De weblogs van de NOS worden niet langer bijgewerkt.

Voor nieuws Over de NOS kunt u terecht op over.nos.nl.
Voor de overige berichtgeving kunt u terecht op NOS.nl.

De spin van de week

deur1Het was een heerlijk politiek weekje: lange nachten vol spanning. Principes. Macht. Alles wat Den Haag zo interessant maakt speelde mee.

De enige ‘normale mensen’ die je in zo’n week spreekt zijn de belangstellenden op het Binnenhof – je gezin of je vrienden zie je niet. “Is het niet vreselijk al die uren wachten voor dichte deuren?”, is de meest gestelde vraag. Het antwoord is volmondig: nee.

We doen het graag, in het landsbelang en omdat het onder journalisten gewoon ook gezellig is. De onderlinge verbondenheid is groot. Het is ‘onze’ dichte deur, allen willen we weten wat erachter gebeurt.

Met z’n allen moeten we ons ook verdedigen tegen het ‘spinnen’ vanuit de verschillende partijen. Al wachtend hebben we vandaag gezamenlijk een top 3 van de meeste opmerkelijke spins van de week samengesteld:

3. Liegt Klink in zijn brief over hoe het er binnen aan toe gaat? “Hij is wat serieuzer en snapt misschien de humor van de andere 3 heren niet goed.”

2. Waarom is Jan Schinkelshoek vertrokken? “Jan had een nieuwe baan. En nu heeft hij ook nog principes.”

1. Over de brief van Klink aan de CDA-fractie: “Da’s een oude brief. Ja, nog geen 2 dagen oud, maar in die 2 dagen is zoveel gebeurd…”

We blijven op zoek naar de waarheid. En verder hoop ik dat ze vanavond thuis de deur gewoon nog open doen en me eerlijk vertellen wat daarachter de hele week gebeurd is.

Xander van der Wulp

Deel deze pagina

« Terug naar het overzicht


9 reacties op “De spin van de week”

  1. Ricardo zegt: 03-09-10 om 20:00

    Klink had als mede onderhandelaar nooit zo’n brief moeten schrijven. Ineens was hij weer even de wetenschappelijk medewerker van het partijbureau. Te afstandelijk integer ook. Terwijl hij dus al wel met beide voeten in de modder stond en politiek onderhandelaar was. De kans dat ‘een Judas’ uit zijn eigen fractie die brief zou lekken was dus levensgroot. Want er waren onderhandelingen die een meerderheid van het electoraal angstige CDA zag zitten. Trouwens: Heeft Schinkelshoek nu een nieuwe baan of niet? Hijzelf ontkent. Ach, voor het CDA is het spannend of men intern nog wat eenheid bewaart en of er nog andere partijen zijn die nog graag met hen een regering willen vormen. Opreatie ‘deconfiture’ is geweest. Het CDA is voorlopig op weg naar 10 tot 15 zetels. Bredero zei het al: Het kan verkeren..

  2. marcel zegt: 04-09-10 om 15:53

    Wordt tijd dat de sgp aan de macht komt. Sgpt, stabiele partij die duidelijk uitkomt voor haar standpunten. Is christelijk, sociaal en vooral politiek correct en strategisch.

  3. Petra zegt: 04-09-10 om 22:02

    Bij RTL-nieuws kwam Frits Wester met spin van de week nummertje 3 op de proppen als zijn duiding van de heisa omtrent Klink. Ik heb dat ook getwitterd en Xander reageerde daarop met “meestal zit er in een spin iets van waarheid. En soms geloven we er ook iets teveel in.” Een erg collegiale reactie, ietsjes te collegiaal vandaar deze reactie.

