De weblogs van de NOS worden niet langer bijgewerkt.

Voor nieuws Over de NOS kunt u terecht op over.nos.nl.
Voor de overige berichtgeving kunt u terecht op NOS.nl.

Persoonlijk

Beste lezers,

Mag ik van de gelegenheid gebruik maken iets persoonlijks met u te delen? Afgelopen zaterdagochtend zat ik met mijn drie dochters te ontbijten. Ze keken me vrolijk aan. 6, 4 en 1 jaar oud zijn ze. De twee oudsten waren blij dat het weekend was. “Je hoeft toch niet te werken?”, wilden ze ineens weten. Even bleef ik stil. Ze begonnen al wat somber te kijken.

Teleurgesteld draaiden ze hun ogen van me af toen ik zei: “Jawel, ik moet zo naar m’n werk.” Zelf keek ik nog steeds uit naar de dag: “Meiden, het is SuperZaterdag!” Yeah right, zag ik ze denken, wat is er zo super aan? “Vijf verkiezingscongressen op een dag, dat is echt heel speciaal.” Even maakte dat ze aan het twijfelen, maar al snel werd er geconcludeerd dat vijf helemaal niet veel is: “De vorige zaterdag moest je ook al werken.”

Spijkerbroek

Als ik thuis ben, doe ik echt m’n best. Ik ben een beetje een vader zoals Diederik Samsom. T-shirt, spijkerbroek, beetje dollen met de kinderen. Van hem weet u dat sinds het nieuwe verkiezingsspotje van de PvdA is te zien. Van mij wist u het nog niet. Nu u het wel weet, hoop ik dat u wat sympathieker tegen me aankijkt. Natuurlijk, ik werk graag en ben vaak weg, maar dat doet Diederik toch ook? Die moet zelfs veel vaker werken! En dan heeft zijn dochter, hij is er in het filmpje zelf over begonnen, nog extra aandacht nodig ook.

Ik weet echt wel dat het gezin de hoeksteen van de samenleving is. Dat ben ik helemaal met Sybrand van Haersma Buma eens. Het is misschien niet aardig om te zeggen, maar Buma lijkt me een beetje een afstandelijke vader. Zeker niet zo’n warme vader als ik. Kijk naar de nieuwste CDA-campagnevideo. Buma zet een lekker ontbijt klaar voor zijn gezin, maar het ziet er allemaal zo zakelijk en plichtmatig uit. Hij heeft ook zijn pak al aan. Terwijl we Buma aan de slag zien in z’n keuken, horen we hem zeggen: “Het gezin is de plek waar mensen thuis zijn, waar kinderen veilig opgroeien. Waar mensen verantwoordelijkheid voor elkaar dragen en voor elkaar zorgen. Waar grenzen worden gesteld als dat nodig is.”

Formeel en streng, die Buma. Het zal wel komen door hoe hij zelf is opgevoed. In zijn congrestoespraak onthulde Buma dat hij de zoon van een burgemeester is: “Als vader leerde hij me fietsen. Als burgervader leerde hij me dat je altijd iets kunt doen voor de samenleving. Hij op zijn beurt had dat weer van zijn vader meegekregen. ‘Dienstbaar zijn aan de samenleving’ heb ik dus met de paplepel ingegoten gekregen.” Gezellig hoor! Geen wonder dat Buma’s kinderen niet mee wilden werken aan het verkiezingsfilmpje.

Stoeprand

Ook Jolande Sap sprak op het GroenLinks-congres over haar afkomst. Haar partij lijkt pijnlijk te gaan verliezen, maar Sap vindt dat GroenLinks nu echt aan de beurt is om te regeren. Ze hoopte uit te stralen dat niemand haar tegen kan houden. Iets waarvan ze al sinds haar jeugd in Venlo overtuigd is: “We speelden stoeprandje met z’n allen en klommen op het standbeeld op het pleintje. Het was er fantastisch: heerlijk onbezorgd, en als je bovenop het standbeeld was geklommen dan kreeg je het idee dat je de hele wereld aan kon.”

Bij Emile Roemer van de SP lijkt alles mee te zitten. Wat bleek tijdens zijn speech: z’n vader was een verzetsheld! Beter kun je het als politicus bijna niet treffen. De trouw aan het vaderland, de strijd tegen onrechtvaardigheid, het zit hem allemaal in het bloed. Tussen neus en lippen door vertelde Roemer z’n achterban dat z’n pa in 1940 als soldaat aan de grens lag om de Duitsers tegen te houden: “Later heeft hij zich in Rotterdam bij het verzet aangesloten. Het kruisje dat hij toen kreeg, dat koester ik nog steeds”, zei de kandidaat-premier. Ik vond het, als vader, zwak van Sap en Roemer dat ze helemaal niet spraken over hun kinderen. Houden ze misschien niet van hen?

Lotte

Bij Arie Slob hoef je daar niet aan te twijfelen. Behalve over Onze Vader sprak hij in zijn speech tegenover de leden van de ChristenUnie langdurig over zijn dochter, die een half jaar in Frankrijk verbleef: “Op dit moment rijdt er een snelle trein tussen Parijs en Rotterdam. In die trein zit een alleraardigste jongedame van 20 jaar oud. Het is mijn dochter. Het is Lotte. Vanavond hoop ik haar weer in mijn armen te sluiten.” Slob lijkt een liefhebbende vader. Toch liet hij zijn dochter langdurig naar een vreemd land gaan. Beste lezers, ik beloof u, dat zou ik nooit toestaan! Slob vergat ook bijna dat hij daar behalve als vader, vooral als politicus stond. Aan het eind van zijn speech herstelde hij dat nog even snel: “Mijn hart gaat uit naar Lotte. Maar ook naar alle inwoners van dit land.”

Nadat ik SuperZaterdag voor het Journaal had samengevat, reed ik snel naar huis. M’n dochters sliepen uiteraard al. Zachtjes gaf ik ze een kus. De oudste werd even wakker: “Hey papa, was het leuk op je werk?” Het was zeker een mooie dag. Ik vertelde haar dat er bijna 2 miljoen mensen naar het Journaal gekeken hadden. Tevreden viel ze weer in slaap: dan was het in ieder geval nuttig geweest.

Beste lezers,

Het moet nut hebben. Blijf de verkiezingscampagne volgen via de Journaals. En alstublieft, stem op 12 september af op de uitslagenuitzending van de NOS. Ook namens mijn dochters: bedankt.

Deel deze pagina

« Terug naar het overzicht