Toen Driss en zijn vrouw als kinderen uit Marokko naar Zundert kwamen, werden ze als exotische vogels binnengehaald. “Jongens en meisjes in de klas vochten onderling om naast ons te mogen zitten, wij waren spannend en populair,” zegt Driss’ vrouw. Dat was ruim dertig jaar geleden. Nu is alles anders. Driss: “Mensen zijn ‘n bietje agressief.”

Nederlanders van boven de veertig kennen de Brabantse grensgemeente Zundert nog uit de beroemde reclame met slager Sjef Hendrikx. “Un goei stuk fléés is croma weerd”, raadde Sjef op televisie aan. In Brabant bakte je in die tijd in boter. Vandaag de dag staat Sjefs zoon Edgar in de slagerij. Op het eerste oog is alles bij het oude gebleven. Nog altijd goeie stukken fléés bij Hendrixk. Maar verderop in de straat opende een paar maanden geleden de Maroc Bazaar.

Een initiatief van Driss en zijn vrouw. Geliefkoosde en zeldzame exemplaren voelen ze zich al heel lang niet meer. In Zundert vestigden zich meer Marokkanen. “Te veel misschien, volgens de Zundertnaren,” zegt Driss’ vrouw. “Destijds wilden alle meisjes op school met mij spelen. De ouders van nu hebben liever niet dat hun kinderen met Marokkanen omgaan. Dat komt hard aan, maar zo is het nu eenmaal.” In de Bazaar staan waterpijpen te koop en aan een rek hangen Marokkaanse gewaden. Het echtpaar adviseert “bakken in olie, want da’s minder vet. En we maken couscous. Daar houden Nederlanders wel van.”

In de aanloop naar de Europese verkiezingen, op 4 juni, bericht ik over het Europa van de straat, vanuit tijdelijke standplaats Zundert.
Dit is aflevering 3. Luister ook naar de radiorepo.

Volg correspondent Tijn Sadée ook op zijn blog voor de Wereldomroep: Wie Is Er Bang Voor Brussel