    Dat in spin een kern van waarheid zit is waar, anders heette het wel gewoon liegen. Dat vanwege het abstractieniveau er voor een buitenstaander grove grappen gemaakt worden weet ik uit ervaring. Voor de objectiviteit is het echter wel van belang om er bij te vertellen wat spin is en wat niet. En dat liet Wester na. Net zoals hij naliet te melden dat Klink al eerder bezwaren had geuit. Hij noemde de CDA-fractie een bastion van rust en verdedigde dat later door te stellen dat het dat was in vergelijking met het rumoer buiten de fractie.

    Ik geloof niet dat Frits de spin gelooft, ik geloof dat hij op de eerste rang mag zitten in ruil voor de trouw die hij toont aan zijn voormalig werkgever.

  4. De gevolgen van de herfsttij in de democratie

    Democratie wordt algemeen aanvaard maar zelden geprezen. De oorzaken liggen in de zaak zelf. Alleen de naam is al misleidend. Anders dan de term suggereert, is er geen sprake van volksheerschappij. De partijendemocratie, hoewel nog formeel intact, is tot een toeschouwerdemocratie verschraald en als gevolg daarvan heeft het populisme wortel kunnen schieten. Een vorm van directe democratie waarbij ambitieuze politici een rechtstreeks beroep op het volk doen en aan een buitenparlementaire opstelling de voorkeur geven.

    Zonder veel ophef werd eind twintigste eeuw afscheid genomen van de grote politieke controverses die eind die eeuw zo vaak beroering hadden gebracht. Niet alleen toonden de kabinetten – Kok aan dat de sociaal- democraten uitstekend met de liberalen overweg konden, maar om geen misverstand te laten bestaan schudde Kok ten overvloede de “ideologische veren “af. De christen- democraten, voor het eerst sinds driekwart eeuw van de macht uitgesloten, moesten in verschillende principiële kwesties nogal wat veren laten, maar ondergingen deze late correctie met redelijke berusting. De liberalen zagen beide tendenties als zo vanzelfsprekend dat zij vergaten van een ultieme triomf te spreken.

    Kortom, wat met vallen en opstaan was begonnen, leek voltooid.

    Inmiddels weten we beter. In zijn eentje forceerde Fortuyn in een verbazend korte tijd een unieke discontinu moment in onze politieke geschiedenis. Zijn onverwachte dood verhinderde niet dat zijn protestpartij 26 Kamerzetels wist te veroveren en een vrijwel complete generatie van politici tot aflossing dwong. Het spectaculaire succes van populistische politiek komt voort uit de aanwezigheid van een kiezerspubliek dat zich gemakkelijk laat mobiliseren.

    Het is een reservoir geworden waaruit populisten gretig putten.

    Veel populisme blijkt zich bijna exclusief te richten tegen de massale immigratie van vreemdelingen. Wat de huidige polarisatie haar bijzonder scherpte geeft, is de religieuze discriminatie die geleidelijk de plaats van de groeide kritiek op het multiculturele denken heeft ingenomen. Daarmee is echter nog niet verklaard waarom de publieke discussie over dit vraagstuk zulk harde vormen heeft aangenomen.

    Tot de Tweede Wereldoorlog waren de Nederlanders als volk onder elkaar. Ze waren weliswaar op meerdere manieren diep verdeeld, maar hun onderlinge wantrouwen was historisch verankerd en uitte zich dienovereenkomstig in oervaderlandse sentimenten. Onmiddellijk na de oorlog begon een nieuwe periode die niet tijdelijk maar voorgoed een einde maakte aan de eeuwen dat ons land een redelijke homogene identiteit vertoonde.

    De snelle economische groei bracht een stroom “gastarbeiders” naar ons land waarvan het verblijf niet als permanent werd beschouwd.

    Laconiek werd van officiële zijde gereageerd op de snel groeiende werkloze gastarbeiders, die zich in 1973 tengevolge van de diepe recessie aftekende. Ondanks deze werkloosheid bleven de gastarbeiders hier en hun gezinshereniging in Nederland deed hun aantal gestaag groeien. De overheid verzuimde in te grijpen en delegeerde de problematiek aan de welzijnssector.

