Weblog Den Haag

Hoe belangrijk is Mark Rutte?

Jeroen van Dommelen — Thu, 15 Dec 2011 11:58:05 +0000

Premier Rutte wilde naar Kunduz. Voor een kort bezoek aan de Nederlandse politietrainers. Checken of er nou echt zo’n verschil is tussen de Haagse werkelijkheid en die in Afghanistan. Een bliksembezoek moest het worden: binnen 24 uur erin en eruit. Maar Rutte bleef noodgewongen langer dan de bedoeling was. Mist.

In Nederland leidt een mistbank hooguit tot een file. (‘en die gaan we aanpakken!’). Maar op het vliegveld van Kunduz zijn geen voorzieningen om bij slecht zich veilig te landen of op te stijgen.

En dus moest Rutte moest op de legerbasis in Kunduz blijven hangen. Hij maakte er maar het beste van: ‘Een kadootje’. En Rutte heeft extra veel kunnen zien van wat de Nederlanders allemaal doen in Kunduz. Maar de militaire leiding zit er maar mee: hoe krijg je een premier veilig Afghanistan uit?

Dat Rutte zou komen was een goedbewaard geheim. En dat moest het ook blijven: een paar journalisten waren mee, en die mochten hun verhalen pas de wereld in sturen als Rutte al lang en breed in het vliegtuig naar Nederland zat. Veiligheid voor alles.

Maar hoe lang hou je zo’n bezoek stil? Het GSM netwerk in Afghanistan wordt afgeluisterd. In Den Haag is Rutte ineens wel heel lang afwezig. Dat begint op te vallen. En de premier is met de halve militaire basis op de foto gegaan. De militairen willen dat graag op hun facebook-pagina zetten. Mag niet. Wachten.

Twee helikopters deden gisteren een poging, maar konden niet landen. Het vliegtuig dat speciaal voor ISAF heen en weer vliegt tussen alle legerbases in Afghanistan kwam er ook niet doorheen. De militairen puzzelen. ‘In een konvooi over de weg is een allerlaatste optie. Eigenlijk te gevaarlijk.’ Het is een risico-afweging: als het moet, kan er wel gevlogen worden. Maar dat is gevaarlijk voor bemanning en passagiers. Dus dan moet het écht nodig zijn.

Hoe belangrijk is Rutte? Er staan een paar Amerikaanse BlackHawk helikopters op het kamp, maar die zijn voor medische noodgevallen.

En wat doet een premier met een gedwongen vrije dag? Het aantal militairen dat met Rutte op de foto kan, raakt een beetje op. Beetje tafelvoetballen? Darten?

De commandant kwam vanmorgen met het ei van Columbus. Rutte had al een rondje over het kamp gemaakt. “Maar nu doen we de gedetailleerde rondleiding.”

23 uur later dan gepland komt alles goed; de mist is minder. Rutte kan alsnog naar Nederland. En daar wacht meteen de Haagse werkelijkheid: het debat over de Eurotop van vorige week.

In het kielzog van de fractievoorzitters… Curaçao: Heetgebakerde politici, rustige bevolking

Joost Vullings — Thu, 20 Oct 2011 06:02:38 +0000

De eiland hoppende fractievoorzitters deden dinsdag en woensdag Curaçao aan. Daar zou het gebeuren. Sinds het verschijnen van het rapport Rosenmöller is de relatie tussen Nederland en Curaçao danig bekoeld. Van beide kanten van de oceaan werd er de afgelopen weken flink geroeptoeterd. Kort door de bocht samengevat: Curacao is een corrupte bende en Nederland neo-koloniaal. En indien ‘wij ‘zouden ingrijpen, door een onderzoek naar corruptie van Curaçaose ministers af te dwingen, zouden alle Nederlanders met kop en kont van het eiland gegooid worden.

Boeiende retoriek, maar eenmaal daar bleek de werkelijkheid toch even anders. Geen demonstranten bij aankomst op het vliegveld, ook niet bij bezoek aan parlement van Curaçao. De lokale kranten schreven wel over de illegale handel en wandel van een aantal kabinetsleden, maar het bezoek van ‘De’ Nederlandse fractievoorzitters kreeg nauwelijks aandacht. Ook kon onze politieke top ongestoord over straat lopen.

