Het karakteristieke stemgeluid van Jacques Chapel
Radioverslaggever Jacques Chapel is afgelopen nacht veel te jong overleden. De NOS verliest hiermee een van zijn meest karakteristieke verslaggevers. Door zijn beeldende radioverslagen bij de grote schaats- en wielerevenementen was het vaak niet nodig om de televisie aan te zetten. Enthousiast, karakteristiek en trots op de prestaties als weer een Nederlandse sporter een medaille had gewonnen. Zo herinner ik mij Jacques Chapel.
Hij zou dit jaar aan zijn laatste twee grote klussen beginnen. Eerst de Tour de France en vervolgens de Spelen in Beijing, en dan met pensioen. In zijn geliefde Noorwegen. In de buurt van Oslo wilde hij na een mega-drukke carriere in de sportjournalistiek gaan genieten van zijn ‘oude dag’. Samen met Reidun, zijn Noorse liefde.
Zijn passie voor Noorwegen begrijp ik maar te goed. Een wonderschoon land waar tot rust komen geen enkel probleem is. Zelf kom ik er al meer dan dertig jaar om er te genieten van het onherbergzame en vaak oneindige landschap. Dagen struinen door de bergen. Of skiën in het voorjaar als het daar bijna al niet meer donker wil worden. Het land van de zon in de nacht.
Jacques leerde Noorwegen kennen door zijn werk: verslag doen van de grote schaatstoernooien. Bislett, Valle Hovin, Hamar. De winterspelen in Lillehammer in 1994. The best games ever! Jacques was er bij en deed verslag.
Ik snap heel goed waarom hij daar definitief naar toe wilde. Het heeft helaas niet zo mogen zijn. In september vorig jaar hoorde Jacques dat hij ongeneeslijk ziek was. Eerst wilde hij er weinig van weten, maar later zag hij het onvermijdelijke onder ogen. We hebben nog geprobeerd om hem naar zijn nieuwe huis in Noorwegen over te brengen voordat hij zou sterven. Helaas en verdrietig genoeg is dat niet meer gelukt.
Vanmiddag sprak zijn chef Ferry de Groot, met wie hij jarenlang zeer intensief samenwerkte, met grote liefde over Jacques in het Radio 1 Journaal. Een hommage waaruit bleek dat de twee in al die jaren heel wat lief en leed met elkaar hebben gedeeld. Waaruit respect sprak, noodzakelijk in een professionele relatie. Beiden hebben dan ook niet voor niets een belangrijke rol gespeeld bij het opbouwen van het radio-instituut NOS Langs de Lijn.
Eén van zijn meest indringende verslagen heb ik niet rechtstreeks op de radio gehoord omdat ik toen op de tribune zal, maar wel later uiteraard. Dat was in 2006 toen Marianne Timmer, acht jaar na haar gouden medailles (1000 en 1500 meter) in Nagano, opnieuw een gouden medaille won op de 1000 meter in Turijn. Voor mij misschien wel hét mooiste en meest emotionele sportmoment van dat jaar. Dat ontging ook Jacques niet. Luister hier opnieuw naar dat prachtige moment.
Je zou zeggen dat toeval bijna niet bestaat. Ruim een dag voordat in Brest een nieuwe Tour de France van start gaat, stapt Jacques er definitief uit. Ter nagedachtenis nog een fraai en karakteristiek audiofragment uit de Tour de France van 1998, toen sprinter Jeroen Blijlevens een etappe won.
In goed Noors zeg ik tegen Jacques: farewel!
Dit is echt een verschrikkelijk bericht, zeker aan de vooravond van de Tour de France. Jacques Chapel was voor mij de man die de tour tot leven bracht. De afgelopen vijftien jaar was hij zeker één keer niet de verslaggever op de meet voor Radio Tour de France. Het programma werd er gelijk een stuk minder leuk door.
Voor zijn familie, kennissen en collega’s resten condeléances. Veel sterkte met dit verdriet.
Niet te geloven. Ik ben geschokt. Vaak zette ik de tv aan maar met het geluid van Radio Tour de France met het prachtige stemgeluid van Jacques. IOk zal je missen! RIP!