    De wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid zette weliswaar vraagteken maar onderschreef dit multiculturalisme door assimilatie met kracht uit te sluiten. “Allochtonen die dat willen, moeten hun culturele eigenheid kunnen behouden en verder ontwikkelen”. Het kabinet sloot zich daarbij aan.

    De voortdurende toestroom van vreemdelingen, nog eens vermeerderd met een jaarlijks aantal van tienduizenden asielzoekers, heeft in brede kring weerstand en weerzin opgeroepen. Het was de VVD onder leiding van Frits Bolkenstein die de kat de bel aanbond en de PvdA overtuigde van de noodzaak de steven te wenden. De PvdA staatssecretaris Job Cohen ontwierp in 2000 het ontwerp Vreemdelingenwet .

    Achteraf valt te constateren dat de lange en vaak agressieve achterhoede gevechten van de multiculturalisten noodlottige gevolgen hebben gehad. Ze hebben het immers niet alleen bij het verkeerde eind gehad maar zijn ook schuldig aan de uitzichtloze positie waarin de beleidsmakers zich momenteel geplaatst zien.

    De populisten zijn er daardoor in geslaagd bijna alle andere politieke partijen in de verdediging te dringen. Dat is in onze politieke geschiedenis nooit eerder op een dergelijke manier en omvang voorgekomen.

    De voornaamste oorzaak van het huidige democratische crisisbesef is van fundamentele aard. Ze weerspiegelt het formidabele functieverlies dat het politieke systeem in de afgelopen decennia heeft geleden. Politici tonen zich momenteel openlijk tevreden als ze, naar eigen zeggen, goed “op de winkel hebben gepast”. De personele bezetting heeft zich bij deze stijl van besturen aangepast. Het ontbreken van politieke kwaliteit is fataal voor het aanzien van staat en parlement. Het miskent bovendien het harde feit dat uitgerekend democratie, gekenmerkt door de activiteit van mondige veeleisende burgers, een sterke behoefte heeft aan gezaghebbende bestuurders die passen bij de eisen en kansen van de 21ste eeuw.

    Riens Meijer econoom gespecialiseerd in minimaliseren van bedreigingen en maximaliseren van kansen in de 21ste eeuw

  5. Marcel zegt: 06-09-10 om 15:37

    Kan iemand uit leggen wat links verkeerd doet behalve nederland sinds de oorlog in de nummer 10 machtigste landen van de wereld plaatsen. En dat voor onze oppervlakte en aantal mensen ten opzichte van andere landen? Wat doet links precies verkeerd. Gewoon precies. Letterlijk zeggen. Ik probeer het te volgen. Het zijn een hoop woorden over onvrede. Maar die zelfde onvrede is er omdat het gewoon in nederland bijna niet meer mogelijk is om nog meer te verdienen per hoofd van de bevolking. Kan iemand mij economisch precies met een model uitleggen wat economisch sinds de marshall pack door de Heer drees is verkeerd gedaan? Gewoon letterlijk. Had iemand een andere script kunnen geven voor het land dat we nog rijker zijn geworden. In Amerika vallen ze rechts aan omdat die voor de economische crisis hebben gezorgd. Links blijft daarover stil omdat ze geen dikke vinger daarover in de pap hebben. Ik probeer die politieke economische discussie te begrijpen.
    Groet.