De ontmoeting tussen de fractievoorzitters tussen beide landen verliep waardig. Geen gescheld, wel een hoop onderhuidse spanning. De retoriek was verdampt in hete Caribische zon. De onderlinge meningsverschillen overigens niet. Beide partijen kwamen geen stap nader tot elkaar. De Nederlanders bleven aandringen op een onderzoek, van de andere kant werd dat resoluut van de hand gewezen. Maar wie weet is de ontspanning in de relatie ingezet. Koningin Beatrix die over twee weken Curaçao aandoet zal ongetwijfeld weer worden toegejuicht. Angst voor ongeregeldheden heb ik niet meer. Wat de kranten ook schrijven de komende weken in aanloop naar het bezoek.

Inmiddels is het gezelschap neergestreken op Aruba. Het marine fregat Van Amstel bracht ons daar. Een lawine aan goednieuws over de werkzaamheden van kustwacht en marine werd over de journalisten uitgestort. Let op: ‘we’ zijn hier vooral om drugssmokkel aan te pakken en mensen op zee te redden. En natuurlijk om de eilanden te beschermen. Tegen wie? Chavez van Venezuela. Welnee! We oefenen soms zelfs samen met de marine van Venezuela. Maar op het dek, hoor je andere geluiden. Natuurlijk, laten wij met onze aanwezigheid onze spierballen aan Chavez zien. Die moet niet denken, dat hij de eilanden kan afpakken.

Het korte ritje van haven naar hotel op Aruba voerde het gezelschap langs een rij nieuwbouw hotels. Opgetrokken in suikerzoete pasteltinten. Bepaald niet authentiek. De aanblik verleidde VVD-fractievoorzitter Stef Blok tot de uitspraak: “Het is een soort Almere met palmbomen”
Mij deed het denken aan Disneyland.

Morgen nog een korte stop op Bonaire en dan vliegt het gezelschap terug. Vermoeid en met een debat over de eurotop op zaterdag voor de boeg.

In het kielzog van de fractievoorzitters… de vergeten eilanden

Joost Vullings — Tue, 18 Oct 2011 05:26:10 +0000

Als wij in Nederland spreken over de Nederlandse Antillen gaat het eigenlijk alleen maar over Curaçao. Soms nog een beetje over Aruba, maar dat is het dan. St. Maarten, St. Eustatius, Saba en Bonaire, daar hoor je niets over. Het kennisniveau van de meereizende fractievoorzitters over de eilanden is ook niet hoog. Die hebben hun handen duidelijk vol aan de problemen in Nederland, wat frustrerend moet zijn voor de lokale politici. Je bent klein, ver weg en daardoor al snel vergeten.

Politici en bewoners van de eilanden grijpen dezer dagen hun kans en overstelpen de fractievoorzitters met informatie en klachten. Bonaire, St. Eustatius en Saba zijn sinds 1 januari speciale Nederlandse gemeenten. St. Maarten en Curacao zijn zelfstandige landen binnen het Koninkrijk geworden. Aruba was dat al. Het land ’Nederlandse Antillen’ bestaat dus niet meer. Ieder eiland kiest zijn eigen weg.

Beeldbepalend

Dat ‘we’ wereldkampioen honkballen zijn geworden met heel veel Antilliaanse jongens in het team, boeit de bevolking van Saba niet. Die jongens komen merendeels van Curaçao en Aruba. Op St. Maarten zijn ze juist blij onder het juk van Curaçao weg te zijn. Dat eiland maakte de dienst uit binnen het land de Nederlandse Antillen. Alleen de bevolking van St. Eustatius wilde dat de Nederlandse Antillen als land zou blijven bestaan.

De baas is Curaçao niet meer, maar het eiland is wel alles bepalend voor de beeldvorming over Caribisch Nederland. En dat is niet eerlijk voor de andere eilanden. Om één van de fractievoorzitters te citeren: “Op Curaçao zitten de schreeuwlelijken”. Niet dat alles perfect loopt op de andere eilanden, zeker niet, maar de houding is constructiever.

Geluk

Saba had geluk deze reis. De fractievoorzitters streken daar zaterdag neer en vanwege de zondagsrust bleven ze een dag langer. De meereizende journalisten ook. In de artikelen in de Nederlandse maandagochtendkranten speelde Saba daardoor de hoofdrol. ‘Massale publiciteit’ voor het kleinste eiland. Op buureiland St. Eustatius leidde dat gelijk tot jaloezie, vooral omdat de fractievoorzitter daar niet overnachtten. Het bezoek duurde slechts zes uur.

Dinsdag vliegt de delegatie naar Curaçao. Omdat de verhoudingen tussen Nederland en de regering van Curaçao zeer gespannen zijn, zal Curaçao wederom de meeste aandacht opeisen. Wat niet geheel onlogisch is. Maar bedenk voortaan: het ene eiland is het andere niet.

