De werkplaats en de Paralympics
In het Olympisch Dorp, of nu beter gezegd het Paralympisch Dorp, is een werkplaats waar tientallen vrijwilligers onder deskundige leiding het materiaal van de paralympische sporters repareren, vernieuwen en waar ze zelfs nieuw materiaal uitgeven voor het geval dat nodig is, De Duitse firma Otto Bock doet dat allemaal gratis en voor niets. Tijdens een rondleiding vanochtend door deze werkplaats kregen we een beenprothese te zien uit Mongolie. De aanwezige staatssecretaris Bussemaker zei verwonbderd dat deze dat deze prothese toch niet van deze tijd kon zijn. Ik vervolgens: ‘dat lijkt mij het understatement van de dag’.
In de werkplaats worden de verschillen zichtbaar. Bij de ingang een rij kapotte rolstoelen die staan te wachten op reparatie zodat de desbetreffende atleten de karretjes weer kunnen gebruiken. Er staat een moderne rolstoel bij, afkomstig uit Australie. Licht materiaal, heel gevanceerd. Maar daarachter een rolstoel uit Nigeria. Lomp, looiig en tot op de draad versleten.
Het wordt in een oogopslag helder dat de westerse en ontwikkelde landen tijdens de Paralympische Spelen qua materiaal een enorme voorsprong hebben op de zogenoemde ontwikkelingslanden, waar veel minder geld beschikbaar is om te kunnen investeren in het volwassen laten worden van de gehandicaptensport.
Alle aanwezigen zijn onder de indruk van de werkzaamheden die hier in deze werkplaats worden verricht. Een wereld waar we het bestaan niet of nauwelijks kenden. Ik geef het eerlijk toe. Sinds de aanvang van de Spelen hebben de reparateurs al meer dan elfhonderd mankementen verholpen.
Het is daarom erg jammer dat onze NOS-ploeg hier geen onderwerp mag maken van het International Olympic Committee (IPC) omdat de firma Otto Bock geen officiele sponsor is. Het IPC wil voorkomen dat de firma in hulpmiddelen voor mensen met een handicap en/of beperking gratis ‘reclame’ krijgt, omdat dat exclusieve recht juist aan de sponsors het IOC/IPC is gegund.
Een bizarre situatie, vind ik. Want juist een beeldend televisie-onderwerp over deze werkplaats geeft de kijker inzicht in de problematiek waarmee heel veel ontwikkelingslanden hebben te maken, terwijl ze heel graag willen aanhaken bij de mogelijkheden die in de westerse landen veel gemakkelijker voor het oprapen liggen.
Er wordt op dit moment niet alleen in ons land een behoorlijke discussie gevoerd over al dan niet voldoende aandacht voor de Paralympics. Wij doen ons best met ons dagelijks programma NOS Paralympics. Getuige de vele reacties is dat nog lang niet genoeg. Voor de toekomst nemen we deze reacties zeker zeer serieus. Maar het zou daarnaast goed zijn als de internationale koepelorganisatie IPC het de media dan ook beter mogelijk maakt zijn werk te laten doen, zodat we wellicht over vier jaar wel een mooi onderwerp over de Parlympische werkplaats kunnen maken. Wat dat betreft kan het IPC een voorbeeld nemen aan de delegatieleiding van NOC*NSF hier in Peking, voor wie geen vraag te veel is.
Als het IPC niet streng de regels naleeft dan wil geen enkel bedrijf zich meer verbinden aan dit evenement. Het is dan ook mogelijk om exposure te krijgen zonder miljoenen te investeren. Dit zou het einde van de Paralympics betekenen.
Het lijkt me dat de firma Otto Bock zo niet de officiële sponsor is van het IPC, dan toch wel de daadwerkellijke sponsor van de sporters met een handicap/beperking, en dat met een blanco cheque. Hulde voor deze firma!
Hulde voor eenieder die dit sponsort.
Hulde in het kwadraat voor degene die dit soort – in mijn beleving – waanzin kan opsporen en boven water krijgt.
Hier is iets grondig fout, IPC!!
Is er iemand van de NOS die hier misschien wat meer licht op kan werpen?
Het was niet helemaal de bedoeling om het op de NOS af te vuren…
Ik bedoel dus in alle oprechtheid: Is er iemand die hier misschien wat meer licht op kan werpen?
Er is aandacht nu. Tijd voor actie !!
Zomaar een voorstel, wellicht helpt het.
Paralympics blijft de nadruk leggen op PARA
Waarom niet Parolympics?
Hoi Gerard.
Ik krijg de indruk dat er tijdens deze spelen veel op vrijwillige basis gebeurt. Of heb ik dat mis?
Hoi Gerard
Ik krijg steeds meer de indruk dat er tijdens de paralympische spelen veel afhangt van de vrijwilligheid en bereidheid van diverse bedrijven en sponsors. Of heb ik dat mis?
Waar blijft de echte reporter die die reportage maakt, onafhankelijk van de organisatie, bij voorkeur onder de noemer van vrijheid van meningsuiting.
Zonder vrijwilligers geen Olympische Spelen. Normaal heb je er 40 a 50.000 nodig om zo’n evenement te kunnen organiseren. Hier in China lopen er echter veel meer rond. De Chinezen maken in dat opzicht geen verschil tussen de gewone Olympische Spelen en de Paralympics. Wat de terugkeer van de Paralymische ploeg betreft: ze komen volgende week donderdagavond terug en worden dan op vrijdag 19 september ontvangen in de Ridderzaal en die dag gaan ze ook naar de koningin. Het is de bedoeling dat wij daar verslag van doen.
Ik heb me nog eens even verdiept in hoe het nu precies zit met Otto Bock. Het blijkt dat deze firma wel degelijk sponsor is van het IPC. Ik baseerde mij op onjuiste informatie. Maar het IOC en IPC hebben wel verordonneerd dat in het atletendorp geen cameraploegen van buiten worden binnen gelaten. In veel gevallen is dat te begrijpen, maar voor dit specifieke onderwerp over de werkplaats zou toch echt een uitzondering gemaakt moeten worden zodat de kijker het noodzakelijke inzicht kan worden gegeven door middel van een fraaie reportage. Die afwegingen blijven voor mij ondoorgrondelijk.
De Olympische sporters in het olympisch dorp worden beschermd voor cameraploegen ivm de privacy. Met een camera de werkplaats ingaan vinden sommige atleten niet zo prettig.