mensen het idee heb dat ze niet de herinnering aan hun geliefde partner, maar het verdriet van het gemis koesteren, vind ik het wel héél kort door de bocht om te stellen dat twee jaar rouwen genoeg is. Sommige mensen hebben er nu eenmaal jaren langer voor nodig om hun leven weer stevig op de rails te krijgen. En aangezien het me ondoenlijk lijkt om elk individuele geval apart te beoordelen, ga ik voor de optie: laat de regeling zoals ‘ie nu is.

  4. Henk Kuiper zegt: 02-12-08 om 21:20

    De redenering voor de beoogde wetswijziging is niet verkeerd perse. Het is waar dat hoe langer wordt gewacht met weer aan deslag gaan, hoe moeilijker dit vaak is. Maar het zou verkeerd zijn om dit in een wet vast te leggen. Beter zou zijn om te beogen dit soort moeilijkheden te bediscussieren tussen een sociale dienst medewerker en de persoon in kwestie en deze zaken per geval te beoordelen… Wel erg kwalijk dat een staatssecretaris wordt afgerekend en afgevallen door zijn eigen partij betreffende een voorstel uit eigen boezem.

  5. laane zegt: 03-12-08 om 02:08

    Om hoeveel mensen per jaar gaat het eigenlijk?

    Het lijkt te gaan om een leeftijdscategorie (met kinderen tot 18) waarin overlijden niet vaak voorkomt, maar doorgaans wel erg traumatisch is, zowel voor de partner als de kinderen.
    Je kunt dus niet zomaar zeggen dat twee jaar wel volstaat.

    Gezien het feit dat er zo over jongeren wordt geklaagd, zou het beter zijn als de overgebleven ouder beschikbaar is voor de opvoeding, zodat deze jonge mensen hun leven op een goede en stabiele wijze kunnen oppakken.

    Ik word ik wel heel erg moe van al dat geregel en gecontroleer.
    Iemand is zelf best in staat te beoordelen of werk een belasting of juist een goede stimulans is.

    Komt nog bij dat iemand die kinderen opvoed echt niet aan de kant van de maatschappij staat en vervreemdt van het werkend leven.

    Het is nog steeds een misvatting dat kinderen opvoeden geen werk is, alsof het het minste van het minste is.

    Ach…vergeet ik toch weer dat iemand die niet werkt in Nederland een compleet nutteloos wezen is. Ik ga maar weer in m’n hoek zitten.

  6. Anders zegt: 03-12-08 om 02:32

    Aboutaleb is nou niet echt sociaal. Tegen de grondwet in en tegen Europese verdragen in heeft hij een leeftijds-discriminatie artikel ingevoerd in de Bijstandswet: Geen uitkering onder de 27. Je studeert af op de universiteit, je kan even geen baan vinden, dan moet je van Abu,als ir of drs. op VMBO-niveau bijgeschoold worden. Het is goed dat Abu, met zijn Rifgebergte mentaliteit verdwijnt naar een stad die zich ook niets van nationale en internationale verdragen aantrekt!

  7. bas zegt: 03-12-08 om 09:08

    Violgens mij was de nabestaandenwet niet voor rouwverwerking bedoeld, maar om burgers, die door het overleiden van de kostwinnaar, een inkomen te verschaffen.

    Ouders die een kind verliezen krijgen toch ook gene uitkering? Hun rouw zal zeker net zo zwaar zijn als die van weduwen.

    Inmiddels is de samenleving zo veranderd, dat een speciale inkomstenopvang voor nabestaanden niet meer nodig is.

    Men werkt, of kan werken, of vervalt inde bijstand. Kortom, een verkorting van de duur lijkt mij niet de goede oplossing, het zou beter zijn die wet af te schaffen.

    Ik heb een tante die in de nabestaandenwet is terechtgekomen. Ze hoefde nooit te werken, want ze had namelijk rechten. In mijn ogen zijn dergelijke rechten de beste manier om iemand kapot te maken.

    Mijn schoonzus werkt niet, omdat mijn broer genoeg verdient. Prima, maar als er iets met mijn broer gebeurt, of als ze uit elkaar gaan, vind ik niet dat ze zielig is – ze heeft bewust haar kansen op armoede in dergelijke situaties vergroot.

    Ik geef deze twee voorbeelden om aan te duiden dat de huidige situatie in mijn ogen tot onwenselijke resultaten leidt, en dat een regeling met WW, bijstand en ee nplicht om te gaan werken volgens mij veel beter is

    Terzijde, toen ik de eerste keer hierover hoorde was mijn reactie in overeenstemming met de toon van de bovenstaande titel “hoe kan je nu beslissen dat je maar twee jaar rouwen mag?”

    Maar die wet gaat dus niet over rouwen

  8. Anton zegt: 03-12-08 om 09:55

    Financiële ondersteuning is een gedeeltelijke compensatie voor wat er allemaal bij een dergelijk verlies wegvalt. Belangrijker en niet genoemd lijkt mij de emotionele ondersteuning. Niet een bemoeial, maar een iemand met verstand van zaken die met de betrokkene begaan is en deze mensen begeleidt in zulke lastige tijden. Daar zit de winst, en wellicht dat diens inkomen flexibel uit de vervallen uitkering gefinancierd kan worden.
    Waar de PVDA nu eigenlijk wel voor staat is mij onduidelijk, menselijkheid lijkt deze partij vreemd. En dat ligt niet aan Aboutaleb, die laat mensen aan de arbeid… en laat een ballonnetje op!

  9. Annet zegt: 03-12-08 om 22:11

    Natuurlijk is dit per situatie verschillend. Voor de één is werken een stressbron bovenop alle andere emotionele processen. Voor de ander is werken een manier om afleiding te vinden of om voldoening uit te halen. Zou een arbo-arts zo’n (re-integratie)proces kunnen begeleiden? En bepalen in hoeverre iemand weer aan het werk kan?

  10. Rouwen en werken heeft niets met elkaar te maken, het gaat erom dat je wanneer je de zorg hebt voor jonge kinderen nu eenmaal minder mogelijkheden hebt om te werken, daar moet een vangnet zijn. Een rouwproces eindigt mijns inziens pas als je zelf ook doodgaat(ik ben helaas ervaringsdeskundig) maar dat wil niet zeggen dat je niet kan werken

Geef een reactie