  6. antwoord aan Marcel:
    Nederland anno 2010
    De Nederlandse economie in het eerste decennium van de 21ste eeuw bezit alle kenmerken die voor ons land uniek maar ook in een internationale context zeer bijzonder zijn. Nooit eerder in de geschiedenis gold voor Nederland namelijk de volgende combinatie van factoren:
    • een zeer vermogend land met een hoge levenstandaard;
    • het dichtstbevolkt onder de ontwikkelde landen;
    • een vergrijzende en op termijn dalende bevolking;
    • een bevolking met een sterke voorkeur voor vrije tijd;
    • een bevolking met afkeer van bepaalde vormen van arbeid;
    • een maatschappij gekenmerkt door het mijden van risico`s, hang naar zekerheid en een geringe bereidheid tot veranderen;
    • een economie, waarin driekwart van de productie in de dienstensector tot stand komt.
    Conclusie: De huidige Nederlandse samenleving heeft de kenmerken van een volgroeide en verzadigde samenleving. De gevolgen daarvan zijn ondermeer:
    • dat de meeste structuren, methodieken en werkwijzen verouderd zijn.
    • dat er mede daardoor onvoldoende oriëntatie is op de kansen en bedreigingen uit het huidige Kennis – en Innovatietijdperk.
    • dat een ( over)beheersmentaliteit, gericht op het in stand houden van de traditionele benaderingen, de overhand dreigt te krijgen boven een beleid dat gericht is op de toekomst van Nederland en correspondeert met belangrijke maatschappelijke en demografische ontwikkelingen.
    • dat er meer oog is voor de korte termijn dan het noodzakelijke langetermijnbeleid voor Nederland.

  7. Dan zegt: 07-09-10 om 19:58

    See, I told you so.

  8. Ricardo zegt: 08-09-10 om 12:14

    @Drs.M.Meijer, ik kan een heel eind met uw redeneringen meegaan. Maar u haalt een aantal voorbeelden aan die ‘nooit eerder in de geschiedenis golden’ waar ik toch eerder vrij algemmeen geldende zie: het mijden van risico’s, de hang naar zekerheid en geringe bereidheid tot veranderen lijken me vrij algemeen menselijke en altijd aanwezige gedragingen. Pioniers en voortrekkers vallen op juist omdat zij dunner gezaaid zijn. En we mogen dan misschien wel ‘volgroeid en verzadigd’ zijn, dat spoort toch weer vrij lastig met het huidige vrij algemene gevoel van onvrede en onbehagen. Wat zich oa. uit in het op de kop zetten van lang zeker lijkende politieke en bestuurlijke verhoudingen zonder enig zicht op ‘nieuw licht aan het eind van de tunnel’. Dat genereert nieuwe kansen maar tegelijk meer onzekerheden.

    Los hiervan lijkt er meer aan de hand dan een mentaliteitskwestie. Het zou kunnen dat we nu ook iets zien dat we lang vergaten maar onvermijdelijk hoort bij de verregaande sociaal-economische veranderingen en globalisering die al plaatsvonden. Met een bijbehorende nieuwe hang naar geborgenheid, lokale en regionale zekerheden en terug grijpen op traditionele benaderingen. Oude structuren worden deels afgebroken maar nieuwe lijken nog meer afhankelijk van wisselende draagvlakken en de korte termijn. Gezien de ontwikkelingen elders in Europa ook geen typisch Nederlandse ontwikkelingen. Hooguit in de manier waarop e.e.a. hier gebeurt.

  9. @ Ricardo. Kennis en Innovatie vormen de centrale hulpbronnen van de economie in de 21ste eeuw. Hiedoor ontstaat als het ware een extra intelligentie die tot enorme besparingen, oplossingen van structurele problemen en continue toegevoegde waarde kan leiden. Nederland kan en moet in de kenniseconomie een leidende rol in Europa innemen en niet de zelfde fout maken als bij het begin van het Industriële Tijdperk. Het is onbegrijpelijk dat de regering onvoldoende heeft ondernomen om in de Europese kenniseconomie het voortouw te nemen. Even onbegrijpelijk is dat de Tweede Kamer daarin niet of onvoldoende corrigerened heeft opgetreden.

    Riens Meijer, econoom gespecialiseerd in het minimaliseren van bedreigingen en het maximaliseren van kansen in de 21ste eeuw.

Geef een reactie