In het spoor van de fractievoorzitters… St. Maarten & Saba

Joost Vullings — Sat, 15 Oct 2011 15:26:12 +0000

St. Maarten is ongeveer half zo groot als Texel, maar het leven is op zijn minst tien keer zo ingewikkeld. Dat werd de fractievoorzitters en de meereizende journalisten uit Nederland al snel duidelijk.

Het kleine eiland bestaat uit een Frans en een Nederlands deel, met elk hun eigen wetten en regels. Officiële talen zijn Frans en Nederlands, maar de voertaal is doorgaans Engels. Een aanzienlijk spreekt Papiamento of Spaans. Je kan er betalen met euro’s (Franse gedeelte), dollars en de Antilliaanse Gulden. St. Maarten is een zelfstandig land binnen het Koninkrijk, maar deelt de Centrale bank met Curaçao.

Een parlementariër uit het Nederlandse St. Maarten woont op het Franse deel. Een burgemeester van een Franse gemeente woont over de grens in het Koninkrijk der Nederlanden. Je kan het beste werken op het Franse deel en betaald worden in harde euro’s. Boodschappen doen is dan dus weer handig op het Nederlandse deel. Het goedkoopste woon je op Franse deel met echte Franse huursubsidie. Je kunt dus wel stellen dat het lot van de geschiedenis voor St. Maarten bijzonder heeft uitgepakt.

Op Saba is het leven minder ingewikkeld, maar er heerst veel onvrede. Sinds een jaar is het eiland een soort Nederlandse gemeente. Dat betekent dat er Nederlandse wetten en regels zijn gaan gelden. En dat pakt niet altijd gunstig uit. Zo is het leven veel duurder geworden. En wie ernstig ziek wordt gaat niet meer naar Curaçao, maar bijvoorbeeld naar het Franse Guadaloupe. Met als gevolg dat patiënt en verpleging elkaar niet verstaan.

Bij aankomst van de Nederlandse fractievoorzitters was er dan ook een demonstratie.

Doe eens normaal! Kan dat in het parlement?

Haagse redactie — Thu, 22 Sep 2011 15:55:41 +0000

PVV-leider Wilders zei in de Tweede Kamer tegen premier Rutte: Doe eens normaal man! Rutte reageerde door te zeggen dat Wilders zelf eens normaal moest doen.

In de Tweede Kamer ontstond grote commotie over dergelijk taalgebruik. Na het debat zei Wilders dat het “gewone woorden zijn die mensen thuis ook gebruiken”.

Wat vindt u? Is het wenselijk als politici elkaar zo in de Tweede Kamer aanspreken? Of gaat het te ver?

Wij zijn benieuwd naar uw reactie.

Wat vindt u van de Troonrede?

Haagse redactie — Tue, 20 Sep 2011 11:42:40 +0000

Volgend jaar wordt een jaar van ingrijpende bezuinigingen, die alle Nederlanders raken. Dat zei de koningin in de Ridderzaal. Wat vond u van de Troonrede? Maakt u zich zorgen over uw portemonnee? Vindt u dat het kabinet de juiste keuzes heeft gemaakt bij de bezuinigingen? Of zou u het heel anders aanpakken. Wij zijn benieuwd naar uw reacties.

‘Met het vingertje naar het kleine plekje…’

Wilma Borgman — Tue, 13 Sep 2011 14:29:46 +0000

Het is even wennen voor de eerbiedwaardige leden van de Eerste Kamer… Vanaf vandaag moeten ze het papier vaarwel zeggen en de dagelijkse stapel stukken op een tabletcomputer lezen. Die wordt ter beschikking gesteld door de Eerste Kamer zelf. De senaat heeft zelf een heuse app ontwikkeld en daar zijn ze op Binnenhof 22 enorm trots op. Een historische dag!! De eerste kamer heeft altijd voorop gelopen!! De senatoren zijn er he-le-maal klaar voor!! Afscheid van het verleden!!

En dus krijgen ze op de eerste vergaderdag na de vakantie, vandaag, uitleg over hoe het apparaatje (een ‘leitje’, is volgens de griffier het Nederlandse woord voor ‘tablet’) te gebruiken is.

“Dan drukt u op de Eerste Kamer-app, die herkenbaar zal zijn aan de kleuren van de Eerste Kamer….” “… Dus u moet even met het vingertje naar het kleine plekje…” “.. .dan hebt u het vingertje ertussen en dan verschijnt de agenda van die vergadering…”

Het is natuurlijk goed voor het milieu, zo’n papierarm parlement, zegt Marijke Vos, senator voor GroenLinks. Ze had er zelf eentje willen kopen, maar dat hoeft nu niet meer…

Voor senator Holdijk van de SGP had dit allemaal niet gehoeven. Hij moet er wel heel erg aan wennen, zegt hij in een interview.