Joep Satijn
ik wil ook iedereen condoleren.
Ik luisterde ook altijd naar de tour via de radio.
Dit omdat ik dan meestal werkte.
Vidn het erg jammer.
Ik zal Jacques missen deze Tour. Al eerder kwam het bericht door dat hij deze Tour zou overslaan, alleen wist ik niet waarom… Naast zijn karakteristieke stemgeluid bracht Jacques de Tour op eigen wijze, denk aan “het zitten linkeballen”. Ik zat met een glimlach in de auto te luisteren. (Zou er eigenlijk wel een andere stem passen in de tune van de finale van een etappe?)
Natuurlijk gaat mijn medeleven uit naar de familie van Jacques. Maar in de wetenschap dat hij heel erg veel mensen veel luisterplezier heeft bezorgd.
Condoleances voor familie Chapel, collegas van Jacques en niet te vergeten de tour-equipe van radio Tour de France alsook de tv collegas van Jacques (Mart Smeets, Maarten Ducrot en Herbert Dijkstra) die momenteel in Frankrijk verblijven.
Met veel plezier zal ik terugdenken aan het enthousiasme waarmee Jacques het verslag verzorgde gedurende de Tour de France. Met name bij zijn Finishverslagen leefde je vanaf het 5km punt tot de einsprint aan de meet helemaal mee en je kon je er zo een voorstelling van maken. Vanaf eind jaren 80 (toen ik radio Tour de France ontdekte) en in de jaren 90 was radio Tour de France met Jacques en zijn collegas in de koers iedere zomer 3 weken lang een warm bad. Eigenlijk kan ik me het nog niet voorstellen Radio Tour de France zonder Jacques.Chapel. Nogmaals iedereen heel veel sterkte de komende dagen/ weken.
Jacques…..CHAPEAU! Bedankt voor de uren die jij als een soort van magneet ons aan de radio deed kluisteren. Vakmensen op de radio worden karig.
Voor familie, vrienden en bekenden: alle sterkte toegewenst!
Na Theo Koomen die in 1984 overleed, zal nu ook Jacques, die andere karakteristieke stem, nooit meer te horen zijn in een etappe van de Tour. Deze Radio Tour zal daardoor anders zijn. We zullen hem missen!
Dat muziekje, Jacques met zijn verslagje, dat muziekje en weer Jacques. Adrenaline verhogend. Helaas, het zal nooit weerom komen. Jacques is dood en DUS is de Tour dood.
Bedankt voor al die mooie en spannende zomermiddagen.
Jacques, bedankt voor promoten van onze mooie wielersport.
Slotetappe
Steevast in de ploeg
Altijd geselecteerd
Zijn finish lag te vroeg
Zijn naam nog steeds geeerd
Geen uitslag te voorspellen
Van Parijs dat kun je dromen
Gister kwam de toerats ons vertellen
Je was uit koers genomen
Vorig jaar klonk al de bel
Voor de laatste ronde
Adieu, lieve Jaques Chapel
Tot ziens van toute le monde
Gecondoleerd. Chapel was fenomenaal. Net als Langs de Lijn en de Tour een vaste waarde. Ik heb genoten van zijn commentaar, en ga hem missen. Te beginnen anderhalf etmaal na zijn overgaan. Radio Tour zal verder gaan, net als de Tour zelf altijd maar door. Maar wat een belangrijke ‘abandon’ is Jacques Chapel. Alle sterkte gewenst voor de hele ploeg.
Natuurlijk is iedereen te vervangen en er zullen nieuwe mensen opstaan. Maar jacques was heel speciaal. Zijn overlijden is echt een verlies, een karakteristiek geluid is er niet meer. 62? aan zijn stem te horen was het een jonge hond, op en top enthousiast voor de sport en daarmee andere mensen meesleurend. Neem een voorbeeld aan hem en blijf op deze manier radio maken. Dan heb je geen beelden nodig.
Graag laat ik jullie allen weten dat de familie van Jacques Chapel zeer onder de indruk is van alle reacties en de vele mooie woorden. Dat helpt ze zeer bij het verwerken van hun verdriet. Dank daarvoor.
