De weblogs van de NOS worden niet langer bijgewerkt.

Voor nieuws Over de NOS kunt u terecht op over.nos.nl.
Voor de overige berichtgeving kunt u terecht op NOS.nl.

The Great Communicator van Ahold

Cees van der Hoeven (ANP)Oud-president Ronald Reagan, inmiddels alweer vier jaar geleden overleden (op 5 juni 2004 in Bel-Air, in de buurt van het hem zo vertrouwde Hollywood) had een mooie bijnaam. Hij werd ‘The Great Communicator’ genoemd omdat hij zo lekker kon communiceren met de bevolking. Hij leek de mensen en hun vragen te snappen en zij begrepen zijn antwoorden. Hij lachte vriendelijk, vaderlijk en vooral vaak. Maar hij gaf vooral de indruk dat de Amerikanen er vooral samen voor stonden en de dingen soms ook niet helemaal te begrijpen waren zoals we eigenlijk graag zouden willen.

Ooit zei Reagan: “I wasn’t a great communicator, but I communicated great things, and they didn’t spring full blown from my brow, they came from the heart of a great nation, from our experience, our wisdom, and our belief in the principles that have guided us for two centuries.”

Zonnekoning
Het deed me denken aan Cees van der Hoeven, de gevallen topman van Ahold en wat er zoal over hem gezegd wordt. Hoe slaagde hij erin om in de fameuze jaren van onstuimige groei van supermarktketen Ahold iedereen rond zijn vingers te winden en elk wantrouwen in de kiem te smoren? Aandeelhouders, analisten, beleggers, de pers, iedereen vond het prachtig wat hij presteerde. De ene na de andere overname en omzet- en winstcijfers die elk jaar het de voorgaande prestaties alleen maar overtroffen. Een koning Midas die alles wat hij aanraakte in goud wist te veranderen. Keizer Cees werd hij gekscherend genoemd.

Hij gedroeg zich als de zonnekoning van Ahold werd later smalend gezegd. De ambities waren Van der Hoeven naar het hoofd gestegen en mede oorzaak van zijn val en die van het bedrijf. Hij zou geen enkele tegenspraak dulden en het liefst alles zelf bepalen.

Hoger beroep
Deze week begon de inhoudelijke behandeling van het hoger beroep bij het Gerechtshof in Amsterdam. Het Openbaar Ministerie ging in 2006 in hoger beroep tegen de veroordeling van Van der Hoeven en zijn companen Meurs, Andreae en Fahlin. De rechter had ze voorwaardelijke gevangenisstraffen opgelegd en geldboetes, maar dat vond het OM veel te mager. De rechter had Fahlin zelfs vrijgesproken.

En de drie andere mannen gingen in hoger beroep omdat ze overtuigd zijn van hun onschuld en volhouden niet gefraudeerd te hebben of gesjoemeld met de boekhouding. En staan ze weer met z’n allen naast elkaar voor de rechter.
De verdediging heeft een serie getuigen à decharge opgeroepen om het gelijk van hun clienten aan te tonen, het Openbaar Ministerie laat één getuige à charge opdraven om hun ongelijk te onderstrepen.

Naar die ene getuige van het OM werd met enige spanning uitgekeken. Paul Butzelaar was tot de zomer van 1999 hoofd juridische zaken bij Ahold. Hij heeft jaren bij Ahold gewerkt en zag mannen als Van der Hoeven en Meurs binnenkomen en opklimmen. Hij was nauw betrokken bij tal van joint-ventures en overnames en moest zijn licht laten schijnen over het zogenaamde consolidatie-vraagstuk waar het in deze boekhoudfraude-zaak vooral om draait. Mocht Ahold de omzet van bedrijven waar ze een 50-procentsbelang in hadden wel of niet optellen bij de groepsresultaten. Was dat een punt van discussie aan de top? Werd erover gesproken of door Van der Hoeven en Meurs weggedrukt in hun drang naar groei? Dat soort vragen.

De verdediging zag niks in deze getuige à charge, want de man was in 1999 ontslagen en zou rancuneus zijn. Hij had bovendien naar eigen zeggen persoonlijk 900 duizend euro verloren door het destijds in elkaar geklapte aandeel Ahold. Net als de oude Albert Heijn voelde hij zich ‘verneukt’. Niet erg betrouwbaar dus vond de verdediging. De man zou erop uit zijn om zijn gram te halen.

Sfeer
Butzelaar blijkt tijdens het verhoor vooral heel veel niet of niet meer te weten. En aan de top is er in al die jaren dat hij als secretaris de vergaderingen van de Raad van Bestuur notuleerde nooit discussie geweest over consolideren. Tot zover, lijkt mij, nogal teleurstellend voor het OM

Maar de grootste verrassing zit ‘m in het plaatje dat hij schetste van Van der Hoeven en de cultuur aan de top van Ahold in de jaren 90. Hij noemt Van der Hoeven een ‘fabelachtige goede communicator’. De man die zelf zorgde voor een buitengewoon goede en open sfeer bij het bedrijf. Het waren geen types die stiekum zaken achterhielden, elkaar of anderen wantrouwden, of in ivoren torens leefden.

Cees van der Hoeven straalde. Het zondagskind (zoals hij zichzelf noemt dat erg moest wennen aan het feit dat het ook wel eens zwaar tegen kon zitten), had een mooie dag. Hij was geen zonnekoning, maar een Hollandse ‘Great Communicator’.

Deel deze pagina

« Terug naar het overzicht


1 reactie op “The Great Communicator van Ahold”

  1. Jean Vaassen zegt: 08-06-08 om 19:00

    Dank u heer Van der Hoeven.

    Dank ook van al die beleggers, die dankzij uw fabelachtig communicatievermogen, sprookjes- vertelkunst en stralenkrans van betrouwbaarheid mooi de boot zijn ingegaan.

Geef een reactie