De weblogs van de NOS worden niet langer bijgewerkt.

Voor nieuws Over de NOS kunt u terecht op over.nos.nl.
Voor de overige berichtgeving kunt u terecht op NOS.nl.

Een rotklus aan het BNR-hek

plopkapnos.jpgHet is voor veel verslaggevers van de niet-meer-zo-jonge generatie een klassieke scene: ‘Voor het hek’– een hoorspelletje van Kees van Kooten en Wim de Bie, het toenmalig Simplisties Verbond, op de tweede simpelpee. Radioreporter (Koot) probeert ruwe-bolster-blanke-pit-quoots te ontlokken aan stakende arbeider (Bie), aan de poort van een stakend bedrijf. Maar hij vangt slechts weloverwogen vakbondszinnen – een fraai tijdsbeeld van hoe de sociale-academie toen z’n invloed liet gelden in de overlegeconomie. Op economieredacties worden nog steeds hele fragmenten moeiteloos gereciteerd.

De kans is dan ook groot dat er een glimlach verscheen op het gezicht van de collega van BNR Nieuwsradio, toen hij in mijn sms’je las dat ik ‘aan de poort’ stond van zijn bedrijf. Een glimlach in barre tijden: BNR Nieuwsradio moet fors bezuinigen, evenals de FD-Mediagroep waar het deel van uitmaakt. Juist dat waar het Financieele Dagblad en BNR vooral over berichten, het bedrijfsleven, laat het afweten. Advertentie-inkomsten kelderen, gedwongen ontslagen bij de Mediagroep zijn onvermijdelijk.

‘De poort’ is in dit geval café Dauphine, in hetzelfde gebouw als de nieuwsredacties van de FD-groep. Achter vitrages en glazen tussenwand is de samenkomst te zien van BNR-medewerkers, waaronder enkele oud-NOS’ers. Hun hoofdredacteur, Paul van Gessel, ook een oud-NOS’er, vertelt hoe groot de schade is. Hen die het persoonlijk aangaan, weten het dan al. Er zijn, vertelt een van de collega’s ‘aan de poort’, de afgelopen dagen tranen gevloeid op de redactie.

Vragen van journalisten, aan de poort, worden nu aan hen zelf gesteld. Hoe is het binnen. Hoe is de sfeer. Kwam de klap hard aan. Was het verwacht dat het…

Vertellen willen ze wel. Als collega. Over hoe het is om afscheid te moeten nemen van mensen met wie je zo goed kon samenwerken. Om weg te gaan uit een groep met wie je samen iets maakte. Waar het eigenlijk steeds beter mee ging, na de invoering van de nieuwe programmering.

Maar liever geen microfoon, of camera. Nu nog even niet.

`Wat een rotklus´, roept een van de BNR-verslaggevers als hij naar mij toeloopt, doelend op de reden van mijn komst: leed registreren. In dit geval leed van collega´s. Een rotklus – hij heeft het goed begrepen.

Deel deze pagina

« Terug naar het overzicht


Geef een reactie