Als ik de reacties her en der op internet nalees, was Jacques Chapel misschien wel veel populairder dan hij zelf ooit kan vermoeden. Ik heb vanmiddag met gemengde gevoelens het (finish)verslag op Radio Tour de France beluisterd. Het voelde ietwat “unheimisch” om iemand anders te horen dan Jacques Chapel, uiteraard niets ten nadele van Gio Lippens. Vorig jaar heb ik door omstandigheden te weinig naar de Tour kunnen luisteren. Al weken keek ik uit naar deze periode. Hoe opvallend het is dat de stem van iemand die je niet persoonlijk kent dan toch een gemis kan betekenen. Laat de vele goede reacties inderdaad een steun zijn voor de familie, vrienden en collega’s. De tapes van de afgelopen jaren zal ik koesteren. Jacques var den beste…
De Tour was vroeger Theo Koomen en de laatste 26 jaar Jacques Chapel.Je bleef in de auto zitten om naar hem te luisteren.Je genoot hoe hij de spanning met schaatsen en wielrennen naar een climax op wist te voeren.Einde van een tijdperk,erg jammer.
Heel veel sterkte voor de familie van Jacques. Ik ben niet van de generatie Theo Koomen maar de generatie Jacques Chapel. Zit al vanaf mijn 10e elk jaar tijdens de tour weer naar de radio te luisteren. Werkelijk fenomenaal zoals Jacques Chapel verslag van een etappe kon doen. In alle rust als de etappe daar om vroeg en haast in een extase brengende spanning indien de etappe op zijn eind liep of als er een belangrijk iemand wegreed of wegviel. Radio Tour zal nooit meer hetzelfde zijn. Ik zal stem iedere keer als Radio Tour luister missen. Jacques veel geluk in het hiernamaals.
De Tour de France zal nooit meer hetzelfde zijn het verliest een icoon.Ik heb zeer prettige herinneringen aan radio tour met Jac tijdens onze vakantie’s met mijn ouders was het altijd om 2 uur radio Tour eerst met Theo Koomen en later met Jacques Japel een genot om naar te luisteren,Later kwam de tv er bij met live uitzendingen maar de live verslag op de radio werd niet gemist op mijn werk.Nu is het stil op onze radio niets ten nadele van Gido Lippens maar ik mis het vertrouwde geluid van Jac hoe hij een koers kon opbouwen die spanningen er in brengen het was soms net als of je er zelf bij was Waar je ook bent Jac het ga je goed.Tevens wens ik de familie,vrienden, collega’s en iedereen die Jac een warm hart toe droegen veel sterkte met dit verlies adieu icoon Jac CHAPEAU rust in vrede
Toch jammer, bleef regelmatig om 5-en nog ff in de auto op de parkeerplaats zitten om het slot van de tour mee te maken.
Al jaren ben ik een vaste luisteraar van Radio Tour de France en ook al jaren een groot liefhebber van het vaste stemgeluid van Jack. Jammer, want veel te vroeg komt er een einde aan het geluid van een gedreven sportliefhebber. Ik winskje syn famylje en collega,s in protte sterkte ta….
Jacques Chapel overleden… ik schrok me dood toen ik het bericht zag.
Ik wil hierbij zijn familie en de NOS condoleren met dit vreselijke verlies.
RIP! (voor de duidelijkheid: dat betekent Rest in Peace)
Vanaf kleins af aan al fan van Radio Tour de France. Eerst met Theo Koomen en later met Jacgues Chapel. Ik miste hem de laatste tijd al op de radio. Geweldig wat deze man met zoveel emotie kon verslaggeven. We zullen hem vreselijk missen. Ik wens de familie, kennissen en collega´s heel veel sterkte toe
Helaas kunnen we niet meer genieten van deze geweldige verslaggever.
Orangejob.nl
Ja een groot man en mocht hem net als Theo Koomen verschrikkelijk graag horen. Ik mis bij de meeste verslaggevers de trots om blij te zijn als een Nederlander wint. Hij kon dat als geen ander. Ik wens de nabestaanden veel sterkte en de NOS met het zoeken naar een “gelijkwaardige” vervanger.