Even heeft hij erover gedacht om het ding te verkopen, maar ja. Hij krijgt het apparaatje tenslotte alleen maar in bruikleen en moet hem uiteindelijk weer inleveren.

Het is volgens senaatsvoorzitter De Graaf de bedoeling dat de senatoren hun stapel papier op de tafel in de vergaderzaal inruilen voor de iPad. Dan wordt het in de vergaderzaal allemaal een stuk efficiënter, zegt hij. Maar leuker? Nee, dat niet, want spelletjes mogen er niet op…

Beluister ook de repo van 3FM over de iPad voor senatoren.

Verbeter het milieu, begin bij… de ander!

Haagse redactie — Thu, 08 Sep 2011 09:04:34 +0000

Het moet maar eens afgelopen zijn met het gereis van Kamerleden naar allerlei internationale congressen en vergaderingen. Dat is alleen maar slecht voor het milieu en de staatskas.

Dat is althans de mening van staatssecretaris Atsma van Milieu. Hij vindt dat Kamerleden daarom wel kunnen wegblijven van de grote internationale klimaatconferentie die de Verenigde Naties eind dit jaar organiseert in Durban, Zuid Afrika.

Een citaat uit een brief die Atsma daarover vanmorgen naar de Kamer stuurde:

“In het kader van kostenbesparingen is het mijn beleid de omvang van delegaties naar internationale bijeenkomsten zo beperkt mogelijk te houden. Daartoe heb ik de omvang van de ambtelijke delegatie klein gehouden, waardoor in verscheidene parallelwerkgroepen het EU-voorzitterschap of de Europese Commissie ons standpunt naar voren zal moeten brengen. Ook zullen waarnemers van bedrijfsleven, milieubeweging en andere maatschappelijke groepen geen deel uitmaken van de delegatie. Het spreekt voor zich dat behalve kostenbesparing kleine(re) delegaties ook leiden tot vermindering van de uitstoot.”

Het Nederlandse belang zal dus moeten worden verdedigd door de Europese vertegenwoordiger. Of door Atsma zelf, want hij gaat wél. Want iemand moet toch die Kamerleden naderhand bijpraten…

Wilma Borgman

Wel of geen beperking macht koning Willem IV?

Haagse redactie — Fri, 26 Aug 2011 09:41:57 +0000

In de Tweede Kamer gaan steeds meer stemmen op om de macht van het staatshoofd te beperken. Een werkgroep van de PvdA vindt dat de koning geen rol meer mag spelen in de formatie of bij een kabinetscrisis. Het staatshoofd mag ook geen voorzitter meer zijn van de Raad van State.

Nu heeft het staatshoofd nog veel invloed op het verloop van de formatie. Na de Tweede Kamerverkiezingen ontvangt de koningin alle fractievoorzitters op haar werkpaleis Noordeinde en stelt vervolgens een formateur aan die een nieuwe kabinet moet vormen. Na een kabinetscrisis bekijkt de koningin ook hoe het verder moet.

De PvdA vindt deze invloed van het staatshoofd niet meer van deze tijd. De partij pleit voor een modern koningschap. Ook de PVV, SP, D66, GroenLinks en de Parti jvoor de Dieren – een meerderheid in de Tweede Kamer – vinden dat de invloed van de Oranjes beperkt moet worden.

Wat vindt u? Heeft koningin Beatrix te veel invloed en moet haar zoon, aanstaand koning Willem IV het anders gaan doen?

Wij zijn benieuwd naar uw mening.

Haags zondagskind loopt eerste schram op in Brussel

Wilco Boom — Tue, 26 Jul 2011 19:03:35 +0000

Opgewekt wandelde premier Mark Rutte donderdagavond rond tien uur met zijn entourage door het gebouw Justus Lipsius van de Europese Raad in Brussel, na afloop van de top van regeringsleiders uit de euro-landen, die daar hadden besloten tot een nieuwe steunoperatie voor Griekenland én voor de euro. Een hand in de zak, de andere vrolijk zwaaiend naar bekenden die hij onderweg in de gangen tegenkwam. Op weg naar het Nederlandse zaaltje in het immense gebouw. Hier liep een tevreden premier, dat was de uitstraling.

Eenmaal in het zaaltje, voor een gezelschap van enkele tientallen Nederlandse journalisten, zette Rutte zelfverzekerd uiteen dat de onderhandelingen over de hulp aan Griekenland voor Nederland buitengewoon goed waren verlopen. Het kwam er, volgens de premier, op neer dat de overheden van de euro-landen een bedrag van 109 miljard beschikbaar stellen voor hulp aan Griekenland maar dat daar zo’n vijftig miljard van banken en andere financiële instellingen van af zou gaan.

En ja, over de berekeningen hoefden de aanwezige verslaggevers en correspondenten zich geen enkele zorgen te maken. Want, zei Rutte: ,,Ja, ik ben er vandaag 8 uur mee bezig geweest, dus ik zit goed in de cijfers. Ik kan mij voorstellen dat u nog even aan boord moet komen, maar het klopt allemaal kan ik u zeggen”.

Diezelfde nacht al rees de vraag of Rutte het met de cijfers die hij noemde wel bij het juiste eind had. Onder meer doordat de respectabele Financial Times meldde dat het om veel meer geld ging. Journalisten in Brussel probeerden die nacht meer duidelijkheid te krijgen, belden bronnen, overlegden met elkaar en met buitenlandse collega’s. Maar medewerkers van Rutte hielden vol dat de premier het echt bij het rechte eind had: 109 miljard steun, waar dan 50 miljard van de banken af zou gaan.

In een normaal rustig zomerweekeinde zou dit ongetwijfeld dé kwestie zijn geworden waar redacties zich totaal in zouden hebben vastgebeten. Maar toen waren daar opeens de aanslagen in Noorwegen. En daarmee was de interesse in de Brusselse afspraken plotseling een stuk minder groot geworden.

Afgelopen maandag werd het spitwerk hervat, al was het maar omdat minister De Jager (Financiën) vorige week toch al had beloofd de Kamer per brief te informeren over de Brusselse afspraken. De Jager hield de spanning er maandag lang in. Tot ‘s avonds kwart over tien om precies te zijn. Toen was daar eindelijk die brief en bleek het toch allemaal ietsiepietsie anders te zijn dan Rutte had gezegd.

Belangrijkste punt uit de brief van De Jager: Het ging inderdaad wel om 109 miljard, zoals Rutte had gezegd, maar die vijftig miljard van de banken gaan er niet van af. Integendeel, de banken zorgen er alles bij elkaar voor dat Griekenland tot 2020 nog eens 106 miljard tot zijn beschikking krijgt, bovenop de 109 miljard van de overheden. De uiteenzetting van Rutte was wel correct geweest volgens De Jager, maar voor zover deze betrekking had op de periode tot medio 2014. En daar bleek Rutte van te zijn uitgegaan, omdat het streven is dat Griekenland dan weer op eigen benen kan staan.

Ofschoon Mark Rutte het eerste echte minderheidskabinet sinds mensenheugenis in Nederland aanvoert, lijkt het regeren hem tamelijk moeiteloos af te gaan. De meeste kabinetsplannen halen de eindstreep, met steun van Wilders of – als het om het buitenlands beleid gaat – met steun van de oppositie. En Rutte blijft de immer opgewekte, ontspannen en ogenschijnlijk zorgeloze politicus die hij ook in de oppositie al was.

Maar donderdag ging het niet goed. Als de minister van financiën vier dagen na zo’n top, na een dag van koortsachtig overleg met de ministeries van Algemene Zaken en van Buitenlandse Zaken, een brief aan de Kamer schrijft waarvan de strekking is dat de premier wel de goeie cijfers heeft gemeld, maar niet het hele verhaal, dan is er iets toch ergens iets mis gegaan. Onder verantwoordelijkheid van Rutte. Want hij was in Brussel, hij voerde daar de onderhandelingen, en hij lichtte daarna het perscorps in.

En het had zo mooi kunnen zijn. Binnenskamers hadden Rutte en De Jager nooit durven dromen dat de banken (bijna) evenveel zouden bijdrage aan de redding van Griekenland als de overheden. Hooguit een derde, was steeds de inschatting. Met dat verhaal had hij dus goeie sier kunnen maken. Maar dat gebeurde niet.

Het effect is voor Rutte onplezierig. Waar de Brusselse top voor rust op de financi”ele markten moest zorgen, veroorzaakte hij verwarring. Dat is in Brussel niet onopgemerkt gebleven. In Nederland heeft hij argwaan gewekt bij de oppositie, waarvan hij – juist als het om de euro gaat – afhankelijk is. Tot nu toe was Rutte als premier in Den Haag een zondagskind. Maar in Brussel heeft hij nu zijn eerste echte schram opgelopen.